Historia AGH - Wkład użytkownika [pl]

Tadeusz Lasek

2022-10-27T17:14:11Z

DominikaKozaczek:

{{Infobox scientist
|family-name=Lasek
|given-name=Tadeusz
|honorific-prefix=Mgr inż., prof. Politechniki Śląskiej
|image=
|birth_date=25 maja 1910
|birth_place=Stanisławów
|death_date=21 września 1974
|death_place=Katowice
|fields=górnictwo
|faculty=Wydział Geologiczno-Poszukiwawczy
|awards=Order Sztandaru Pracy, Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Srebrny Krzyż Zasługi, Złoty Krzyż Zasługi, Medal 10-lecia Polski Ludowej
}}
Mgr inż., prof. Politechniki Śląskiej '''Tadeusz Lasek''' (1910-1974)

Dyscyplina/specjalności: górnictwo

== Nota biograficzna ==

Urodził się 25 maja 1910 roku w Stanisławowie. Zmarł 21 września 1974 roku w Katowicach. Pochowany na Cmentarzu przy ul. Henryka Sienkiewicza w Katowicach.

Ukończył III Państwowe Gimnazjum im. Adama Mickiewicza w Tarnowie o profilu matematyczno-przyrodniczym.

W 1928 roku rozpoczął studia na Wydziale Górniczym Akademii Górniczej w Krakowie.

W grudniu 1931 roku podjął pracę asystenta w Zakładzie Górnictwa I i Przeróbki Mechanicznej [[Wydział Górniczy|Wydziału Górniczego]] AG. W 1939 roku uzyskał dyplom inżyniera górniczego. Pracował do czerwca 1939 roku, następnie rozpoczął pracę inżyniera ruchu w Kopalni Węgla Kamiennego "Wanda-Lech" w Rudzie Śląskiej, gdzie pracował do wybuchu II wojny światowej.

W czasie II wojny światowej był magazynierem w Związku Plantatorów Tytoniu w Proszowicach.

W lutym 1945 roku skierowany został do pracy w Kopalni "Paweł" w Rudzie Śląskiej, a następnie w kwietniu tego samego roku do Kopalni "Szombierki". W lipcu 1947 roku objął stanowisko dyrektora Kopalni "Concordia" w Zabrzu, a od czerwca 1948 roku był dyrektorem Kopalni "Generał Zawadzki". W listopadzie 1948 roku został kierownikiem Wydziału Ruchu Kopalń w Zjednoczeniu Przemysłu Węglowego w Bytomiu. W październiku 1949 roku został skierowany do pracy w Kopalni "Paweł" w Chebziu na stanowisko kierownika ruchu zakładu, a następnie w styczniu 1950 roku na stanowisko naczelnika Wydziału Ruchu Kopalń w Ministerstwie Górnictwa w Katowicach.

W październiku 1950 roku został dyrektorem KWK "Stalin" w Sosnowcu. W ciągu kolejnych dwóch lat zajmował się międzynarodową współpracą w dziedzinie górnictwa, wyjeżdżając kilkakrotnie na dłuższe pobyty do Albanii i Czechosłowacji.

W 1953 roku został dyrektorem Centralnego Zarządu Szkolenia Zawodowego, a w 1954 roku dyrektorem generalnym w resorcie górnictwa. W 1955 roku został wiceprezesem, a w 1957 roku prezesem Wyższego Urzędu Górniczego. Funkcję tę pełnił do kwietnia 1965 roku.

W 1965 roku otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego na Wydziale Górniczym Politechniki Śląskiej w Gliwicach. W trakcie pracy na uczelni pełnił funkcję m.in. kierownika Katedry Bezpieczeństwa i Higieny Pracy w Górnictwie (1965-1968) oraz dziekana Wydziału Górniczego (1968-1971).

W latach 1958-1961 na [[Wydział Geologiczno-Poszukiwawczy|Wydziale Geologiczno-Poszukiwawczym]] AGH prowadził wykłady zlecone z przepisów górniczych i geologicznych.

1 kwietnia 1971 roku przeszedł na emeryturę.

Członek Państwowej Rady Górnictwa, Komitetu Górnictwa oraz wielu rad naukowo-technicznych.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Order Sztandaru Pracy]] II klasy, [[Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Srebrny Krzyż Zasługi]], [[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal 10-lecia Polski Ludowej]]

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 1. Pion górniczy. Kraków 1979, s. 113
* Księga wychowanków i wychowawców Akademii Górniczej w Krakowie (1919-1949). Oprac. J. Sulima-Samujłło. Kraków 1979, s. 101
* [Skład Osobowy Akademii Górniczej … 1932/33]. Kraków 1932, s. 32
* [Skład Osobowy AGH … 1958/59]. Kraków 1959, s. 98, 102, 104, 105
* W stulecie Wyższego Urzędu Górniczego w Katowicach. Poczet Gwarków Śląskich, Z. 12. Katowice 2022, s. 49-50, [foto]
* Z dziejów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie w latach 1919-1967. Oprac. J. Sulima-Samujłło oraz zespół aut. Kraków 1970, s. 205 (Wydawnictwa Jubileuszowe 1919-1969)

==== Inne ====

* Tadeusz Lasek – Wikipedia, wolna encyklopedia [online] [przeglądany 18.07.2022]. Dostępny w: https://pl.wikipedia.org/wiki/Tadeusz_Lasek

{{DEFAULTSORT:Lasek, Tadeusz}}

[[Category:Biogramy]]

Tadeusz Lasek

2022-10-27T17:09:54Z

DominikaKozaczek:

{{Infobox scientist
|family-name=Lasek
|given-name=Tadeusz
|honorific-prefix=Mgr inż., prof. Politechniki Śląskiej
|birth_date=25 maja 1910
|birth_place=Stanisławów
|death_date=21 września 1974
|death_place=Katowice
|fields=górnictwo
|faculty=Wydział Geologiczno-Poszukiwawczy
|awards=Order Sztandaru Pracy, Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Srebrny Krzyż Zasługi, Złoty Krzyż Zasługi, Medal 10-lecia Polski Ludowej
}}
Mgr inż., prof. Politechniki Śląskiej '''Tadeusz Lasek''' (1910-1974)

Dyscyplina/specjalności: górnictwo

== Nota biograficzna ==

Urodził się 25 maja 1910 roku w Stanisławowie. Zmarł 21 września 1974 roku w Katowicach. Pochowany na Cmentarzu przy ul. Henryka Sienkiewicza w Katowicach.

Ukończył III Państwowe Gimnazjum im. Adama Mickiewicza w Tarnowie o profilu matematyczno-przyrodniczym.

W 1928 roku rozpoczął studia na Wydziale Górniczym Akademii Górniczej w Krakowie.

W grudniu 1931 roku podjął pracę asystenta w Zakładzie Górnictwa I i Przeróbki Mechanicznej [[Wydział Górniczy|Wydziału Górniczego]] AG. W 1939 roku uzyskał dyplom inżyniera górniczego. Pracował do czerwca 1939 roku, następnie rozpoczął pracę inżyniera ruchu w Kopalni Węgla Kamiennego "Wanda-Lech" w Rudzie Śląskiej, gdzie pracował do wybuchu II wojny światowej.

W czasie II wojny światowej był magazynierem w Związku Plantatorów Tytoniu w Proszowicach.

W lutym 1945 roku skierowany został do pracy w Kopalni "Paweł" w Rudzie Śląskiej, a następnie w kwietniu tego samego roku do Kopalni "Szombierki". W lipcu 1947 roku objął stanowisko dyrektora Kopalni "Concordia" w Zabrzu, a od czerwca 1948 roku był dyrektorem Kopalni "Generał Zawadzki". W listopadzie 1948 roku został kierownikiem Wydziału Ruchu Kopalń w Zjednoczeniu Przemysłu Węglowego w Bytomiu. W październiku 1949 roku został skierowany do pracy w Kopalni "Paweł" w Chebziu na stanowisko kierownika ruchu zakładu, a następnie w styczniu 1950 roku na stanowisko naczelnika Wydziału Ruchu Kopalń w Ministerstwie Górnictwa w Katowicach.

W październiku 1950 roku został dyrektorem KWK "Stalin" w Sosnowcu. W ciągu kolejnych dwóch lat zajmował się międzynarodową współpracą w dziedzinie górnictwa, wyjeżdżając kilkakrotnie na dłuższe pobyty do Albanii i Czechosłowacji.

W 1953 roku został dyrektorem Centralnego Zarządu Szkolenia Zawodowego, a w 1954 roku dyrektorem generalnym w resorcie górnictwa. W 1955 roku został wiceprezesem, a w 1957 roku prezesem Wyższego Urzędu Górniczego. Funkcję tę pełnił do kwietnia 1965 roku.

W 1965 roku otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego na Wydziale Górniczym Politechniki Śląskiej w Gliwicach. W trakcie pracy na uczelni pełnił funkcję m.in. kierownika Katedry Bezpieczeństwa i Higieny Pracy w Górnictwie (1965-1968) oraz dziekana Wydziału Górniczego (1968-1971).

W latach 1958-1961 na [[Wydział Geologiczno-Poszukiwawczy|Wydziale Geologiczno-Poszukiwawczym]] AGH prowadził wykłady zlecone z przepisów górniczych i geologicznych.

1 kwietnia 1971 roku przeszedł na emeryturę.

Członek Państwowej Rady Górnictwa, Komitetu Górnictwa oraz wielu rad naukowo-technicznych.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Order Sztandaru Pracy]] II klasy, [[Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Srebrny Krzyż Zasługi]], [[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal 10-lecia Polski Ludowej]]

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 1. Pion górniczy. Kraków 1979, s. 113
* Księga wychowanków i wychowawców Akademii Górniczej w Krakowie (1919-1949). Oprac. J. Sulima-Samujłło. Kraków 1979, s. 101
* [Skład Osobowy Akademii Górniczej … 1932/33]. Kraków 1932, s. 32
* [Skład Osobowy AGH … 1958/59]. Kraków 1959, s. 98, 102, 104, 105
* W stulecie Wyższego Urzędu Górniczego w Katowicach. Poczet Gwarków Śląskich, Z. 12. Katowice 2022, s. 49-50, [foto]
* Z dziejów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie w latach 1919-1967. Oprac. J. Sulima-Samujłło oraz zespół aut. Kraków 1970, s. 205 (Wydawnictwa Jubileuszowe 1919-1969)

==== Inne ====

* Tadeusz Lasek – Wikipedia, wolna encyklopedia [online] [przeglądany 18.07.2022]. Dostępny w: https://pl.wikipedia.org/wiki/Tadeusz_Lasek

{{DEFAULTSORT:Lasek, Tadeusz}}

[[Category:Biogramy]]

Tadeusz Lasek

2022-10-27T17:07:43Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Lasek
|image=
|given-name=Tadeusz
|honorific-prefix=Mgr inż., prof. Politechniki Śląskiej
|birth_date=25 maja 1910
|mage=
|birth_place=Stanisławów
|death_date=21 września 1974
|death_place=Katowice
|fields=górnictwo
|faculty=Wydział Geologiczno-Poszukiwawczy
|awards=Order Sztandaru Pracy, Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Srebrny Krzyż Zasługi, Złoty Krzyż Zasługi, Medal 10-lecia Polski Ludowej
}}
Mgr inż., prof. Politechniki Śląskiej '''Tadeusz Lasek''' (1910-1974)

Dyscyplina/specjalności: górnictwo

== Nota biograficzna ==

Urodził się 25 maja 1910 roku w Stanisławowie. Zmarł 21 września 1974 roku w Katowicach. Pochowany na Cmentarzu przy ul. Henryka Sienkiewicza w Katowicach.

Ukończył III Państwowe Gimnazjum im. Adama Mickiewicza w Tarnowie o profilu matematyczno-przyrodniczym.

W 1928 roku rozpoczął studia na Wydziale Górniczym Akademii Górniczej w Krakowie.

W grudniu 1931 roku podjął pracę asystenta w Zakładzie Górnictwa I i Przeróbki Mechanicznej [[Wydział Górniczy|Wydziału Górniczego]] AG. W 1939 roku uzyskał dyplom inżyniera górniczego. Pracował do czerwca 1939 roku, następnie rozpoczął pracę inżyniera ruchu w Kopalni Węgla Kamiennego "Wanda-Lech" w Rudzie Śląskiej, gdzie pracował do wybuchu II wojny światowej.

W czasie II wojny światowej był magazynierem w Związku Plantatorów Tytoniu w Proszowicach.

W lutym 1945 roku skierowany został do pracy w Kopalni "Paweł" w Rudzie Śląskiej, a następnie w kwietniu tego samego roku do Kopalni "Szombierki". W lipcu 1947 roku objął stanowisko dyrektora Kopalni "Concordia" w Zabrzu, a od czerwca 1948 roku był dyrektorem Kopalni "Generał Zawadzki". W listopadzie 1948 roku został kierownikiem Wydziału Ruchu Kopalń w Zjednoczeniu Przemysłu Węglowego w Bytomiu. W październiku 1949 roku został skierowany do pracy w Kopalni "Paweł" w Chebziu na stanowisko kierownika ruchu zakładu, a następnie w styczniu 1950 roku na stanowisko naczelnika Wydziału Ruchu Kopalń w Ministerstwie Górnictwa w Katowicach.

W październiku 1950 roku został dyrektorem KWK "Stalin" w Sosnowcu. W ciągu kolejnych dwóch lat zajmował się międzynarodową współpracą w dziedzinie górnictwa, wyjeżdżając kilkakrotnie na dłuższe pobyty do Albanii i Czechosłowacji.

W 1953 roku został dyrektorem Centralnego Zarządu Szkolenia Zawodowego, a w 1954 roku dyrektorem generalnym w resorcie górnictwa. W 1955 roku został wiceprezesem, a w 1957 roku prezesem Wyższego Urzędu Górniczego. Funkcję tę pełnił do kwietnia 1965 roku.

W 1965 roku otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego na Wydziale Górniczym Politechniki Śląskiej w Gliwicach. W trakcie pracy na uczelni pełnił funkcję m.in. kierownika Katedry Bezpieczeństwa i Higieny Pracy w Górnictwie (1965-1968) oraz dziekana Wydziału Górniczego (1968-1971).

W latach 1958-1961 na [[Wydział Geologiczno-Poszukiwawczy|Wydziale Geologiczno-Poszukiwawczym]] AGH prowadził wykłady zlecone z przepisów górniczych i geologicznych.

1 kwietnia 1971 roku przeszedł na emeryturę.

Członek Państwowej Rady Górnictwa, Komitetu Górnictwa oraz wielu rad naukowo-technicznych.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Order Sztandaru Pracy]] II klasy, [[Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Srebrny Krzyż Zasługi]], [[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal 10-lecia Polski Ludowej]]

==== Bibliografia publikacji ====

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 1. Pion górniczy. Kraków 1979, s. 113
* Księga wychowanków i wychowawców Akademii Górniczej w Krakowie (1919-1949). Oprac. J. Sulima-Samujłło. Kraków 1979, s. 101
* [Skład Osobowy Akademii Górniczej … 1932/33]. Kraków 1932, s. 32
* [Skład Osobowy AGH … 1958/59]. Kraków 1959, s. 98, 102, 104, 105
* W stulecie Wyższego Urzędu Górniczego w Katowicach. Poczet Gwarków Śląskich, Z. 12. Katowice 2022, s. 49-50, [foto]
* Z dziejów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie w latach 1919-1967. Oprac. J. Sulima-Samujłło oraz zespół aut. Kraków 1970, s. 205 (Wydawnictwa Jubileuszowe 1919-1969)

==== Inne ====

* Tadeusz Lasek – Wikipedia, wolna encyklopedia [online] [przeglądany 18.07.2022]. Dostępny w: https://pl.wikipedia.org/wiki/Tadeusz_Lasek

{{DEFAULTSORT:Lasek, Tadeusz}}

[[Category:Biogramy]]

Urządzenia technologiczne

2022-10-27T17:02:17Z

DominikaKozaczek:

Jan Sidor

2022-10-27T16:56:10Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Sidor
|given-name=Jan
|honorific-prefix=Dr hab. inż., prof. AGH
|image=Jan Sidor.jpg
|birth_date=24 czerwca 1945
|birth_place=Nowosielce
|fields=budowa i eksploatacja maszyn, inżynieria materiałowa, inżynieria chemiczna, inżynieria i ochrona środowiska, maszyny ceramiczne, inżynieria mineralna, inżynieria procesowa, recykling, nanotechnologia, urządzenia technologiczne, mechanika procesów rozdrabiania
|faculty=Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki
}}
Dr hab. inż., prof. AGH '''Jan Sidor''' (1945-)

Dyscyplina/specjalności: budowa i eksploatacja maszyn, inżynieria materiałowa, inżynieria chemiczna, inżynieria i ochrona środowiska, maszyny ceramiczne, inżynieria mineralna, inżynieria procesowa, recykling, nanotechnologia, urządzenia technologiczne, mechanika procesów rozdrabiania

== Nota biograficzna ==

Urodził się 24 czerwca 1945 roku w Nowosielcach koło Sanoka.

W 1969 roku ukończył Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych AGH.

W 1969 roku rozpoczął prace asystenta stażysty w Zakładzie Eksploatacji Maszyn Ceramicznych [[Wydział Ceramiczny|Wydziału Ceramicznego]] AGH. Następnie w 1971 roku rozpoczął pracę asystenta w Zakładzie Automatyki Instytutu Maszyn Hutniczych i Automatyki [[Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych|Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych]] AGH.

W 1979 roku na podstawie pracy "Optymalizacja pracy młyna obrotowo-wibracyjnego", napisanej pod kierunkiem profesora Józefa Giergiela, uzyskał stopień doktora.

W 2007 roku na podstawie rozprawy "Badania, modele i metody projektowania młynów wibracyjnych" uzyskał stopień doktora habilitowanego.

Autor ponad 160 publikacji i 21 patentów, wzorów użytkowych i zgłoszeń patentowych.

Promotor i recenzent prac doktorskich.

Ponadto w latach 1981-2000 w 7 zakładach zajmował się zastosowaniem opracowanych technologii mielenia w młynach obrotowo-wibracyjnych i wibracyjnych.

Członek Polskiego Towarzystwa Ceramicznego.

==== Odznaczenia i nagrody ====

Złota Odznaka "Za Pracę Społeczną dla Miasta Krakowa", Odznaka "Zasłużony dla Zakładów ZREMB-MAKRUM" w Bydgoszczy

==== Bibliografia publikacji ====

https://bpp.agh.edu.pl/autor/sidor-jan-02703

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 3. Pion elektromechaniczny i Wydziały Politechniczne. Kraków 1979, s. 179
* Pracownicy naukowo-dydaktyczni WIMIR : 1952-2002 50-lecie Wydziału. Red. W. P. Kowalski ; oprac. M. Banaś, K. Kołodziejczyk, T. Zacharz. Kraków 2002, s. 122-123, [foto]
* [Skład Osobowy AGH … 1969/70]. Kraków 1970, s. 64
* [Skład Osobowy AGH … 1971/72]. Kraków 1973, s. 119
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 318, [foto]

==== Inne ====

* SYMAS®/MAINTENANCE Virtual Talks - dr hab. inż. Jan Sidor em. prof. AGH w Krakowie - YouTube [online] [przeglądany 27.07.2022]. Dostępny w: https://www.youtube.com/watch?v=qWbFX3QTi-I

{{DEFAULTSORT:Sidor, Jan}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 27.07.2022'''''

Jan Sidor

2022-10-27T16:55:24Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Sidor
|given-name=Jan
|honorific-prefix=Dr hab. inż., prof. AGH
|image=Jan Sidor.jpg
|birth_date=24 czerwca 1945
|birth_place=Nowosielce
|fields=budowa i eksploatacja maszyn, inżynieria materiałowa, inżynieria chemiczna, inżynieria i ochrona środowiska, maszyny ceramiczne, inżynieria mineralna, inżynieria procesowa, recykling, nanotechnologia, urządzenia technologiczne, mechanika procesów rozdrabiania
|faculty=Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki
}}
Dr hab. inż., prof. AGH '''Jan Sidor''' (1945-)

Dyscyplina/specjalności: budowa i eksploatacja maszyn, inżynieria materiałowa, inżynieria chemiczna, inżynieria i ochrona środowiska, maszyny ceramiczne, inżynieria mineralna, inżynieria procesowa, recykling, nanotechnologia, urządzenia technologiczne, mechanika procesów rozdrabiania

== Nota biograficzna ==

Urodził się 24 czerwca 1945 roku w Nowosielcach koło Sanoka.

W 1969 roku ukończył Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych AGH.

W 1969 roku rozpoczął prace asystenta stażysty w Zakładzie Eksploatacji Maszyn Ceramicznych [[Wydział Ceramiczny|Wydziału Ceramicznego]] AGH. Następnie w 1971 roku rozpoczął pracę asystenta w Zakładzie Automatyki Instytutu Maszyn Hutniczych i Automatyki [[Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych|Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych]] AGH.

W 1979 roku na podstawie pracy "Optymalizacja pracy młyna obrotowo-wibracyjnego", napisanej pod kierunkiem profesora Józefa Giergiela, uzyskał stopień doktora.

W 2007 roku na podstawie rozprawy "Badania, modele i metody projektowania młynów wibracyjnych" uzyskał stopień doktora habilitowanego.

Autor ponad 160 publikacji i 21 patentów, Wzorów Użytkowych i Zgłoszeń Patentowych.

Promotor i recenzent prac doktorskich.

Ponadto w latach 1981-2000 w 7 zakładach zajmował się zastosowaniem opracowanych technologii mielenia w młynach obrotowo-wibracyjnych i wibracyjnych.

Członek Polskiego Towarzystwa Ceramicznego.

==== Odznaczenia i nagrody ====

Złota Odznaka "Za Pracę Społeczną dla Miasta Krakowa", Odznaka "Zasłużony dla Zakładów ZREMB-MAKRUM" w Bydgoszczy

==== Bibliografia publikacji ====

https://bpp.agh.edu.pl/autor/sidor-jan-02703

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 3. Pion elektromechaniczny i Wydziały Politechniczne. Kraków 1979, s. 179
* Pracownicy naukowo-dydaktyczni WIMIR : 1952-2002 50-lecie Wydziału. Red. W. P. Kowalski ; oprac. M. Banaś, K. Kołodziejczyk, T. Zacharz. Kraków 2002, s. 122-123, [foto]
* [Skład Osobowy AGH … 1969/70]. Kraków 1970, s. 64
* [Skład Osobowy AGH … 1971/72]. Kraków 1973, s. 119
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 318, [foto]

==== Inne ====

* SYMAS®/MAINTENANCE Virtual Talks - dr hab. inż. Jan Sidor em. prof. AGH w Krakowie - YouTube [online] [przeglądany 27.07.2022]. Dostępny w: https://www.youtube.com/watch?v=qWbFX3QTi-I

{{DEFAULTSORT:Sidor, Jan}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 27.07.2022'''''

Jan Sidor

2022-10-27T16:54:47Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Sidor
|given-name=Jan
|honorific-prefix=Dr hab. inż., prof. AGH
|image=Jan Sidor.jpg
|birth_date=24 czerwca 1945
|birth_place=Nowosielce
|fields=budowa i eksploatacja maszyn, inżynieria materiałowa, inżynieria chemiczna, inżynieria i ochrona środowiska, maszyny ceramiczne, inżynieria mineralna, inżynieria procesowa, recykling, nanotechnologia, urządzenia technologiczne, mechanika procesów rozdrabiania
|faculty=Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki
}}
Dr hab. inż., prof. AGH '''Jan Sidor''' (1945-)

Dyscyplina/specjalności: budowa i eksploatacja maszyn, inżynieria materiałowa, inżynieria chemiczna, inżynieria i ochrona środowiska, maszyny ceramiczne, inżynieria mineralna, inżynieria procesowa, recykling, nanotechnologia, urządzenia technologiczne, mechanika procesów rozdrabiania

== Nota biograficzna ==

Urodził się 24 czerwca 1945 roku w Nowosielcach koło Sanoka.

W 1969 roku ukończył Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych AGH.

W 1969 roku rozpoczął prace asystenta stażysty w Zakładzie Eksploatacji Maszyn Ceramicznych [[Wydział Ceramiczny|Wydziału Ceramicznego]] AGH. Następnie w 1971 roku rozpoczął pracę asystenta w Zakładzie Automatyki Instytutu Maszyn Hutniczych i Automatyki [[Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych|Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych]] AGH.

W 1979 roku na podstawie pracy "Optymalizacja pracy młyna obrotowo-wibracyjnego', napisanej pod kierunkiem profesora Józefa Giergiela, uzyskał stopień doktora.

W 2007 roku na podstawie rozprawy "Badania, modele i metody projektowania młynów wibracyjnych" uzyskał stopień doktora habilitowanego.

Autor ponad 160 publikacji i 21 patentów, Wzorów Użytkowych i Zgłoszeń Patentowych.

Promotor i recenzent prac doktorskich.

Ponadto w latach 1981-2000 w 7 zakładach zajmował się zastosowaniem opracowanych technologii mielenia w młynach obrotowo-wibracyjnych i wibracyjnych.

Członek Polskiego Towarzystwa Ceramicznego.

==== Odznaczenia i nagrody ====

Złota Odznaka "Za Pracę Społeczną dla Miasta Krakowa", Odznaka "Zasłużony dla Zakładów ZREMB-MAKRUM" w Bydgoszczy

==== Bibliografia publikacji ====

https://bpp.agh.edu.pl/autor/sidor-jan-02703

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 3. Pion elektromechaniczny i Wydziały Politechniczne. Kraków 1979, s. 179
* Pracownicy naukowo-dydaktyczni WIMIR : 1952-2002 50-lecie Wydziału. Red. W. P. Kowalski ; oprac. M. Banaś, K. Kołodziejczyk, T. Zacharz. Kraków 2002, s. 122-123, [foto]
* [Skład Osobowy AGH … 1969/70]. Kraków 1970, s. 64
* [Skład Osobowy AGH … 1971/72]. Kraków 1973, s. 119
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 318, [foto]

==== Inne ====

* SYMAS®/MAINTENANCE Virtual Talks - dr hab. inż. Jan Sidor em. prof. AGH w Krakowie - YouTube [online] [przeglądany 27.07.2022]. Dostępny w: https://www.youtube.com/watch?v=qWbFX3QTi-I

{{DEFAULTSORT:Sidor, Jan}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 27.07.2022'''''

Marek Władysław Natkaniec

2022-10-27T16:43:27Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Natkaniec
|given-name=Marek Władysław
|image=Marek_Natkaniec.jpg
|birth_date=24 lutego 1972
|birth_place=Sosnowiec
|fields=telekomunikacja, bezprzewodowe sieci komputerowe, nauki techniczne, elektroakustyka
|faculty=Wydział Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji
|name=Marek Władysław Natkaniec
|image_size=3923
}}
Dr hab. inż., prof AGH '''Marek Władysław Natkaniec''' (1972–)

Dyscyplina/specjalności: telekomunikacja, bezprzewodowe sieci komputerowe, nauki techniczne, elektroakustyka

== Nota biograficzna ==

Urodził się 24 lutego 1972 roku w Sosnowcu.

W 1997 roku ukończył studia na Wydziale Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki AGH i trzymał tytuł magistra inżyniera.

W tym samym roku rozpoczął pracę w Katedrze Telekomunikacji [[Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki|Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki]] AGH, w następnym roku wydział zmienił nazwę na [[Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki|Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki]].

W 2002 roku na podstawie pracy "Analiza protokołu IEEE 802.11 dla sieci pracujących w konfiguracji ad-hoc", napisanej pod kierunkiem profesora Andrzeja R. Pacha, uzyskał stopień doktora.

W 2013 roku na podstawie rozprawy "Problemy i poprawa jakości świadczenia usług w lokalnych sieciach bezprzewodowych" uzyskał stopień doktora habilitowanego.

Obecnie jest profesorem AGH.

Jego zainteresowania naukowe są związane z sieciami bezprzewodowymi i w szczególności obejmują: lokalne sieci bezprzewodowe, projektowanie protokołów komunikacyjnych, zagadnienia jakości obsługi, a także modelowanie oraz analizę wydajności pracy sieci teleinformatycznych.

Był kierownikiem Katedry Telekomunikacji Wydziału Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji.

Autor ponad 220 publikacji.

Recenzent kilku prac doktorskich.

Pracował aktywnie w takich projektach europejskich, jak: MOCOMTEL, PRO-ACCESS, DAIDALOS I, DAIDALOS II, CONTENT, CARMEN, MEDUSA, HECTOR, FLAVIA, PROACTIVE i RESCUE. Uczestniczy również w realizacji projektów badawczych finansowanych przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Narodowe Centrum Badań i Rozwoju oraz projektów dla przemysłu.
Jest zaangażowany w proces standaryzacji architektury GANA dla ETSI. Pracuje jako ekspert oraz konsultant w dziedzinie sieci bezprzewodowych dla operatorów telekomunikacyjnych.

Pracował jako członek komitetu programowego wielu konferencji międzynarodowych.

Jest recenzentem w czasopismach i konferencjach międzynarodowych.

Od 2005 roku jest opiekunem studenckiego koła naukowego "Telephoners".

Członek Sekcji Telekomunikacji KEiT PAN.

Od 2006 roku pełni funkcję kierownika Katedry Telekomunikacji AGH w Krakowie.

Posiada status członka seniora IEEE.

==== Bibliografia publikacji ====

https://bpp.agh.edu.pl/autor/natkaniec-marek-01336

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* [Skład Osobowy AGH … 1998]. Kraków 1998, s. 60, 416
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 244, [foto]

==== Artykuły ====

* [Marek Natkaniec]. ''Telekomunikacja Cyfrowa'' 1998 T. 1, z. 2, s. 78, [foto]

==== Inne ====

* Biogram dr. hab. inż. Marka NATKAŃCA, prof. AGH [online] [przeglądany 25.07.2022]. Dostępny w: https://ursi.wel.wat.edu.pl/?page_id=1562

{{DEFAULTSORT:Natkaniec, Marek Władysław}}
[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 25.07.2021'''

Marek Władysław Natkaniec

2022-10-27T16:18:09Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Natkaniec
|given-name=Marek Władysław
|image=Marek_Natkaniec.jpg
|birth_date=24 lutego 1972
|birth_place=Sosnowiec
|fields=telekomunikacja, bezprzewodowe sieci komputerowe, nauki techniczne, elektroakustyka
|faculty=Wydział Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji
|name=Marek Władysław Natkaniec
|image_size=3923
}}
Dr hab. inż., prof AGH '''Marek Władysław Natkaniec''' (1972–)

Dyscyplina/specjalności: telekomunikacja, bezprzewodowe sieci komputerowe, nauki techniczne, elektroakustyka

== Nota biograficzna ==

Urodził się 24 lutego 1972 roku w Sosnowcu.

W 1997 roku ukończył studia na Wydziale Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki AGH i trzymał tytuł magistra inżyniera.

W tym samym roku rozpoczął pracę w Katedrze Telekomunikacji [[Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki|Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki]] AGH, w następnym roku wydział zmienił nazwę na [[Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki|Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki]].

W 2002 roku na podstawie pracy "Analiza protokołu IEEE 802.11 dla sieci pracujących w konfiguracji ad-hoc", napisanej pod kierunkiem profesora Andrzeja R. Pacha, uzyskał stopień doktora.

W 2013 roku na podstawie rozprawy "Problemy i poprawa jakości świadczenia usług w lokalnych sieciach bezprzewodowych" uzyskał stopień doktora habilitowanego.

Obecnie jest profesorem AGH.

Jego zainteresowania naukowe są związane z sieciami bezprzewodowymi i w szczególności obejmują: lokalne sieci bezprzewodowe, projektowanie protokołów komunikacyjnych, zagadnienia jakości obsługi, a także modelowanie oraz analizę wydajności pracy sieci teleinformatycznych.

Był kierownikiem Katedry Telekomunikacji Wydziału Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji.

Autor ponad 220 publikacji.

Recenzent kilku prac doktorskich.

Pracował aktywnie w takich projektach europejskich, jak: MOCOMTEL, PRO-ACCESS, DAIDALOS I, DAIDALOS II, CONTENT, CARMEN, MEDUSA, HECTOR, FLAVIA, PROACTIVE i RESCUE. Uczestniczy również w realizacji projektów badawczych finansowanych przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Narodowe Centrum Badań i Rozwoju oraz projektów dla przemysłu.
Jest zaangażowany w proces standaryzacji architektury GANA dla ETSI. Pracuje jako ekspert oraz konsultant w dziedzinie sieci bezprzewodowych dla operatorów telekomunikacyjnych.

Pracował jako członek komitetu programowego wielu konferencji międzynarodowych.

Jest recenzentem w czasopismach i konferencjach międzynarodowych.

Od 2005 roku jest opiekunem studenckiego koła naukowego „Telephoners”.

Członek Sekcji Telekomunikacji KEiT PAN.

Od 2006 roku pełni funkcję kierownika Katedry Telekomunikacji AGH w Krakowie.

Posiada status członka seniora IEEE.

==== Bibliografia publikacji ====

https://bpp.agh.edu.pl/autor/natkaniec-marek-01336

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* [Skład Osobowy AGH … 1998]. Kraków 1998, s. 60, 416
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 244, [foto]

==== Artykuły ====

* [Marek Natkaniec]. ''Telekomunikacja Cyfrowa'' 1998 T. 1, z. 2, s. 78, [foto]

==== Inne ====

* Biogram dr. hab. inż. Marka NATKAŃCA, prof. AGH [online] [przeglądany 25.07.2022]. Dostępny w: https://ursi.wel.wat.edu.pl/?page_id=1562

{{DEFAULTSORT:Natkaniec, Marek Władysław}}
[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 25.07.2021'''

Zbysław Popławski

2022-10-27T16:08:26Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Popławski
|given-name=Zbysław
|image=
|honorific-prefix=Dr hab. inż.
|birth_date=10 lipca 1913
|birth_place=Dębica
|death_date=1 sierpnia 2007
|death_place=Kraków
|fields=ruch drogowy, mechanika, tribologia
|faculty=Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych
}}
Dr hab. inż. '''Zbysław Popławski''' (1913-2007)

Dyscyplina/specjalności: ruch drogowy, mechanika, tribologia

== Nota biograficzna ==

Urodził się 10 lipca 1913 roku w Dębicy. Zmarł 1 sierpnia 2007 roku w Krakowie. Pochowany na Cmentarzu Salwatorskim w Krakowie.

W 1931 roku uzyskał maturę w II Gimnazjum Klasycznym w Przemyślu.

W 1931 roku rozpoczął studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Lwowskiej.
W tym samym roku wraz z siedmioma kolegami założył Korporację Akademicka Slavia. Wydarzenie to wpłynęło na całe jego życie. Związał się z ruchem korporacyjnym, któremu pozostał wierny aż do śmierci.

Studiował 9 lat. Absolutorium uzyskał w 1940 roku, już pod okupacją radziecką, zaś dyplom uzyskał na Politechnice Śląskiej w 1946 roku.

Wybuch wojny w 1939 roku zastał go w Zakładach Ostrowieckich, gdzie społecznie pracował przy nadzorze produkcji zbrojeniowej. Aresztowany przez Niemców uciekł z niewoli i powrócił do Lwowa. W następnych latach pracował w firmie transportowej oraz prowadził w Tarnopolu szkołę samochodową.

Od 1942 roku uczestniczył w działalności konspiracyjnej, jako żołnierz Armii Krajowej. W czerwcu 1944 roku opuścił Lwów i przeprowadził się do Nowego Sącza. W pierwszych latach powojennych prowadził tam szkołę nauki jazdy samochodem, a następnie rozpoczął pracę w tamtejszym Technikum Samochodowym.

W 1953 roku przeniósł się do Krakowa.

W 1953 roku rozpoczął pracę starszego asystenta w Zakładzie i Katedrze Maszynoznawstwa Ceramicznego [[Wydział Ceramiczny|Wydziału Ceramicznego]] AGH.

W 1965 roku na podstawie pracy "Badanie doświadczalne łożysk ślizgowych odwróconych z powłoką stilonową", napisanej pod kierunkiem Tadeusza Opolskiego na Wydziale Maszyn Górniczych i Hutniczych, uzyskał stopień doktora.

W 1968 roku rozpoczął prace adiunkta w Katedrze Podstaw Konstrukcji Maszyn [[Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych|Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych]].

Z powodu korporacyjnej działalności w okresie przedwojennym oraz publicznego wyrażania swoich poglądów politycznych - w okresie pracy w AGH - był szykanowany przez czynniki partyjne i pomijany w awansach i wyróżnieniach naukowych i zawodowych. Przez niemal ćwierć wieku pozostawał tzw. "żelaznym" adiunktem. Mimo znacznego dorobku naukowego, przygotowanej pracy habilitacyjnej oraz możliwości na innych uczelniach w Polsce nie godził się na przystąpienie do kolokwium habilitacyjnego poza macierzystą uczelnią.

Zajmował się ruchem drogowym, mechaniką i trybologią.

Autor ponad 50 publikacji, w tym 6 książek oraz 3 skryptów.

Był działaczem, historykiem i archiwistą ruchu korporacyjnego. Uznawany za jednego z najwybitniejszych znawców tej problematyki w historii Polski. Po 1989 roku wspierał reaktywację wielu korporacji akademickich w Polsce.

Był sekretarzem naukowym kwartalnika PAN "Zagadnienia Eksploatacji Maszyn".

Członek Związku Nauczycielstwa Polskiego, Naczelnej Organizacji Technicznej i Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich (SIMP). Ponad to prowadził ożywioną działalność w licznych organizacjach społecznych.

W 1979 roku przeszedł na emeryturę. Dopiero w tym okresie możliwe się stało zamknięcie przewodu habilitacyjnego. W dalszym ciągu pozostawał związany z AGH. Już jako emeryt był współorganizatorem NSZZ "Solidarność" w AGH.

==== Odznaczenia i nagrody ====

Złota Odznaka i Dyplom Honorowy Związku Polskich Korporacji Akademickich

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Popławski Z.: Dzieje Politechniki Lwowskiej 1844-1945. Wrocław 1992, s. 10, 275, 276, 284, [foto]
*Popławski Z.: Politechnika Lwowska w latach 1844-1945 : rodowody katedr, wykaz nauczycieli akademickich, dziedzictwo. Kraków 1999, s. 209
* [Skład Osobowy AGH … 1953/54]. Kraków 1954, s. 86
* [Skład Osobowy AGH … 1968/89]. Kraków 1969, s. 87
* Szkoły. Nauczyciele. Uczniowie : przyczynek do historii szkolnictwa, oświaty i wychowania na obszarze Kresów Południowo-Wschodnich II Rzeczypospolitej. W oprac. J. Kowalczuka. Kraków 2017, s. 250, 295-301, [foto] (Monografia Wydawnictw Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie)

==== Inne ====

* Zbysław Popławski – Wikipedia, wolna encyklopedia [online] [przeglądany 22.07.2022]. Dostępny w: https://pl.wikipedia.org/wiki/Zbys%C5%82aw_Pop%C5%82awski
* Zbysław Popławski - Wikiwand [online] [przeglądany 22.07.2022]. Dostępny w: https://www.wikiwand.com/pl/Zbys%C5%82aw_Pop%C5%82awski

{{DEFAULTSORT:Popławski, Zbysław}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 22.07.2022'''''

Zbysław Popławski

2022-10-27T16:07:59Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Popławski
|given-name=Zbysław
|image=
|honorific-prefix=Dr hab. inż.
|birth_date=10 lipca 1913
|birth_place=Dębica
|death_date=1 sierpnia 2007
|death_place=Kraków
|fields=ruch drogowy, mechanika, tribologia
|faculty=Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych
}}
Dr hab. inż. '''Zbysław Popławski''' (1913-2007)

Dyscyplina/specjalności: ruch drogowy, mechanika, tribologia

== Nota biograficzna ==

Urodził się 10 lipca 1913 roku w Dębicy. Zmarł 1 sierpnia 2007 roku w Krakowie. Pochowany na Cmentarzu Salwatorskim w Krakowie.

W 1931 roku uzyskał maturę w II Gimnazjum Klasycznym w Przemyślu.

W 1931 roku rozpoczął studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Lwowskiej.
W tym samym roku wraz z siedmioma kolegami założył Korporację Akademicka Slavia. Wydarzenie to wpłynęło na całe jego życie. Związał się z ruchem korporacyjnym, któremu pozostał wierny aż do śmierci.

Studiował 9 lat. Absolutorium uzyskał w 1940 roku, już pod okupacją radziecką, zaś dyplom uzyskał na Politechnice Śląskiej w 1946 roku.

Wybuch wojny w 1939 roku zastał go w Zakładach Ostrowieckich, gdzie społecznie pracował przy nadzorze produkcji zbrojeniowej. Aresztowany przez Niemców uciekł z niewoli i powrócił do Lwowa. W następnych latach pracował w firmie transportowej oraz prowadził w Tarnopolu szkołę samochodową.

Od 1942 roku uczestniczył w działalności konspiracyjnej, jako żołnierz Armii Krajowej. W czerwcu 1944 roku opuścił Lwów i przeprowadził się do Nowego Sącza. W pierwszych latach powojennych prowadził tam szkołę nauki jazdy samochodem, a następnie rozpoczął pracę w tamtejszym Technikum Samochodowym.

W 1953 roku przeniósł się do Krakowa.

W 1953 roku rozpoczął pracę starszego asystenta w Zakładzie i Katedrze Maszynoznawstwa Ceramicznego [[Wydział Ceramiczny|Wydziału Ceramicznego]] AGH.

W 1965 roku na podstawie pracy "Badanie doświadczalne łożysk ślizgowych odwróconych z powłoką stilonową", napisanej pod kierunkiem Tadeusza Opolskiego na Wydziale Maszyn Górniczych i Hutniczych, uzyskał stopień doktora.

W 1968 roku rozpoczął prace adiunkta w Katedrze Podstaw Konstrukcji Maszyn [[Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych|Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych]].

Z powodu korporacyjnej działalności w okresie przedwojennym oraz publicznego wyrażania swoich poglądów politycznych - w okresie pracy w AGH - był szykanowany przez czynniki partyjne i pomijany w awansach i wyróżnieniach naukowych i zawodowych. Przez niemal ćwierć wieku pozostawał tzw. "żelaznym" adiunktem. Mimo znacznego dorobku naukowego, przygotowanej pracy habilitacyjnej oraz możliwości na innych uczelniach w Polsce nie godził się na przystąpienie do kolokwium habilitacyjnego poza macierzystą uczelnią.

Zajmował się ruchem drogowym, mechaniką i trybologią.

Autor ponad 50 publikacji, w tym 6 książek oraz 3 skryptów.

Był działaczem, historykiem i archiwistą ruchu korporacyjnego. Uznawany za jednego z najwybitniejszych znawców tej problematyki w historii Polski. Po 1989 roku wspierał reaktywację wielu korporacji akademickich w Polsce.

Był sekretarzem naukowym kwartalnika PAN "Zagadnienia Eksploatacji Maszyn".

Członek Związku Nauczycielstwa Polskiego, Naczelnej Organizacji Technicznej i Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich (SIMP). Ponad to prowadził ożywioną działalność w licznych organizacjach społecznych.

W 1979 roku przeszedł na emeryturę. Dopiero w tym okresie możliwe się stało zamknięcie przewodu habilitacyjnego. W dalszym ciągu pozostawał związany z AGH. Juz jako emeryt był współorganizatorem NSZZ "Solidarność" w AGH.

==== Odznaczenia i nagrody ====

Złota Odznaka i Dyplom Honorowy Związku Polskich Korporacji Akademickich

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Popławski Z.: Dzieje Politechniki Lwowskiej 1844-1945. Wrocław 1992, s. 10, 275, 276, 284, [foto]
*Popławski Z.: Politechnika Lwowska w latach 1844-1945 : rodowody katedr, wykaz nauczycieli akademickich, dziedzictwo. Kraków 1999, s. 209
* [Skład Osobowy AGH … 1953/54]. Kraków 1954, s. 86
* [Skład Osobowy AGH … 1968/89]. Kraków 1969, s. 87
* Szkoły. Nauczyciele. Uczniowie : przyczynek do historii szkolnictwa, oświaty i wychowania na obszarze Kresów Południowo-Wschodnich II Rzeczypospolitej. W oprac. J. Kowalczuka. Kraków 2017, s. 250, 295-301, [foto] (Monografia Wydawnictw Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie)

==== Inne ====

* Zbysław Popławski – Wikipedia, wolna encyklopedia [online] [przeglądany 22.07.2022]. Dostępny w: https://pl.wikipedia.org/wiki/Zbys%C5%82aw_Pop%C5%82awski
* Zbysław Popławski - Wikiwand [online] [przeglądany 22.07.2022]. Dostępny w: https://www.wikiwand.com/pl/Zbys%C5%82aw_Pop%C5%82awski

{{DEFAULTSORT:Popławski, Zbysław}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 22.07.2022'''''

Jerzy Tadeusz Michalczyk

2022-10-27T15:10:17Z

DominikaKozaczek: /* Bibliografia publikacji */

{{Infobox scientist
|family-name=Michalczyk
|given-name=Jerzy Tadeusz
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Jerzy Tadeusz Michalczyk.jpg
|birth_date=30 stycznia 1948
|fields=mechanika, mechanika stosowana, dynamika maszyn, drgania mechaniczne, wibroakustyka, wibrotechnika
|function=Zastępca dyrektora Instytutu Mechaniki i Wibroakustyki Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych (1987-1991)
|faculty=Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
}}
Prof. dr hab. inż. '''Jerzy Tadeusz Michalczyk''' (1948-)

Dyscyplina/specjalności: mechanika, mechanika stosowana, dynamika maszyn, drgania mechaniczne, wibroakustyka, wibrotechnika

== Nota biograficzna ==

Urodził się 30 stycznia 1948 roku.

W 1972 roku ukończył Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych AGH.

W 1972 roku rozpoczął pracę w Instytucie Mechaniki i Wibroakustyki [[Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych|Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych]] AGH.

W 1976 roku na podstawie pracy "Wyznaczanie obszaru stateczności pracy krat wstrząsowych", napisanej pod kierunkiem profesora Józefa Giergiela, uzyskał stopień doktora.

W 1985 roku na podstawie rozprawy "Wybrane zagadnienia dynamiki nadrezonansowych maszyn wibracyjnych" uzyskał stopień doktora habilitowanego.

W 1994 roku otrzymał tytuł profesora.

W latach 1987-1991 był zastępcą dyrektora Instytutu Mechaniki i Wibroakustyki Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych.

Był założycielem i długoletnim kierownikiem Zespołu Wibromechaniki Katedry Mechaniki i Wibroakustyki, a od 1992 roku pełnił rolę zastępcy kierownika Katedry Mechaniki i Wibroakustyki [[Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki|Wydziału Inżynierii Mechanicznej i Robotyki]].

Promotor 9 prac doktorskich.

Prowadzi badania w zakresie dynamiki maszyn wibracyjnych. Prace te obejmują: modelowanie zderzeń, zjawiska rezonansu przejściowego, samosynchronizację oraz synchroniczną eliminację drgań, dynamikę układów ciągłych. Profesor opracował szereg metod obliczeniowych i rozwiązań konstrukcyjnych maszyn wibracyjnych oraz układów wibroizolacji i redukcji drgań. Kierował kilkoma projektami badawczymi.

Autor ponad 150 publikacji i kilku patentów.

85 wdrożonych prac naukowo-badawczych, projektowych i ekspertyz na zlecenie zakładów przemysłowych i ośrodków badawczych, z zakresu ochrony przeciwdrganiowej, ochrony akustycznej, dynamiki maszyn i wibrotechniki.

Za niepowtarzalny sposób prowadzenia zajęć i osiągnięcia dydaktyczne został wyróżniony I miejscem w Konkursie na Najlepszego Wykładowcę Wydziału Inżynierii Mechanicznej i Robotyki.

Członek Sekcji Dynamiki Układów Materialnych Komitetu Mechaniki PAN.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], wielokrotnie Nagroda Rektora AGH

==== Bibliografia publikacji ====

https://bpp.agh.edu.pl/autor/michalczyk-jerzy-02556

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Engel Z.: Katedra Mechaniki i Wibroakustyki Akademii Górniczo-Hutniczej : tradycja - historia - działalność. Radom 2008, s. 54, 59, 113, 167-168
* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 3. Pion elektromechaniczny i Wydziały Politechniczne. Kraków 1979, s. 189
* Pracownicy naukowo-dydaktyczni WIMIR : 1952-2002 50-lecie Wydziału. Red. W. P. Kowalski ; oprac. M. Banaś, K. Kołodziejczyk, T. Zacharz. Kraków 2002, s. 251-252, [foto]
* [Skład Osobowy Akademii Górniczo-Hutniczej … 1974/75]. Kraków 1975, s. 104
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 229-230

==== Inne ====

* Prof. dr hab. inż. Jerzy Michalczyk [online] [przeglądany 21.07. 2022]. Dostępny w: https://lmdm.agh.edu.pl/o-nas/zespol/14-zespol/28-jerzy-michalczyk

{{DEFAULTSORT: Michalczyk, Jerzy Tadeusz}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 21.07.2022'''''

Jerzy Tadeusz Michalczyk

2022-10-27T15:07:02Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Michalczyk
|given-name=Jerzy Tadeusz
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Jerzy Tadeusz Michalczyk.jpg
|birth_date=30 stycznia 1948
|fields=mechanika, mechanika stosowana, dynamika maszyn, drgania mechaniczne, wibroakustyka, wibrotechnika
|function=Zastępca dyrektora Instytutu Mechaniki i Wibroakustyki Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych (1987-1991)
|faculty=Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
}}
Prof. dr hab. inż. '''Jerzy Tadeusz Michalczyk''' (1948-)

Dyscyplina/specjalności: mechanika, mechanika stosowana, dynamika maszyn, drgania mechaniczne, wibroakustyka, wibrotechnika

== Nota biograficzna ==

Urodził się 30 stycznia 1948 roku.

W 1972 roku ukończył Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych AGH.

W 1972 roku rozpoczął pracę w Instytucie Mechaniki i Wibroakustyki [[Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych|Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych]] AGH.

W 1976 roku na podstawie pracy "Wyznaczanie obszaru stateczności pracy krat wstrząsowych", napisanej pod kierunkiem profesora Józefa Giergiela, uzyskał stopień doktora.

W 1985 roku na podstawie rozprawy "Wybrane zagadnienia dynamiki nadrezonansowych maszyn wibracyjnych" uzyskał stopień doktora habilitowanego.

W 1994 roku otrzymał tytuł profesora.

W latach 1987-1991 był zastępcą dyrektora Instytutu Mechaniki i Wibroakustyki Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych.

Był założycielem i długoletnim kierownikiem Zespołu Wibromechaniki Katedry Mechaniki i Wibroakustyki, a od 1992 roku pełnił rolę zastępcy kierownika Katedry Mechaniki i Wibroakustyki [[Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki|Wydziału Inżynierii Mechanicznej i Robotyki]].

Promotor 9 prac doktorskich.

Prowadzi badania w zakresie dynamiki maszyn wibracyjnych. Prace te obejmują: modelowanie zderzeń, zjawiska rezonansu przejściowego, samosynchronizację oraz synchroniczną eliminację drgań, dynamikę układów ciągłych. Profesor opracował szereg metod obliczeniowych i rozwiązań konstrukcyjnych maszyn wibracyjnych oraz układów wibroizolacji i redukcji drgań. Kierował kilkoma projektami badawczymi.

Autor ponad 150 publikacji i kilku patentów.

85 wdrożonych prac naukowo-badawczych, projektowych i ekspertyz na zlecenie zakładów przemysłowych i ośrodków badawczych, z zakresu ochrony przeciwdrganiowej, ochrony akustycznej, dynamiki maszyn i wibrotechniki.

Za niepowtarzalny sposób prowadzenia zajęć i osiągnięcia dydaktyczne został wyróżniony I miejscem w Konkursie na Najlepszego Wykładowcę Wydziału Inżynierii Mechanicznej i Robotyki.

Członek Sekcji Dynamiki Układów Materialnych Komitetu Mechaniki PAN.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], wielokrotnie Nagroda Rektora AGH

==== Bibliografia publikacji ====

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Engel Z.: Katedra Mechaniki i Wibroakustyki Akademii Górniczo-Hutniczej : tradycja - historia - działalność. Radom 2008, s. 54, 59, 113, 167-168
* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 3. Pion elektromechaniczny i Wydziały Politechniczne. Kraków 1979, s. 189
* Pracownicy naukowo-dydaktyczni WIMIR : 1952-2002 50-lecie Wydziału. Red. W. P. Kowalski ; oprac. M. Banaś, K. Kołodziejczyk, T. Zacharz. Kraków 2002, s. 251-252, [foto]
* [Skład Osobowy Akademii Górniczo-Hutniczej … 1974/75]. Kraków 1975, s. 104
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 229-230

==== Inne ====

* Prof. dr hab. inż. Jerzy Michalczyk [online] [przeglądany 21.07. 2022]. Dostępny w: https://lmdm.agh.edu.pl/o-nas/zespol/14-zespol/28-jerzy-michalczyk

{{DEFAULTSORT: Michalczyk, Jerzy Tadeusz}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 21.07.2022'''''

Jerzy Tadeusz Michalczyk

2022-10-27T15:06:14Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Michalczyk
|given-name=Jerzy Tadeusz
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Jerzy Tadeusz Michalczyk.jpg
|birth_date=30 stycznia 1948
|fields=mechanika, mechanika stosowana, dynamika maszyn, drgania mechaniczne, wibroakustyka, wibrotechnika
|function=Zastępca dyrektora Instytutu Mechaniki i Wibroakustyki Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych (1987-1991)
|faculty=Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
}}
Prof. dr hab. inż. '''Jerzy Tadeusz Michalczyk''' (1948-)

Dyscyplina/specjalności: mechanika, mechanika stosowana, dynamika maszyn, drgania mechaniczne, wibroakustyka, wibrotechnika

== Nota biograficzna ==

Urodził się 30 stycznia 1948 roku.

W 1972 roku ukończył Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych AGH.

W 1972 roku rozpoczął pracę w Instytucie Mechaniki i Wibroakustyki [[Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych|Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych]] AGH.

W 1976 roku na podstawie pracy "Wyznaczanie obszaru stateczności pracy krat wstrząsowych", napisanej pod kierunkiem profesora Józefa Giergiela, uzyskał stopień doktora.

W 1985 roku na podstawie rozprawy "Wybrane zagadnienia dynamiki nadrezonansowych maszyn wibracyjnych" uzyskał stopień doktora habilitowanego.

W 1994 roku otrzymał tytuł profesora.

W latach 1987-1991 był zastępcą dyrektora Instytutu Mechaniki i Wibroakustyki Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych.

Był założycielem i długoletnim kierownikiem Zespołu Wibromechaniki Katedry Mechaniki i Wibroakustyki, a od 1992 roku pełnił rolę zastępcy kierownika Katedry Mechaniki i Wibroakustyki [[Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki|Wydziału Inżynierii Mechanicznej i Robotyki]].

Promotor 9 prac doktorskich.

Prowadzi badania w zakresie dynamiki maszyn wibracyjnych. Prace te obejmują: modelowanie zderzeń, zjawiska rezonansu przejściowego, samosynchronizację oraz synchroniczną eliminację drgań, dynamikę układów ciągłych. Profesor opracował szereg metod obliczeniowych, rozwiązań konstrukcyjnych maszyn wibracyjnych oraz układów wibroizolacji i redukcji drgań. Kierował kilkoma projektami badawczymi.

Autor ponad 150 publikacji i kilku patentów.

85 wdrożonych prac naukowo-badawczych, projektowych i ekspertyz na zlecenie zakładów przemysłowych i ośrodków badawczych, z zakresu ochrony przeciwdrganiowej, ochrony akustycznej, dynamiki maszyn i wibrotechniki.

Za niepowtarzalny sposób prowadzenia zajęć i osiągnięcia dydaktyczne został wyróżniony I miejscem w Konkursie na Najlepszego Wykładowcę Wydziału Inżynierii Mechanicznej i Robotyki.

Członek Sekcji Dynamiki Układów Materialnych Komitetu Mechaniki PAN.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], wielokrotnie Nagroda Rektora AGH

==== Bibliografia publikacji ====

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Engel Z.: Katedra Mechaniki i Wibroakustyki Akademii Górniczo-Hutniczej : tradycja - historia - działalność. Radom 2008, s. 54, 59, 113, 167-168
* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 3. Pion elektromechaniczny i Wydziały Politechniczne. Kraków 1979, s. 189
* Pracownicy naukowo-dydaktyczni WIMIR : 1952-2002 50-lecie Wydziału. Red. W. P. Kowalski ; oprac. M. Banaś, K. Kołodziejczyk, T. Zacharz. Kraków 2002, s. 251-252, [foto]
* [Skład Osobowy Akademii Górniczo-Hutniczej … 1974/75]. Kraków 1975, s. 104
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 229-230

==== Inne ====

* Prof. dr hab. inż. Jerzy Michalczyk [online] [przeglądany 21.07. 2022]. Dostępny w: https://lmdm.agh.edu.pl/o-nas/zespol/14-zespol/28-jerzy-michalczyk

{{DEFAULTSORT: Michalczyk, Jerzy Tadeusz}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 21.07.2022'''''

Jerzy Tadeusz Michalczyk

2022-10-27T15:01:37Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Michalczyk
|given-name=Jerzy Tadeusz
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Jerzy Tadeusz Michalczyk.jpg
|birth_date=30 stycznia 1948
|fields=mechanika, mechanika stosowana, dynamika maszyn, drgania mechaniczne, wibroakustyka, wibrotechnika
|function=Zastępca dyrektora Instytutu Mechaniki i Wibroakustyki Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych (1987-1991)
|faculty=Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
}}
Prof. dr hab. inż. '''Jerzy Tadeusz Michalczyk''' (1948-)

Dyscyplina/specjalności: mechanika, mechanika stosowana, dynamika maszyn, drgania mechaniczne, wibroakustyka, wibrotechnika

== Nota biograficzna ==

Urodził się 30 stycznia 1948 roku.

W 1972 roku ukończył Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych AGH.

W 1972 roku rozpoczął pracę w Instytucie Mechaniki i Wibroakustyki [[Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych|Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych]] AGH.

W 1976 roku na podstawie pracy "Wyznaczanie obszaru stateczności pracy krat wstrząsowych", napisanej pod kierunkiem profesora Józefa Giergiela, uzyskał stopień doktora.

W 1985 roku na podstawie rozprawy "Wybrane zagadnienia dynamiki nadrezonansowych maszyn wibracyjnych" uzyskał stopień doktora habilitowanego.

W 1994 roku otrzymał tytuł profesora.

W latach 1987-1991 był zastępcą dyrektora Instytutu Mechaniki i Wibroakustyki Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych.

Był założycielem i długoletnim kierownikiem Zespołu Wibromechaniki Katedry Mechaniki i Wibroakustyki, a od 1992 roku pełnił rolę zastępcy kierownika Katedry Mechaniki i Wibroakustyki [[Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki|Wydziału Inżynierii Mechanicznej i Robotyki]].

Promotor 9 prac doktorskich.

Prowadzi badania w zakresie dynamiki maszyn wibracyjnych. Prace te obejmują: modelowanie zderzeń, zjawiska rezonansu przejściowego, samosynchronizacji oraz synchronicznej eliminacji drgań jak również dynamiki układów ciągłych. Profesor opracował szereg metod obliczeniowych, rozwiązań konstrukcyjnych maszyn wibracyjnych oraz układów wibroizolacji i redukcji drgań. Kierował kilkoma projektami badawczymi.

Autor ponad 150 publikacji i kilku patentów.

85 wdrożonych prac naukowo-badawczych, projektowych i ekspertyz na zlecenie zakładów przemysłowych i ośrodków badawczych, z zakresu ochrony przeciwdrganiowej, ochrony akustycznej, dynamiki maszyn i wibrotechniki.

Za niepowtarzalny sposób prowadzenia zajęć i osiągnięcia dydaktyczne został wyróżniony I miejscem w Konkursie na Najlepszego Wykładowcę Wydziału Inżynierii Mechanicznej i Robotyki.

Członek Sekcji Dynamiki Układów Materialnych Komitetu Mechaniki PAN.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], wielokrotnie Nagroda Rektora AGH

==== Bibliografia publikacji ====

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Engel Z.: Katedra Mechaniki i Wibroakustyki Akademii Górniczo-Hutniczej : tradycja - historia - działalność. Radom 2008, s. 54, 59, 113, 167-168
* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 3. Pion elektromechaniczny i Wydziały Politechniczne. Kraków 1979, s. 189
* Pracownicy naukowo-dydaktyczni WIMIR : 1952-2002 50-lecie Wydziału. Red. W. P. Kowalski ; oprac. M. Banaś, K. Kołodziejczyk, T. Zacharz. Kraków 2002, s. 251-252, [foto]
* [Skład Osobowy Akademii Górniczo-Hutniczej … 1974/75]. Kraków 1975, s. 104
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 229-230

==== Inne ====

* Prof. dr hab. inż. Jerzy Michalczyk [online] [przeglądany 21.07. 2022]. Dostępny w: https://lmdm.agh.edu.pl/o-nas/zespol/14-zespol/28-jerzy-michalczyk

{{DEFAULTSORT: Michalczyk, Jerzy Tadeusz}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 21.07.2022'''''

Jerzy Tadeusz Michalczyk

2022-10-27T13:58:28Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Michalczyk
|given-name=Jerzy Tadeusz
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Jerzy Tadeusz Michalczyk.jpg
|birth_date=30 stycznia 1948
|fields=mechanika, mechanika stosowana, dynamika maszyn, drgania mechaniczne, wibroakustyka, wibrotechnika
|function=Zastępca dyrektora Instytutu Mechaniki i Wibroakustyki Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych (1987-1991)
|faculty=Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
}}
Prof. dr hab. inż. '''Jerzy Tadeusz Michalczyk''' (1948-)

Dyscyplina/specjalności: mechanika, mechanika stosowana, dynamika maszyn, drgania mechaniczne, wibroakustyka, wibrotechnika

== Nota biograficzna ==

Urodził się 30 stycznia 1948 roku.

W 1972 roku ukończył Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych AGH.

W 1972 roku rozpoczął pracę w Instytucie Mechaniki i Wibroakustyki [[Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych|Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych]] AGH.

W 1976 roku na podstawie pracy "Wyznaczanie obszaru stateczności pracy krat wstrząsowych", napisanej pod kierunkiem profesora Józefa Giergiela, uzyskał stopień doktora.

W 1985 roku na podstawie rozprawy "Wybrane zagadnienia dynamiki nadrezonansowych maszyn wibracyjnych" uzyskał stopień doktora habilitowanego.

W 1994 roku otrzymał tytuł profesora.

W latach 1987-1991 był zastępcą dyrektora Instytutu Mechaniki i Wibroakustyki Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych.

Był założycielem i długoletnim kierownikiem Zespołu Wibromechaniki Katedry Mechaniki i Wibroakustyki, a od 1992 roku pełnił rolę zastępcy kierownika Katedry Mechaniki i Wibroakustyki [[Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki|Wydziału Inżynierii Mechanicznej i Robotyki]].

Promotor 9 prac doktorskich.

Prowadzi badania w zakresie dynamiki maszyn wibracyjnych. Prace te obejmują modelowanie zderzeń, zjawiska rezonansu przejściowego, samosynchronizacji oraz synchronicznej eliminacji drgań jak również dynamiki układów ciągłych. Profesor opracował szereg metod obliczeniowych, rozwiązań konstrukcyjnych maszyn wibracyjnych oraz układów wibroizolacji i redukcji drgań. Kierował kilkoma projektami badawczymi.

Autor ponad 150 publikacji i kilku patentów.

85 wdrożonych prac naukowo-badawczych, projektowych i ekspertyz na zlecenie zakładów przemysłowych i ośrodków badawczych, z zakresu ochrony przeciwdrganiowej, ochrony akustycznej, dynamiki maszyn i wibrotechniki.

Za niepowtarzalny sposób prowadzenia zajęć i osiągnięcia dydaktyczne został wyróżniony I miejscem w Konkursie na Najlepszego Wykładowcę Wydziału Inżynierii Mechanicznej i Robotyki.

Członek Sekcji Dynamiki Układów Materialnych Komitetu Mechaniki PAN.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], wielokrotnie Nagroda Rektora AGH

==== Bibliografia publikacji ====

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Engel Z.: Katedra Mechaniki i Wibroakustyki Akademii Górniczo-Hutniczej : tradycja - historia - działalność. Radom 2008, s. 54, 59, 113, 167-168
* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 3. Pion elektromechaniczny i Wydziały Politechniczne. Kraków 1979, s. 189
* Pracownicy naukowo-dydaktyczni WIMIR : 1952-2002 50-lecie Wydziału. Red. W. P. Kowalski ; oprac. M. Banaś, K. Kołodziejczyk, T. Zacharz. Kraków 2002, s. 251-252, [foto]
* [Skład Osobowy Akademii Górniczo-Hutniczej … 1974/75]. Kraków 1975, s. 104
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 229-230

==== Inne ====

* Prof. dr hab. inż. Jerzy Michalczyk [online] [przeglądany 21.07. 2022]. Dostępny w: https://lmdm.agh.edu.pl/o-nas/zespol/14-zespol/28-jerzy-michalczyk

{{DEFAULTSORT: Michalczyk, Jerzy Tadeusz}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 21.07.2022'''''

Jan Zdzisław Targosz

2022-10-27T13:36:07Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Targosz
|given-name=Jan Zdzisław
|honorific-prefix=Dr hab. inż., prof. AGH
|image=Jan Targosz.jpg
|birth_date=23 maja 1951
|birth_place=Kraków
|death_date=6 lipca 2022
|death_place=Kraków
|fields=mechanika, automatyka i robotyka, dynamika maszyn, robotyka, transport, budowa i eksploatacja maszyn
|faculty=Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki
}}
Dr hab. inż., prof. AGH '''Jan Zdzisław Targosz''' (1951-2022)

Dyscyplina/specjalności: mechanika, automatyka i robotyka, dynamika maszyn, robotyka, transport, budowa i eksploatacja maszyn

== Nota biograficzna ==

Urodził się 23 maja 1951 roku w Krakowie. Zmarł 6 lipca 2022 roku w Krakowie. Pochowany na Cmentarzu Batowickim w Krakowie.

W 1974 roku ukończył Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych AGH.

W 1974 roku rozpoczął pracę asystenta stażysty w Instytucie Mechaniki i Wibroakustyki [[Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych|Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych]] AGH.

W 1983 roku na podstawie pracy "Zagadnienia wibroizolacji obiektów za pomocą układów o ciągłym i dyskretnym rozłożeniu masy", napisanej pod kierunkiem profesora Stanisława Kasprzyka, uzyskał stopień doktora.

W 2013 roku na podstawie rozprawy "Układy wibroizolacji w transporcie szynowym i samochodowym" przedstawionej na Wydziale Transportu i Elektrotechniki Uniwersytetu Technologiczno-Humanistyczny im. Kazimierza Pułaskiego w Radomiu uzyskał stopień doktora habilitowanego. Następnie awansował na stanowisko profesora AGH.

Zatrudniony był w Katedrze Robotyki i Mechatroniki na Wydziale Inżynierii Mechanicznej i Robotyki.

Promotor i recenzent prac doktorskich.

Był kierownikiem kilku projektów badawczych.

Autor ponad 120 publikacji i 4 patentów.

Członek Naczelnej Organizacji Technicznej.

==== Odznaczenia i nagrody ====

II Nagroda zespołowa Ministra Ochrony Środowiska

==== Bibliografia publikacji ====

https://bpp.agh.edu.pl/autor/targosz-jan-02655

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 3. Pion elektromechaniczny i Wydziały Politechniczne. Kraków 1979, s. 199
* [Skład Osobowy Akademii Górniczo-Hutniczej … 1974/75]. Kraków 1975, s. 104
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 369

==== Inne ====

* Dr hab.inż. Jan Targosz, prof. nadzw. - KRIM AGH [online] [przeglądany 20.07.2022]. Dostępny w: http://krim.agh.edu.pl/jtargosz/#
* Jan Targosz [online] [przeglądany 20.07.2022]. Dostępny w: https://dziennikpolski24.pl/nekrologi/08-07-2022,cpo.html
* Jan Targosz – Wikipedia, wolna encyklopedia [online] [przeglądany 20.07.2022]. Dostępny w: https://pl.wikipedia.org/wiki/Jan_Targosz

{{DEFAULTSORT: Targosz, Jan Zdzisław}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 20.07.2022'''''

Piotr Józef Gospodarczyk

2022-10-27T11:41:31Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Gospodarczyk
|given-name=Piotr Józef
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Piotr Gospodarczyk.jpg
|birth_date=2 października 1952
|fields=budowa i eksploatacja maszyn, maszyny górnicze i wiertnicze, maszyny do robót ziemnych i transportu bliskiego, maszyny i urządzenia górnicze
|faculty=Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki
}}
Dr inż. '''Piotr Józef Gospodarczyk''' (1952-)

Dyscyplina/specjalności: budowa i eksploatacja maszyn, maszyny górnicze i wiertnicze, maszyny do robót ziemnych i transportu bliskiego, maszyny i urządzenia górnicze

== Nota biograficzna ==

Urodził się 2 października 1952 roku.

W 1976 roku ukończył Politechnikę Krakowską.

W 1977 roku rozpoczął pracę asystenta w Zakładzie Maszyn i Urządzeń Górnictwa Podziemnego Instytutu Maszyn Górniczych, Przeróbczych i Automatyki [[Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych|Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych]] AGH.

W 1986 roku na podstawie pracy "Wpływ charakterystyk sprzęgieł na obciążenie elementów układu napędowego i cięgien ścianowego przenośnika zgrzebłowego", napisanej pod kierunkiem profesora Adama Siedlara, uzyskał stopień doktora.

Brał udział w kilku projektach badawczych.

Autor około 170 publikacji i 11 patentów.

Jego zainteresowania naukowe koncentrowały się na następujących zagadnieniach: maszyny i urządzenia górnictwa podziemnego, technik urabiania skał, projektowania przy wykorzystaniu wspomagania komputerowego i modelowania i symulacji cyfrowej.

Członek Sekcji Mechanizacji Górnictwa Komitetu Górnictwa PAN.

==== Bibliografia publikacji ====

https://bpp.agh.edu.pl/autor/gospodarczyk-piotr-jozef-02503

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Pracownicy naukowo-dydaktyczni WIMIR : 1952-2002 50-lecie Wydziału. Red. W. P. Kowalski ; oprac. M. Banaś, K. Kołodziejczyk, T. Zacharz. Kraków 2002, s. 66-67, [foto]
* [Skład Osobowy AGH … 1978/79]. Kraków 1979, s. 110, 112
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 102

{{DEFAULTSORT:Gospodarczyk, Piotr Józef}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 1.07.2022'''''

Piotr Józef Gospodarczyk

2022-10-27T11:40:16Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Gospodarczyk
|given-name=Piotr Józef
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Piotr Gospodarczyk.jpg
|birth_date=2 października 1952
|fields=budowa i eksploatacja maszyn, maszyny górnicze i wiertnicze, maszyny do robót ziemnych i transportu bliskiego, maszyny i urządzenia górnicze
|faculty=Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki
}}
Dr inż. '''Piotr Józef Gospodarczyk''' (1952-)

Dyscyplina/specjalności: budowa i eksploatacja maszyn, maszyny górnicze i wiertnicze, maszyny do robót ziemnych i transportu bliskiego, maszyny i urządzenia górnicze

== Nota biograficzna ==

Urodził się 2 października 1952 roku.

W 1976 roku ukończył Politechnikę Krakowską.

W 1977 roku rozpoczął pracę asystenta w Zakładzie Maszyn i Urządzeń Górnictwa Podziemnego Instytutu Maszyn Górniczych, Przeróbczych i Automatyki [Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych|[Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych]] AGH.

W 1986 roku na podstawie pracy "Wpływ charakterystyk sprzęgieł na obciążenie elementów układu napędowego i cięgien ścianowego przenośnika zgrzebłowego", napisanej pod kierunkiem profesora Adama Siedlara, uzyskał stopień doktora.

Brał udział w kilku projektach badawczych.

Autor około 170 publikacji i 11 patentów.

Jego zainteresowania naukowe koncentrowały się na następujących zagadnieniach: maszyny i urządzenia górnictwa podziemnego, technik urabiania skał, projektowania przy wykorzystaniu wspomagania komputerowego i modelowania i symulacji cyfrowej.

Członek Sekcji Mechanizacji Górnictwa Komitetu Górnictwa PAN.

==== Bibliografia publikacji ====

https://bpp.agh.edu.pl/autor/gospodarczyk-piotr-jozef-02503

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Pracownicy naukowo-dydaktyczni WIMIR : 1952-2002 50-lecie Wydziału. Red. W. P. Kowalski ; oprac. M. Banaś, K. Kołodziejczyk, T. Zacharz. Kraków 2002, s. 66-67, [foto]
* [Skład Osobowy AGH … 1978/79]. Kraków 1979, s. 110, 112
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 102

{{DEFAULTSORT:Gospodarczyk, Piotr Józef}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 1.07.2022'''''

Lesław Henryk Haber

2022-07-14T06:08:00Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Haber
|given-name=Lesław
|additional-name=Henryk
|honorific-prefix=Prof. dr hab.
|image=Leslaw_Haber.jpg
|birth_date=1 stycznia 1943
|birth_place=Łętkowice
|fields=organizacja i zarządzanie, socjologia, socjologia organizacji i zarządzania, społeczeństwo informacyjne
|function=Prodziekan Wydziału Nauk Społecznych Stosowanych (2001–2002, 2002-2005, 2005-2008)
|faculty=Wydział Nauk Społecznych Stosowanych
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
|name=Lesław Henryk Haber
|image_size=10636
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Nauk Społecznych Stosowanych
|Rok_od=2001
|Rok_do=2002
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Nauk Społecznych Stosowanych
|Rok_od=2002
|Rok_do=2005
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Nauk Społecznych Stosowanych
|Rok_od=2005
|Rok_do=2008
}}
Prof. dr hab. '''Lesław Henryk Haber''' (1943–)

Specjalność: organizacja i zarządzanie, socjologia, socjologia organizacji i zarządzania, społeczeństwo informacyjne

== Nota biograficzna ==

Urodził się 1 stycznia 1943 roku w Łętkowicach.

W 1967 roku ukończył Wydział Filozoficzno-Historyczny Uniwersytetu Jagiellońskiego.

W 1967 roku rozpoczął pracę asystenta-stażysty w Zakładzie i Katedrze Ekonomii Politycznej [[Wydział Górniczy|Wydziału Górniczego]] AGH.

W 1973 roku na Uniwersytecie Jagiellońskim uzyskał stopień doktora.

W 1982 roku, również na UJ, uzyskał stopień doktora habilitowanego.

W 1996 roku został profesorem nadzwyczajnym AGH.

W 2004 otrzymał tytuł profesora.

W latach 1988-1999 i 1999-2001 był zastępcą dyrektora Instytutu Nauk Społecznych.

W latach 2002-2002, 2002-2005 i 2005-2008 był prodziekanem [[Wydział Nauk Społecznych Stosowanych|Wydziału Nauk Społecznych Stosowanych]].

Od 2001 roku był kierownikiem Katedry Socjologii i Psychologii Pracy i Organizacji.

Odbył liczne staże naukowe za granicą.

Zakres pracy naukowo-badawczej: socjologia pracy, organizacji i zarządzania, wzory zachowań przedsiębiorczych w warunkach modernizacji struktur gospodarczych i społecznych, procesy adaptacyjne do systemów organizacyjnych np. szkolnictwa wyższego, formowanie się społeczeństwa informacyjnego na przykładzie środowiska akademickiego.

Uczestnik i kierownik dwóch tematów węzłowych w ramach CPBP 1976–1990 i dwóch tematów branżowych w ramach „Cuprum” 1976–1985.

Autor unikalnego w skali kraju programu badawczego na lata 1999–2010 „Krakowski Eksperyment Internetowy”.

Organizator kilku konferencji o charakterze międzynarodowym i ogólnopolskim. Aktywny uczestnik kilkudziesięciu konferencji.

Autor około 160 publikacji w tym monografii książkowych, artykułów, raportów.

Promotor prac doktorskich. Recenzent prac doktorskich i habilitacyjnych.

Od 1995 roku jest także prorektorem w Profesjonalnej Szkole Biznesu (Wyższa Szkoła Zarządzania i Bankowości w Krakowie).

Członek Komisji Socjologicznej Polskiej Akademii Nauk Oddział w Krakowie, Towarzystwa Naukowego Organizacji i Kierowania, Ogólnopolskiej Rady Programowej Czasopisma „Humanizacja Pracy”, Naczelnej Organizacji Technicznej, Rady Naukowej Wydawnictwa Profesjonalnej Szkoły Biznesu — Szkoły Wyższej w Krakowie.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], Srebrna Odznaka NOT, Srebrna i Złota Odznaka TNOiK, Medal "Za Zasługi dla Miasta Tarnowa", Srebrna Odznaka Miasta Krakowa, wielokrotnie Nagroda Ministra Edukacji, Nauki i Szkolnictwa, wielokrotnie Nagroda Rektora AGH

==== Bibliografia publikacji ====

https://bpp.agh.edu.pl/autor/haber-leslaw-00411

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* [Skład Osobowy AGH … 1967/68]. Kraków 1968, s. 29
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 111, [foto]
* Współcześni uczeni polscy : słownik biograficzny. T. 2 : H – Ł. Red. nauk. J. Kapuścik. Warszawa 1999, s. 24, [foto]
* Złota księga nauki polskiej 2006 : naukowcy Zjednoczonej Europy. Red. nacz. K. Pikoń. Gliwice 2006, s. 240

==== Artykuły ====

* Władze dziekańskie na kadencję 2002-2005. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2002, nr 106/107, s. 2, 16-17, 23, [foto]
* Władze dziekańskie na kadencję 2005-2008. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2005, nr 146, s. 2, [foto]

{{DEFAULTSORT:Haber, Lesław Henryk}}
[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 12.10.2021'''''

Henryk Franciszek Fik

2022-07-13T12:58:16Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Fik
|given-name=Henryk Franciszek
|image=
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|birth_date=2 grudnia 1918
|birth_place=Królewska Huta
|death_date=11 lipca 1982
|fields=metalurgia, rektyfikacja stali
|function=Kierownik Zakładu Pieców i Gospodarki Cieplnej w latach 1969-
|faculty=Wydział Metali Nieżelaznych
}}
Prof. dr hab. inż. '''Henryk Franciszek Fik''' (1918–1982)

Dyscyplina/specjalności: metalurgia, rektyfikacja stali

== Nota biograficzna ==

Urodził się 2 grudnia 1918 roku w Królewskiej Hucie. Zmarł 11 lipca 1982 roku. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

W 1936 roku rozpoczął studia na Wydziale Hutniczym AG, które ukończył w 1947 roku.

W czasie II wojny światowej zatrudniony był w kilku zakładach. W latach 1940-1942 był robotnikiem magazynowym w Fabryce "Bata" w Radomiu, następnie w okresie 1942-1945 był pracownikiem administracyjnym w firmie budowlanej G. Sommer w Krakowie. Po wojnie, w 1945 roku, był kierownikiem ewidencji ludności w Magistracie w Chorzowie. Następnie w latach 1946-1947 był asystentem technicznym w Zjednoczeniu Przemysłu Metali Nieżelaznych w Katowicach, w okresie 1947-1948 w Hucie "Kunegunda" w Katowicach, w latach 1948-1949 w Hucie Cynkowej w Wełnowcu i do 1950 roku kierownikiem wydziału, a w latach 1950-1953 dyrektorem technicznym. oraz w latach 1953-1959 kierownikiem wydziału badawczo-doświadczalnego.

W latach 1960-1967 był starszym projektantem w Biurze Projektów Przemysłu Metali Nieżelaznych "BIPROMET" w Katowicach.

W 1963 roku na podstawie pracy "Proces rektyfikacji kadmu metodą strumieni równoległych", napisanej pod kierunkiem profesora A. Krupkowskiego na Wydziale Metali Nieżelaznych AGH, uzyskał stopień doktora.

W 1963 roku rozpoczął pracę starszego wykładowcy w Katedrze Pieców i Urządzeń Metalurgicznych Metali Nieżelaznych [[Wydział Metali Nieżelaznych|Wydziału Metali Nieżelaznych]] AGH.

W 1964 roku na podstawie rozprawy "Rektyfikacja metali metodą pełnej równowagi" uzyskał stopień doktora habilitowanego, następnie otrzymał stanowisko docenta.

W latach 1967-1969 był kierownikiem Katedry Pieców i Gospodarki Cieplnej, następnie w latach 1969-1982 był kierownikiem Zakładu Pieców Hutniczych i Gospodarki Cieplnej Instytutu Metalurgii Metali Nieżelaznych WMN.

W 1974 roku otrzymał tytuł profesora.

Promotor 5 prac doktorskich.

W latach 1976-1979 był pierwszym prezesem Koła AGH Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Hutniczego.

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 2. Pion hutniczy. Kraków 1979, s. 109
* Księga wychowanków i wychowawców Akademii Górniczej w Krakowie (1919-1949). Oprac. J. Sulima-Samujłło. Kraków 1979, s. 43
* [Skład Osobowy AGH … 1963/64]. Kraków 1964, s. 102
* [Skład Osobowy AGH … 1969/70]. Kraków 1970, s. 77
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 131

==== Inne ====

* Zarząd Cmentarzy Komunalnych. Internetowy Lokalizator Grobów [online] [przeglądany 15.01.2016]. Dostępny w: http://www.rakowice.eu/

{{DEFAULTSORT:Fik, Henryk Franciszek}}
[[Category:Biogramy]]

Lesław Henryk Haber

2022-07-13T12:53:56Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Haber
|given-name=Lesław
|additional-name=Henryk
|honorific-prefix=Prof. dr hab.
|image=Leslaw_Haber.jpg
|birth_date=1 stycznia 1943
|birth_place=Łętkowice
|fields=organizacja i zarządzanie, socjologia, socjologia organizacji i zarządzania, społeczeństwo informacyjne
|function=Prodziekan Wydziału Nauk Społecznych Stosowanych (2001–2002, 2002-2005, 2005-2008)
|faculty=Wydział Nauk Społecznych Stosowanych
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
|name=Lesław Henryk Haber
|image_size=10636
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Nauk Społecznych Stosowanych
|Rok_od=2001
|Rok_do=2002
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Nauk Społecznych Stosowanych
|Rok_od=2002
|Rok_do=2005
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Nauk Społecznych Stosowanych
|Rok_od=2005
|Rok_do=2008
}}
Prof. dr hab. '''Lesław Henryk Haber''' (1943–)

Specjalność: organizacja i zarządzanie, socjologia, socjologia organizacji i zarządzania, społeczeństwo informacyjne

== Nota biograficzna ==

Urodził się 1 stycznia 1943 roku w Łętkowicach.

W 1967 roku ukończył Wydział Filozoficzno-Historyczny Uniwersytetu Jagiellońskiego.

W 1967 roku rozpoczął pracę asystenta-stażysty w Zakładzie i Katedrze Ekonomii Politycznej [[Wydział Górniczy|Wydziału Górniczego]] AGH.

W 1973 roku na Uniwersytecie Jagiellońskim uzyskał stopień doktora.

W 1982 roku, również na UJ, uzyskał stopień doktora habilitowanego.

W 1996 roku został profesorem nadzwyczajnym AGH.

W 2004 otrzymał tytuł profesora.

W latach 1988-1999 i 1999-2001 był zastępcą dyrektora Instytutu Nauk Społecznych.

W latach 2002-2002, 2002-2005 i 2005-2008 był prodziekanem [[Wydział Nauk Społecznych Stosowanych|Wydziału Nauk Społecznych Stosowanych]].

Od 2001 roku był kierownikiem Katedry Socjologii i Psychologii Pracy i Organizacji.

Odbył liczne staże naukowe za granicą.

Zakres pracy naukowo-badawczej: socjologia pracy, organizacji i zarządzania, wzory zachowań przedsiębiorczych w warunkach modernizacji struktur gospodarczych i społecznych, procesy adaptacyjne do systemów organizacyjnych np. szkolnictwa wyższego, formowanie się społeczeństwa informacyjnego na przykładzie środowiska akademickiego.

Uczestnik i kierownik dwóch tematów węzłowych w ramach CPBP 1976–1990 i dwóch tematów branżowych w ramach „Cuprum” 1976–1985.

Autor unikalnego w skali kraju programu badawczego na lata 1999–2010 „Krakowski Eksperyment Internetowy”.

Organizator kilku konferencji o charakterze międzynarodowym i ogólnopolskim. Aktywny uczestnik kilkudziesięciu konferencji.

Autor około 160 publikacji w tym monografii książkowych, artykułów, raportów.

Promotor prac doktorskich. Recenzent prac doktorskich i habilitacyjnych.

Od 1995 roku jest także prorektorem w Profesjonalnej Szkole Biznesu (Wyższa Szkoła Zarządzania i Bankowości w Krakowie).

Członek Komisji Socjologicznej Polskiej Akademii Nauk Oddział w Krakowie, Towarzystwa Naukowego Organizacji i Kierowania, ogólnopolskiej Rady Programowej czasopisma „Humanizacja Pracy”, Naczelnej Organizacji Technicznej, Rady Naukowej Wydawnictwa Profesjonalnej Szkoły Biznesu — Szkoły Wyższej w Krakowie.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], Srebrna Odznaka NOT, Srebrna i Złota Odznaka TNOiK, Medal "Za Zasługi dla Miasta Tarnowa", Srebrna Odznaka Miasta Krakowa, wielokrotnie Nagroda Ministra Edukacji, Nauki i Szkolnictwa, wielokrotnie Nagroda Rektora AGH

==== Bibliografia publikacji ====

https://bpp.agh.edu.pl/autor/haber-leslaw-00411

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* [Skład Osobowy AGH … 1967/68]. Kraków 1968, s. 29
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 111, [foto]
* Współcześni uczeni polscy : słownik biograficzny. T. 2 : H – Ł. Red. nauk. J. Kapuścik. Warszawa 1999, s. 24, [foto]
* Złota księga nauki polskiej 2006 : naukowcy Zjednoczonej Europy. Red. nacz. K. Pikoń. Gliwice 2006, s. 240

==== Artykuły ====

* Władze dziekańskie na kadencję 2002-2005. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2002, nr 106/107, s. 2, 16-17, 23, [foto]
* Władze dziekańskie na kadencję 2005-2008. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2005, nr 146, s. 2, [foto]

{{DEFAULTSORT:Haber, Lesław Henryk}}
[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 12.10.2021'''''

Lesław Henryk Haber

2022-07-13T12:53:22Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Haber
|given-name=Lesław
|additional-name=Henryk
|honorific-prefix=Prof. dr hab.
|image=Leslaw_Haber.jpg
|birth_date=1 stycznia 1943
|birth_place=Łętkowice
|fields=organizacja i zarządzanie, socjologia, socjologia organizacji i zarządzania, społeczeństwo informacyjne
|function=Prodziekan Wydziału Nauk Społecznych Stosowanych (2001–2002, 2002-2005, 2005-2008)
|faculty=Wydział Nauk Społecznych Stosowanych
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
|name=Lesław Henryk Haber
|image_size=10636
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Nauk Społecznych Stosowanych
|Rok_od=2001
|Rok_do=2002
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Nauk Społecznych Stosowanych
|Rok_od=2002
|Rok_do=2005
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Nauk Społecznych Stosowanych
|Rok_od=2005
|Rok_do=2008
}}
Prof. dr hab. '''Lesław Henryk Haber''' (1943–)

Specjalność: organizacja i zarządzanie, socjologia, socjologia organizacji i zarządzania, społeczeństwo informacyjne

== Nota biograficzna ==

Urodził się 1 stycznia 1943 roku w Łętkowicach.

W 1967 roku ukończył Wydział Filozoficzno-Historyczny Uniwersytetu Jagiellońskiego.

W 1967 roku rozpoczął pracę asystenta-stażysty w Zakładzie i Katedrze Ekonomii Politycznej [[Wydział Górniczy|Wydziału Górniczego]] AGH.

W 1973 roku na Uniwersytecie Jagiellońskim uzyskał stopień doktora.

W 1982 roku, również na UJ, uzyskał stopień doktora habilitowanego.

W 1996 roku został profesorem nadzwyczajnym AGH.

W 2004 otrzymał tytuł profesora.

W latach 1988-1999 i 1999-2001 był zastępcą dyrektora Instytutu Nauk Społecznych.

W latach 2002-2002, 2002-2005 i 2005-2008 był prodziekanem [[Wydział Nauk Społecznych Stosowanych|Wydziału Nauk Społecznych Stosowanych]].

Od 2001 roku był kierownikiem Katedry Socjologii i Psychologii Pracy i Organizacji.

Odbył liczne staże naukowe za granicą.

Zakres pracy naukowo-badawczej: socjologia pracy, organizacji i zarządzania; wzory zachowań przedsiębiorczych w warunkach modernizacji struktur gospodarczych i społecznych, procesy adaptacyjne do systemów organizacyjnych np. szkolnictwa wyższego, formowanie się społeczeństwa informacyjnego na przykładzie środowiska akademickiego.

Uczestnik i kierownik dwóch tematów węzłowych w ramach CPBP 1976–1990 i dwóch tematów branżowych w ramach „Cuprum” 1976–1985.

Autor unikalnego w skali kraju programu badawczego na lata 1999–2010 „Krakowski Eksperyment Internetowy”.

Organizator kilku konferencji o charakterze międzynarodowym i ogólnopolskim. Aktywny uczestnik kilkudziesięciu konferencji.

Autor około 160 publikacji w tym monografii książkowych, artykułów, raportów.

Promotor prac doktorskich. Recenzent prac doktorskich i habilitacyjnych.

Od 1995 roku jest także prorektorem w Profesjonalnej Szkole Biznesu (Wyższa Szkoła Zarządzania i Bankowości w Krakowie).

Członek Komisji Socjologicznej Polskiej Akademii Nauk Oddział w Krakowie, Towarzystwa Naukowego Organizacji i Kierowania, ogólnopolskiej Rady Programowej czasopisma „Humanizacja Pracy”, Naczelnej Organizacji Technicznej, Rady Naukowej Wydawnictwa Profesjonalnej Szkoły Biznesu — Szkoły Wyższej w Krakowie.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], Srebrna Odznaka NOT, Srebrna i Złota Odznaka TNOiK, Medal "Za Zasługi dla Miasta Tarnowa", Srebrna Odznaka Miasta Krakowa, wielokrotnie Nagroda Ministra Edukacji, Nauki i Szkolnictwa, wielokrotnie Nagroda Rektora AGH

==== Bibliografia publikacji ====

https://bpp.agh.edu.pl/autor/haber-leslaw-00411

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* [Skład Osobowy AGH … 1967/68]. Kraków 1968, s. 29
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 111, [foto]
* Współcześni uczeni polscy : słownik biograficzny. T. 2 : H – Ł. Red. nauk. J. Kapuścik. Warszawa 1999, s. 24, [foto]
* Złota księga nauki polskiej 2006 : naukowcy Zjednoczonej Europy. Red. nacz. K. Pikoń. Gliwice 2006, s. 240

==== Artykuły ====

* Władze dziekańskie na kadencję 2002-2005. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2002, nr 106/107, s. 2, 16-17, 23, [foto]
* Władze dziekańskie na kadencję 2005-2008. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2005, nr 146, s. 2, [foto]

{{DEFAULTSORT:Haber, Lesław Henryk}}
[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 12.10.2021'''''

Lesław Henryk Haber

2022-07-13T12:52:59Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Haber
|given-name=Lesław
|additional-name=Henryk
|honorific-prefix=Prof. dr hab.
|image=Leslaw_Haber.jpg
|birth_date=1 stycznia 1943
|birth_place=Łętkowice
|fields=organizacja i zarządzanie, socjologia, socjologia organizacji i zarządzania, społeczeństwo informacyjne
|function=Prodziekan Wydziału Nauk Społecznych Stosowanych (2001–2002, 2002-2005, 2005-2008)
|faculty=Wydział Nauk Społecznych Stosowanych
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
|name=Lesław Henryk Haber
|image_size=10636
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Nauk Społecznych Stosowanych
|Rok_od=2001
|Rok_do=2002
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Nauk Społecznych Stosowanych
|Rok_od=2002
|Rok_do=2005
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Nauk Społecznych Stosowanych
|Rok_od=2005
|Rok_do=2008
}}
Prof. dr hab. '''Lesław Henryk Haber''' (1943–)

Specjalność: organizacja i zarządzanie, socjologia, socjologia organizacji i zarządzania, społeczeństwo informacyjne

== Nota biograficzna ==

Urodził się 1 stycznia 1943 roku w Łętkowicach.

W 1967 roku ukończył Wydział Filozoficzno-Historyczny Uniwersytetu Jagiellońskiego.

W 1967 roku rozpoczął pracę asystenta-stażysty w Zakładzie i Katedrze Ekonomii Politycznej [[Wydział Górniczy|Wydziału Górniczego]] AGH.

W 1973 roku na Uniwersytecie Jagiellońskim uzyskał stopień doktora.

W 1982 roku, również na UJ, uzyskał stopień doktora habilitowanego.

W 1996 roku został profesorem nadzwyczajnym AGH.

W 2004 otrzymał tytuł profesora.

W latach 1988-1999 i 1999-2001 był zastępcą dyrektora Instytutu Nauk Społecznych.

W latach 2002-2002, 2002-2005 i 2005-2008 był prodziekanem [[Wydział Nauk Społecznych Stosowanych|Wydział Nauk Społecznych Stosowanych]].

Od 2001 roku był kierownikiem Katedry Socjologii i Psychologii Pracy i Organizacji.

Odbył liczne staże naukowe za granicą.

Zakres pracy naukowo-badawczej: socjologia pracy, organizacji i zarządzania; wzory zachowań przedsiębiorczych w warunkach modernizacji struktur gospodarczych i społecznych, procesy adaptacyjne do systemów organizacyjnych np. szkolnictwa wyższego, formowanie się społeczeństwa informacyjnego na przykładzie środowiska akademickiego.

Uczestnik i kierownik dwóch tematów węzłowych w ramach CPBP 1976–1990 i dwóch tematów branżowych w ramach „Cuprum” 1976–1985.

Autor unikalnego w skali kraju programu badawczego na lata 1999–2010 „Krakowski Eksperyment Internetowy”.

Organizator kilku konferencji o charakterze międzynarodowym i ogólnopolskim. Aktywny uczestnik kilkudziesięciu konferencji.

Autor około 160 publikacji w tym monografii książkowych, artykułów, raportów.

Promotor prac doktorskich. Recenzent prac doktorskich i habilitacyjnych.

Od 1995 roku jest także prorektorem w Profesjonalnej Szkole Biznesu (Wyższa Szkoła Zarządzania i Bankowości w Krakowie).

Członek Komisji Socjologicznej Polskiej Akademii Nauk Oddział w Krakowie, Towarzystwa Naukowego Organizacji i Kierowania, ogólnopolskiej Rady Programowej czasopisma „Humanizacja Pracy”, Naczelnej Organizacji Technicznej, Rady Naukowej Wydawnictwa Profesjonalnej Szkoły Biznesu — Szkoły Wyższej w Krakowie.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], Srebrna Odznaka NOT, Srebrna i Złota Odznaka TNOiK, Medal "Za Zasługi dla Miasta Tarnowa", Srebrna Odznaka Miasta Krakowa, wielokrotnie Nagroda Ministra Edukacji, Nauki i Szkolnictwa, wielokrotnie Nagroda Rektora AGH

==== Bibliografia publikacji ====

https://bpp.agh.edu.pl/autor/haber-leslaw-00411

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* [Skład Osobowy AGH … 1967/68]. Kraków 1968, s. 29
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 111, [foto]
* Współcześni uczeni polscy : słownik biograficzny. T. 2 : H – Ł. Red. nauk. J. Kapuścik. Warszawa 1999, s. 24, [foto]
* Złota księga nauki polskiej 2006 : naukowcy Zjednoczonej Europy. Red. nacz. K. Pikoń. Gliwice 2006, s. 240

==== Artykuły ====

* Władze dziekańskie na kadencję 2002-2005. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2002, nr 106/107, s. 2, 16-17, 23, [foto]
* Władze dziekańskie na kadencję 2005-2008. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2005, nr 146, s. 2, [foto]

{{DEFAULTSORT:Haber, Lesław Henryk}}
[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 12.10.2021'''''

Lesław Henryk Haber

2022-07-13T12:51:55Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Haber
|given-name=Lesław
|additional-name=Henryk
|honorific-prefix=Prof. dr hab.
|image=Leslaw_Haber.jpg
|birth_date=1 stycznia 1943
|birth_place=Łętkowice
|fields=organizacja i zarządzanie, socjologia, socjologia organizacji i zarządzania, społeczeństwo informacyjne
|function=Prodziekan Wydziału Nauk Społecznych Stosowanych (2001–2002, 2002-2005, 2005-2008)
|faculty=Wydział Nauk Społecznych Stosowanych
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
|name=Lesław Henryk Haber
|image_size=10636
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Nauk Społecznych Stosowanych
|Rok_od=2001
|Rok_do=2002
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Nauk Społecznych Stosowanych
|Rok_od=2002
|Rok_do=2005
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Nauk Społecznych Stosowanych
|Rok_od=2005
|Rok_do=2008
}}
Prof. dr hab. '''Lesław Henryk Haber''' (1943–)

Specjalność: organizacja i zarządzanie, socjologia, socjologia organizacji i zarządzania, społeczeństwo informacyjne

== Nota biograficzna ==

Urodził się 1 stycznia 1943 roku w Łętkowicach.

W 1967 roku ukończył Wydział Filozoficzno-Historyczny Uniwersytetu Jagiellońskiego.

W 1967 roku rozpoczął pracę asystenta-stażysty w Zakładzie i Katedrze Ekonomii Politycznej [[Wydział Górniczy|Wydziału Górniczego]] AGH.

W 1973 roku na Uniwersytecie Jagiellońskim uzyskał stopień doktora.

W 1982 roku, również na UJ, uzyskał stopień doktora habilitowanego.

W 1996 roku został profesorem nadzwyczajnym AGH.

W 2004 otrzymał tytuł profesora.

W latach 1988-1999 i 1999-2001 był zastępcą dyrektora Instytutu Nauk Społecznych.

W latach 2002-2002, 2002-2005 i 2005-2008 był prodziekanem Wydział Nauk Społecznych Stosowanych.

Od 2001 roku był kierownikiem Katedry Socjologii i Psychologii Pracy i Organizacji.

Odbył liczne staże naukowe za granicą.

Zakres pracy naukowo-badawczej: socjologia pracy, organizacji i zarządzania; wzory zachowań przedsiębiorczych w warunkach modernizacji struktur gospodarczych i społecznych, procesy adaptacyjne do systemów organizacyjnych np. szkolnictwa wyższego, formowanie się społeczeństwa informacyjnego na przykładzie środowiska akademickiego.

Uczestnik i kierownik dwóch tematów węzłowych w ramach CPBP 1976–1990 i dwóch tematów branżowych w ramach „Cuprum” 1976–1985.

Autor unikalnego w skali kraju programu badawczego na lata 1999–2010 „Krakowski Eksperyment Internetowy”.

Organizator kilku konferencji o charakterze międzynarodowym i ogólnopolskim. Aktywny uczestnik kilkudziesięciu konferencji.

Autor około 160 publikacji w tym monografii książkowych, artykułów, raportów.

Promotor prac doktorskich. Recenzent prac doktorskich i habilitacyjnych.

Od 1995 roku jest także prorektorem w Profesjonalnej Szkole Biznesu (Wyższa Szkoła Zarządzania i Bankowości w Krakowie).

Członek Komisji Socjologicznej Polskiej Akademii Nauk Oddział w Krakowie, Towarzystwa Naukowego Organizacji i Kierowania, ogólnopolskiej Rady Programowej czasopisma „Humanizacja Pracy”, Naczelnej Organizacji Technicznej, Rady Naukowej Wydawnictwa Profesjonalnej Szkoły Biznesu — Szkoły Wyższej w Krakowie.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], Srebrna Odznaka NOT, Srebrna i Złota Odznaka TNOiK, Medal "Za Zasługi dla Miasta Tarnowa", Srebrna Odznaka Miasta Krakowa, wielokrotnie Nagroda Ministra Edukacji, Nauki i Szkolnictwa, wielokrotnie Nagroda Rektora AGH

==== Bibliografia publikacji ====

https://bpp.agh.edu.pl/autor/haber-leslaw-00411

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* [Skład Osobowy AGH … 1967/68]. Kraków 1968, s. 29
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 111, [foto]
* Współcześni uczeni polscy : słownik biograficzny. T. 2 : H – Ł. Red. nauk. J. Kapuścik. Warszawa 1999, s. 24, [foto]
* Złota księga nauki polskiej 2006 : naukowcy Zjednoczonej Europy. Red. nacz. K. Pikoń. Gliwice 2006, s. 240

==== Artykuły ====

* Władze dziekańskie na kadencję 2002-2005. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2002, nr 106/107, s. 2, 16-17, 23, [foto]
* Władze dziekańskie na kadencję 2005-2008. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2005, nr 146, s. 2, [foto]

{{DEFAULTSORT:Haber, Lesław Henryk}}
[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 12.10.2021'''''

Lesław Henryk Haber

2022-07-13T12:50:40Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Haber
|given-name=Lesław
|additional-name=Henryk
|honorific-prefix=Prof. dr hab.
|image=Leslaw_Haber.jpg
|birth_date=1 stycznia 1943
|birth_place=Łętkowice
|fields=organizacja i zarządzanie, socjologia, socjologia organizacji i zarządzania, społeczeństwo informacyjne
|function=Prodziekan Wydziału Nauk Społecznych Stosowanych (2001–2002, 2002-2005, 2005-2008)
|faculty=Wydział Nauk Społecznych Stosowanych
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
|name=Lesław Henryk Haber
|image_size=10636
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Nauk Społecznych Stosowanych
|Rok_od=2001
|Rok_do=2002
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Nauk Społecznych Stosowanych
|Rok_od=2002
|Rok_do=2005
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Nauk Społecznych Stosowanych
|Rok_od=2005
|Rok_do=2008
}}
Prof. dr hab. '''Lesław Henryk Haber''' (1943–)

Specjalność: organizacja i zarządzanie, socjologia, socjologia organizacji i zarządzania, społeczeństwo informacyjne

== Nota biograficzna ==

Urodził się 1 stycznia 1943 roku w Łętkowicach.

W 1967 roku ukończył Wydział Filozoficzno-Historyczny Uniwersytetu Jagiellońskiego.

W 1967 roku rozpoczął pracę asystenta-stażysty w Zakładzie i Katedrze Ekonomii Politycznej [[Wydział Górniczy|Wydziału Górniczego]] AGH.

W 1973 roku na Uniwersytecie Jagiellońskim uzyskał stopień doktora.

W 1982 roku, również na UJ, uzyskał stopień doktora habilitowanego.

W 1996 roku został profesorem nadzwyczajnym AGH.

W 2004 otrzymał tytuł profesora.

W latach 1988-1999 i 1999-2001 był zastępcą dyrektora Instytutu Nauk Społecznych.

W latach 2002-2002, 2002-2005 i 2005-2008 prodziekanem Wydział Nauk Społecznych Stosowanych.

Od 2001 roku był kierownikiem Katedry Socjologii i Psychologii Pracy i Organizacji.

Odbył liczne staże naukowe za granicą.

Zakres pracy naukowo-badawczej: socjologia pracy, organizacji i zarządzania; wzory zachowań przedsiębiorczych w warunkach modernizacji struktur gospodarczych i społecznych, procesy adaptacyjne do systemów organizacyjnych np. szkolnictwa wyższego, formowanie się społeczeństwa informacyjnego na przykładzie środowiska akademickiego.

Uczestnik i kierownik dwóch tematów węzłowych w ramach CPBP 1976–1990 i dwóch tematów branżowych w ramach „Cuprum” 1976–1985.

Autor unikalnego w skali kraju programu badawczego na lata 1999–2010 „Krakowski Eksperyment Internetowy”.

Organizator kilku konferencji o charakterze międzynarodowym i ogólnopolskim. Aktywny uczestnik kilkudziesięciu konferencji.

Autor około 160 publikacji w tym monografii książkowych, artykułów, raportów.

Promotor prac doktorskich. Recenzent prac doktorskich i habilitacyjnych.

Od 1995 roku jest także prorektorem w Profesjonalnej Szkole Biznesu (Wyższa Szkoła Zarządzania i Bankowości w Krakowie).

Członek Komisji Socjologicznej Polskiej Akademii Nauk Oddział w Krakowie, Towarzystwa Naukowego Organizacji i Kierowania, ogólnopolskiej Rady Programowej czasopisma „Humanizacja Pracy”, Naczelnej Organizacji Technicznej, Rady Naukowej Wydawnictwa Profesjonalnej Szkoły Biznesu — Szkoły Wyższej w Krakowie.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], Srebrna Odznaka NOT, Srebrna i Złota Odznaka TNOiK, Medal "Za Zasługi dla Miasta Tarnowa", Srebrna Odznaka Miasta Krakowa, wielokrotnie Nagroda Ministra Edukacji, Nauki i Szkolnictwa, wielokrotnie Nagroda Rektora AGH

==== Bibliografia publikacji ====

https://bpp.agh.edu.pl/autor/haber-leslaw-00411

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* [Skład Osobowy AGH … 1967/68]. Kraków 1968, s. 29
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 111, [foto]
* Współcześni uczeni polscy : słownik biograficzny. T. 2 : H – Ł. Red. nauk. J. Kapuścik. Warszawa 1999, s. 24, [foto]
* Złota księga nauki polskiej 2006 : naukowcy Zjednoczonej Europy. Red. nacz. K. Pikoń. Gliwice 2006, s. 240

==== Artykuły ====

* Władze dziekańskie na kadencję 2002-2005. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2002, nr 106/107, s. 2, 16-17, 23, [foto]
* Władze dziekańskie na kadencję 2005-2008. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2005, nr 146, s. 2, [foto]

{{DEFAULTSORT:Haber, Lesław Henryk}}
[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 12.10.2021'''''

Henryk Franciszek Fik

2022-07-13T12:38:22Z

DominikaKozaczek: /* Źródła do biogramu */

{{Infobox scientist
|family-name=Fik
|given-name=Henryk Franciszek
|image=
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|birth_date=2 grudnia 1918
|birth_place=Królewska Huta
|death_date=11 lipca 1982
|fields=metalurgia, rektyfikacja stali
|function=Kierownik Zakładu Pieców i Gospodarki Cieplnej w latach 1969-
|faculty=Wydział Metali Nieżelaznych
}}
Prof. dr hab. inż. '''Henryk Franciszek Fik''' (1918–1982)

Dyscyplina/specjalności: metalurgia, rektyfikacja stali

== Nota biograficzna ==

Urodził się 2 grudnia 1918 roku w Królewskiej Hucie. Zmarł 11 lipca 1982 roku. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

W 1936 roku rozpoczął studia na Wydziale Hutniczym AG, które ukończył w 1947 roku.

W czasie II wojny światowej zatrudniony był w kilku zakładach. W latach 1940-1942 był robotnikiem magazynowym w Fabryce "Bata" w Radomiu, następnie w okresie 1942-1945 był pracownikiem administracyjnym w firmie budowlanej G. Sommer w Krakowie. Po wojnie, w 1945 roku, był kierownikiem ewidencji ludności w Magistracie w Chorzowie. Następnie w latach 1946-1947 był asystentem technicznym w Zjednoczeniu Przemysłu Metali Nieżelaznych w Katowicach, w okresie 1947-1948 w Hucie "Kunegunda" w Katowicach, w latach 1948-1949 w Hucie Cynkowej w Wełnowcu i do 1950 roku kierownikiem wydziału, a w latach 1950-1953 dyrektorem technicznym. oraz w latach 1953-1959 kierownikiem wydziału badawczo-doświadczalnego.

W latach 1960-1967 był starszym projektantem w Biurze Projektów Przemysłu Metali Nieżelaznych "BIPROMET" w Katowicach.

W 1963 roku na podstawie pracy "Proces rektyfikacji kadmu metodą strumieni równoległych", napisanej pod kierunkiem profesora A. Krupkowskiego na Wydziale Metali Nieżelaznych, uzyskał stopień doktora.

W 1963 roku rozpoczął pracę starszego wykładowcy w Katedrze Pieców i Urządzeń Metalurgicznych Metali Nieżelaznych [[Wydział Metali Nieżelaznych|Wydziału Metali Nieżelaznych]] AGH.

W 1964 roku na podstawie rozprawy "Rektyfikacja metali metodą pełnej równowagi" uzyskał stopień doktora habilitowanego, następnie otrzymał stanowisko docenta.

W latach 1967-1969 był kierownikiem Katedry Pieców i Gospodarki Cieplnej, następnie w latach 1969-1982 był kierownikiem Zakładu Pieców Hutniczych i Gospodarki Cieplnej Instytutu Metalurgii Metali Nieżelaznych WMN.

W 1974 roku otrzymał tytuł profesora.

Promotor 5 prac doktorskich.

W latach 1976-1979 był pierwszym prezesem Koła AGH Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Hutniczego.

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 2. Pion hutniczy. Kraków 1979, s. 109
* Księga wychowanków i wychowawców Akademii Górniczej w Krakowie (1919-1949). Oprac. J. Sulima-Samujłło. Kraków 1979, s. 43
* [Skład Osobowy AGH … 1963/64]. Kraków 1964, s. 102
* [Skład Osobowy AGH … 1969/70]. Kraków 1970, s. 77
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 131

==== Inne ====

* Zarząd Cmentarzy Komunalnych. Internetowy Lokalizator Grobów [online] [przeglądany 15.01.2016]. Dostępny w: http://www.rakowice.eu/

{{DEFAULTSORT:Fik, Henryk Franciszek}}
[[Category:Biogramy]]

Henryk Franciszek Fik

2022-07-13T12:34:41Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Fik
|given-name=Henryk Franciszek
|image=
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|birth_date=2 grudnia 1918
|birth_place=Królewska Huta
|death_date=11 lipca 1982
|fields=metalurgia, rektyfikacja stali
|function=Kierownik Zakładu Pieców i Gospodarki Cieplnej w latach 1969-
|faculty=Wydział Metali Nieżelaznych
}}
Prof. dr hab. inż. '''Henryk Franciszek Fik''' (1918–1982)

Dyscyplina/specjalności: metalurgia, rektyfikacja stali

== Nota biograficzna ==

Urodził się 2 grudnia 1918 roku w Królewskiej Hucie. Zmarł 11 lipca 1982 roku. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

W 1936 roku rozpoczął studia na Wydziale Hutniczym AG, które ukończył w 1947 roku.

W czasie II wojny światowej zatrudniony był w kilku zakładach. W latach 1940-1942 był robotnikiem magazynowym w Fabryce "Bata" w Radomiu, następnie w okresie 1942-1945 był pracownikiem administracyjnym w firmie budowlanej G. Sommer w Krakowie. Po wojnie, w 1945 roku, był kierownikiem ewidencji ludności w Magistracie w Chorzowie. Następnie w latach 1946-1947 był asystentem technicznym w Zjednoczeniu Przemysłu Metali Nieżelaznych w Katowicach, w okresie 1947-1948 w Hucie "Kunegunda" w Katowicach, w latach 1948-1949 w Hucie Cynkowej w Wełnowcu i do 1950 roku kierownikiem wydziału, a w latach 1950-1953 dyrektorem technicznym. oraz w latach 1953-1959 kierownikiem wydziału badawczo-doświadczalnego.

W latach 1960-1967 był starszym projektantem w Biurze Projektów Przemysłu Metali Nieżelaznych "BIPROMET" w Katowicach.

W 1963 roku na podstawie pracy "Proces rektyfikacji kadmu metodą strumieni równoległych", napisanej pod kierunkiem profesora A. Krupkowskiego na Wydziale Metali Nieżelaznych, uzyskał stopień doktora.

W 1963 roku rozpoczął pracę starszego wykładowcy w Katedrze Pieców i Urządzeń Metalurgicznych Metali Nieżelaznych [[Wydział Metali Nieżelaznych|Wydziału Metali Nieżelaznych]] AGH.

W 1964 roku na podstawie rozprawy "Rektyfikacja metali metodą pełnej równowagi" uzyskał stopień doktora habilitowanego, następnie otrzymał stanowisko docenta.

W latach 1967-1969 był kierownikiem Katedry Pieców i Gospodarki Cieplnej, następnie w latach 1969-1982 był kierownikiem Zakładu Pieców Hutniczych i Gospodarki Cieplnej Instytutu Metalurgii Metali Nieżelaznych WMN.

W 1974 roku otrzymał tytuł profesora.

Promotor 5 prac doktorskich.

W latach 1976-1979 był pierwszym prezesem Koła AGH Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Hutniczego.

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 2. Pion hutniczy. Kraków 1979, s. 109
* Księga wychowanków i wychowawców Akademii Górniczej w Krakowie (1919-1949). Oprac. J. Sulima-Samujłło. Kraków 1979, s. 43
* [Skład Osobowy AGH … 1963/64]. Kraków 1964, s. 102
* [Skład Osobowy AGH … 1969/70]. Kraków 1970, s. 77
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 131

==== Inne ====

* Zarząd Cmentarzy Komunalnych. Internetowy Lokalizator Grobów [online] [przeglądany 15.01. 2016]. Dostępny w: http://www.rakowice.eu/

{{DEFAULTSORT:Fik, Henryk Franciszek}}
[[Category:Biogramy]]

Henryk Franciszek Fik

2022-07-13T12:33:46Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Fik
|given-name=Henryk Franciszek
|image=
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|birth_date=2 grudnia 1918
|birth_place=Królewska Huta
|death_date=11 lipca 1982
|fields=metalurgia, rektyfikacja stali
|function=Kierownik Zakładu Pieców i Gospodarki Cieplnej w latach 1969-
|faculty=Wydział Metali Nieżelaznych
}}
Prof. dr hab. inż. '''Henryk Franciszek Fik''' (1918–1982)

Dyscyplina/specjalności: metalurgia, rektyfikacja stali

== Nota biograficzna ==

Urodził się 2 grudnia 1918 roku w Królewskiej Hucie. Zmarł 11 lipca 1982 roku. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

W 1936 roku rozpoczął studia na Wydziale Hutniczym AG, które ukończył w 1947 roku.

W czasie II wojny światowej zatrudniony był w kilku zakładach. W latach 1940-1942 był robotnikiem magazynowym w Fabryce "Bata" w Radomiu, następnie w okresie 1942-1945 był pracownikiem administracyjnym w firmie budowlanej G. Sommer w Krakowie. Po wojnie, w 1945 roku, był kierownikiem ewidencji ludności w Magistracie w Chorzowie. Następnie w latach 1946-1947 był asystentem technicznym w Zjednoczeniu Przemysłu Metali Nieżelaznych w Katowicach, w okresie 1947-1948 w Hucie "Kunegunda" w Katowicach, w latach 1948-1949 w Hucie Cynkowej w Wełnowcu i do 1950 roku kierownikiem wydziału, a w latach 1950-1953 dyrektorem technicznym. oraz w latach 1953-1959 kierownikiem wydziału badawczo-doświadczalnego.

W latach 1960-1967 był starszym projektantem w Biurze Projektów Przemysłu Metali Nieżelaznych "BIPROMET" w Katowicach.

W 1963 roku na podstawie pracy "Proces rektyfikacji kadmu metodą strumieni równoległych", napisanej pod kierunkiem profesora A. Krupkowskiego na Wydziale Metali Nieżelaznych, uzyskał stopień doktora.

W 1963 roku rozpoczął pracę starszego wykładowcy w Katedrze Pieców i Urządzeń Metalurgicznych Metali Nieżelaznych [[Wydział Metali Nieżelaznych|Wydziału Metali Nieżelaznych]] AGH.

W 1964 roku na podstawie rozprawy "Rektyfikacja metali metodą pełnej równowagi" uzyskał stopień doktora habilitowanego, następnie otrzymał stanowisko docenta.

W latach 1967-1969 był kierownikiem Katedry Pieców i Gospodarki Cieplnej, następnie w latach 1969-1982 był kierownikiem Zakładu Pieców Hutniczych i Gospodarki Cieplnej Instytutu Metalurgii Metali Nieżelaznych WMN.

W 1974 roku otrzymał tytuł profesora.

promotor 5 prac doktorskich.

W latach 1976-1979 był pierwszym prezesem Koła AGH Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Hutniczego.

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 2. Pion hutniczy. Kraków 1979, s. 109
* Księga wychowanków i wychowawców Akademii Górniczej w Krakowie (1919-1949). Oprac. J. Sulima-Samujłło. Kraków 1979, s. 43
* [Skład Osobowy AGH … 1963/64]. Kraków 1964, s. 102
* [Skład Osobowy AGH … 1969/70]. Kraków 1970, s. 77
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 131

==== Inne ====

* Zarząd Cmentarzy Komunalnych. Internetowy Lokalizator Grobów [online] [przeglądany 15.01. 2016]. Dostępny w: http://www.rakowice.eu/

{{DEFAULTSORT:Fik, Henryk Franciszek}}
[[Category:Biogramy]]

Henryk Franciszek Fik

2022-07-13T12:11:17Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Fik
|given-name=Henryk Franciszek
|image=
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|birth_date=2 grudnia 1918
|birth_place=Królewska Huta
|death_date=11 lipca 1982
|fields=metalurgia, rektyfikacja stali
|function=Kierownik Zakładu Pieców i Gospodarki Cieplnej w latach 1969-
|faculty=Wydział Metali Nieżelaznych
}}
Prof. dr hab. inż. '''Henryk Franciszek Fik''' (1918–1982)

Dyscyplina/specjalności: metalurgia, rektyfikacja stali

== Nota biograficzna ==

Urodził się 2 grudnia 1918 roku w Królewskiej Hucie. Zmarł 11 lipca 1982 roku. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

W 1936 roku rozpoczął studia na Wydziale Hutniczym AG, które ukończył w 1947 roku.

W czasie II wojny światowej zatrudniony był w kilku zakładach. W latach 1940-1942 był robotnikiem magazynowym w Fabryce "Bata" w Radomiu, następnie w okresie 1942-1945 był pracownikiem administracyjnym w firmie budowlanej G. Sommer w Krakowie. Po wojnie, w 1945 roku, był kierownikiem ewidencji ludności w Magistracie w Chorzowie. Następnie w latach 1946-1947 był asystentem technicznym w Zjednoczeniu Przemysłu Metali Nieżelaznych w Katowicach, w okresie 1947-1948 w Hucie "Kunegunda" w Katowicach, w latach 1948-1949 w Hucie Cynkowej w Wełnowcu i do 1950 roku kierownikiem wydziału, a w latach 1950-1953 dyrektorem technicznym. oraz w latach 1953-1959 kierownikiem wydziału badawczo-doświadczalnego.

W latach 1960-1967 był starszym projektantem w Biurze Projektów Przemysłu Metali Nieżelaznych "BIPROMET" w Katowicach.

W 1963 roku na podstawie pracy "Proces rektyfikacji kadmu metodą strumieni równoległych", napisanej pod kierunkiem profesora A. Krupkowskiego na Wydziale Metali Nieżelaznych, uzyskał stopień doktora.

W 1963 roku rozpoczął pracę starszego wykładowcy w Katedrze Pieców i Urządzeń Metalurgicznych Metali Nieżelaznych [[Wydział Metali Nieżelaznych|Wydziału Metali Nieżelaznych]] AGH.

W 1964 roku na podstawie rozprawy "Rektyfikacja metali metodą pełnej równowagi" uzyskał stopień doktora habilitowanego, następnie otrzymał stanowisko docenta.

W latach 1967-1969 był kierownikiem Katedry Pieców i Gospodarki Cieplnej, następnie w latach 1969-1982 był kierownikiem Zakładu Pieców Hutniczych i Gospodarki Cieplnej Instytutu Metalurgii Metali Nieżelaznych WMN.

W 1974 roku otrzymał tytuł profesora.

promotor 5 prac doktorskich.

W latach 1976-1979 był pierwszym prezesem Koła AGH Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Hutniczego.

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 2. Pion hutniczy. Kraków 1979, s. 109
* Księga wychowanków i wychowawców Akademii Górniczej w Krakowie (1919-1949). Oprac. J. Sulima-Samujłło. Kraków 1979, s. 43
* [Skład Osobowy AGH … 1963/64]. Kraków 1964, s. 102
* [Skład Osobowy AGH … 1969/70]. Kraków 1970, s. 77
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 131

==== Inne ====

* Zarząd Cmentarzy Komunalnych. Internetowy Lokalizator Grobów [online] [przeglądany 15.01. 2016]. Dostępny w: http://www.rakowice.eu/

{{DEFAULTSORT:Fik, Henryk Franciszek}}
[[Category:Biogramy]]

Aleksander Gil

2022-07-13T11:54:34Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Gil
|given-name=Aleksander
|honorific-prefix=Prof. dr hab.
|image=Aleksander_Gil.jpg
|birth_date=3 czerwca 1952
|birth_place=Chrzanów
|fields=inżynieria chemiczna, inżynieria materiałowa, nauka o materiałach, korozja wysokotemperaturowa
|faculty=Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
|name=Aleksander Gil
|image_size=9540
}}
Prof. dr hab. '''Aleksander Gil''' (1952–)

Dyscyplina/specjalności: inżynieria chemiczna, inżynieria materiałowa, nauka o materiałach, korozja wysokotemperaturowa

== Nota biograficzna ==

Urodził się 3 czerwca 1952 roku w Chrzanowie.

W 1976 roku ukończył studia na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego, specjalizując się w optyce atomowej.

W latach 1977–1981 był asystentem w Samodzielnej Pracowni Fizykochemii Soli Stopionych Instytutu Chemii Fizycznej PAN oraz w Instytucie Katalizy PAN w Krakowie.

W 1982 roku rozpoczął pracę starszego asystenta w Zakładzie Chemii Fizycznej i Chemii Wysokich Temperatur w Instytucie Inżynierii Materiałowej [[Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki|Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki]] AGH.

W 1987 roku na podstawie pracy "Wpływ implantowanego lantanu na kinetykę i mechanizm utleniania stopów Co-Cr-Al" otrzymał stopień doktora.

W 1998 roku na podstawie rozprawy "Wpływ mikrostruktury i wybranych dodatków na własności żaroodporne stopów TiAl" otrzymał stopień doktora habilitowanego.

W 2011 roku otrzymał tytuł profesora.

Jego tematyką badawczą jest: korozja wysokotemperaturowa, własności ochronne zgorzelin Cr2O3 i Al2O3, zastosowanie implantacji jonowej w korozji.

Autor ponad 160 publikacji i 3 patentów.

Członek Polskiego Towarzystwa Mikroskopii.

==== Bibliografia publikacji ====

https://bpp.agh.edu.pl/autor/gil-aleksander-02279

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kto jest kim w ceramice : 50 lecie Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki : 1949-1999. [AGH]. Kraków 1999, s. 144, [foto]
* [Skład Osobowy Akademii Górniczo-Hutniczej … 1982/83]. Kraków 1983, s. 84
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 96, [foto]

==== Inne ====

* Prof. dr hab. Aleksander Gil - System Wspomagania Wyboru ... [online] [przeglądany 8.10.2021]. Dostępny w: https://recenzenci.opi.org.pl/sssr-web/site/people-details?personId=4b3a135b9131adc9

{{DEFAULTSORT:Gil, Aleksander }}
[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 8.10.2021'''''

Filozofia współczesna

2022-07-13T11:50:07Z

DominikaKozaczek:

Etyka

2022-07-13T11:49:42Z

DominikaKozaczek:

Nauki filozoficzne

2022-07-13T11:49:11Z

DominikaKozaczek:

Jan Galarowicz

2022-07-13T11:40:44Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Galarowicz
|given-name=Jan
|honorific-prefix=Dr
|image=Jan_Galarowicz.jpg
|birth_date=10 marca 1949
|birth_place=Łopuszna
|fields=filozofia, nauki filozoficzne, etyka, filozofia człowieka, filozofia współczesna, antropologia
|faculty=Wydział Humanistyczny
|name=Jan Galarowicz
|image_size=9754
}}
Dr '''Jan Galarowicz''' (1949–)

Dyscyplina/specjalności: filozofia, nauki filozoficzne, etyka, filozofia człowieka, filozofia współczesna, antropologia

== Nota biograficzna ==

Urodził się 10 marca 1949 roku w Łopusznej.

W 1967 roku ukończył Liceum Ogólnokształcące im. Seweryna Goszczyńskiego w Nowym Targu.

W latach 1968–1970 odbył zasadniczą służbę wojskową w Bartoszycach.

W 1977 roku uzyskał tytuł magistra nauk pedagogicznych w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie.

W 1979 uzyskał tytuł magistra filozofii na Uniwersytecie Jagiellońskim. Studiował także teologię.

W 1987 roku na podstawie pracy "Człowiek w ujęciu antropologii adekwatnej Karola Wojtyły – Jana Pawła II" obronionej na UJ otrzymał stopień doktora filozofii.

W latach 1977–1978 był asystentem-stażystą na Politechnice Krakowskiej.

W 1979 rozpoczął pracę na stanowisku asystenta w [[Instytut Nauk Społecznych|Instytucie Nauk Społecznych]] AGH.

W latach 1987-1992 pracował także na Uniwersytecie Jagiellońskim, a w latach 1993-2004 w Papieskiej Akademii Teologicznej. Wykłada również w kilku seminariach duchownych.

Jest konserwatywno-liberalnym publicystą. W 1991 roku współpracował przy scenariuszu filmu o Józefie Tischnerze „Tak się toczy moja myśl”.

W latach 2001–2002 prowadził rozmowy telewizyjne z ks. kard. Franciszkiem Macharskim „Widziane z Franciszkańskiej”. W 1995–2005 był członkiem Rady Duszpasterskiej Archidiecezji Krakowskiej.

W 2015 roku przeszedł na emeryturę.

Prowadził lub prowadzi zajęcia m.in. ze wstępu do filozofii, historii filozofii i filozofii współczesnej, antropologii filozoficznej, filozofii miłości i aksjologii, etyki i etyki mediów oraz religiologii.

Zajmuje się problematyką z zakresu antropologii filozoficznej, filozofii wartości i etyki. Inspiruje się przede wszystkim fenomenologią, personalizmem, dialogiką i filozoficzną myślą religijną.

Autor ponad 160 publikacji, w tym kilkunastu książek (4 poświęcone antropologiczno-etycznej myśli Karola Wojtyły). Jest autorem projektu podstaw programowych filozofii dla szkół średnich i w latach 90-tych uczestnikiem prac nad tymi podstawami w MEN.

Członek Polskiego Towarzystwa Filozoficznego.

==== Bibliografia publikacji ====

https://bpp.agh.edu.pl/autor/galarowicz-jan-00396

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* [Skład Osobowy Akademii Górniczo-Hutniczej … 1979/80]. Kraków 1980, s. 121
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 92, [foto]

==== Inne ====

* Jan Galarowicz – Wikipedia, wolna encyklopedia [online] [przeglądany 8.10.2021]. Dostępny w: https://pl.wikipedia.org/wiki/Jan_Galarowicz

{{DEFAULTSORT:Galarowicz, Jan }}
[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 11.10.2021'''''

Jan Galarowicz

2022-07-13T11:40:25Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Galarowicz
|given-name=Jan
|honorific-prefix=Dr
|image=Jan_Galarowicz.jpg
|birth_date=10 marca 1949
|birth_place=Łopuszna
|fields=filozofia, nauki filozoficzne, etyka, filozofia człowieka, filozofia współczesna, antropologia
|faculty=Wydział Humanistyczny
|name=Jan Galarowicz
|image_size=9754
}}
Dr '''Jan Galarowicz''' (1949–)

Dyscyplina/specjalności: filozofia, nauki filozoficzne, etyka, filozofia człowieka, filozofia współczesna, antropologia

== Nota biograficzna ==

Urodził się 10 marca 1949 roku w Łopusznej.

W 1967 roku ukończył Liceum Ogólnokształcące im. Seweryna Goszczyńskiego w Nowym Targu.

W latach 1968–1970 odbył zasadniczą służbę wojskową w Bartoszycach.

W 1977 roku uzyskał tytuł magistra nauk pedagogicznych w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie.

W 1979 uzyskał tytuł magistra filozofii na Uniwersytecie Jagiellońskim. Studiował także teologię.

W 1987 roku na podstawie pracy "Człowiek w ujęciu antropologii adekwatnej Karola Wojtyły – Jana Pawła II" obronionej na UJ otrzymał stopień doktora filozofii.

W latach 1977–1978 był asystentem-stażystą na Politechnice Krakowskiej.

W 1979 rozpoczął pracę na stanowisku asystenta w [[Instytut Nauk Społecznych|Instytucie Nauk Społecznych]] AGH.

W latach 1987-1992 pracował także na Uniwersytecie Jagiellońskim, a w latach 1993-2004 w Papieskiej Akademii Teologicznej. Wykładał również w kilku seminariach duchownych.

Jest konserwatywno-liberalnym publicystą. W 1991 roku współpracował przy scenariuszu filmu o Józefie Tischnerze „Tak się toczy moja myśl”.

W latach 2001–2002 prowadził rozmowy telewizyjne z ks. kard. Franciszkiem Macharskim „Widziane z Franciszkańskiej”. W 1995–2005 był członkiem Rady Duszpasterskiej Archidiecezji Krakowskiej.

W 2015 roku przeszedł na emeryturę.

Prowadził lub prowadzi zajęcia m.in. ze wstępu do filozofii, historii filozofii i filozofii współczesnej, antropologii filozoficznej, filozofii miłości i aksjologii, etyki i etyki mediów oraz religiologii.

Zajmuje się problematyką z zakresu antropologii filozoficznej, filozofii wartości i etyki. Inspiruje się przede wszystkim fenomenologią, personalizmem, dialogiką i filozoficzną myślą religijną.

Autor ponad 160 publikacji, w tym kilkunastu książek (4 poświęcone antropologiczno-etycznej myśli Karola Wojtyły). Jest autorem projektu podstaw programowych filozofii dla szkół średnich i w latach 90-tych uczestnikiem prac nad tymi podstawami w MEN.

Członek Polskiego Towarzystwa Filozoficznego.

==== Bibliografia publikacji ====

https://bpp.agh.edu.pl/autor/galarowicz-jan-00396

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* [Skład Osobowy Akademii Górniczo-Hutniczej … 1979/80]. Kraków 1980, s. 121
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 92, [foto]

==== Inne ====

* Jan Galarowicz – Wikipedia, wolna encyklopedia [online] [przeglądany 8.10.2021]. Dostępny w: https://pl.wikipedia.org/wiki/Jan_Galarowicz

{{DEFAULTSORT:Galarowicz, Jan }}
[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 11.10.2021'''''

Jan Galarowicz

2022-07-13T10:59:39Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

Jerzy Rudolf Dyczek

2022-07-13T09:07:27Z

DominikaKozaczek: /* Inne */

{{Infobox scientist
|family-name=Dyczek
|given-name=Jerzy Rudolf
|honorific-prefix=Dr hab. inż., prof. AGH
|image=Jerzy_Dyczek.jpg
|birth_date=15 listopada 1937
|birth_place=Kraków
|fields=inżynieria chemiczna, technologia materiałów budowlanych, chemia cementu, materiały termoizolacyjne
|faculty=Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
|name=Jerzy Rudolf Dyczek
|image_size=11259
}}
Dr hab. inż., prof. AGH '''Jerzy Rudolf Dyczek''' (1937–)

Dyscyplina/specjalności: inżynieria chemiczna, technologia materiałów budowlanych, chemia cementu, materiały termoizolacyjne

== Nota biograficzna ==

Urodził się 15 listopada 1937 roku w Krakowie.

W 1955 roku ukończył Liceum Ogólnokształcące im . A. Witkowskiego w Krakowie.

W 1961 roku ukończył Wydział Ceramiczny AGH.

W 1961 roku rozpoczął pracę asystenta w Zakładzie i Katedrze Technologii Materiałów Wiążących [[Wydział Ceramiczny|Wydziału Ceramicznego]] AGH.

W 1968 roku na podstawie pracy "Powierzchnia właściwa jako cecha strukturalna stwardniałego zaczynu cementowego" uzyskał stopień doktora nauk technicznych.

W latach 1969–71 odbył staż naukowy na Uniwersytecie Aberdeen w Szkocji.

W 1983 roku na podstawie rozprawy "Układ CaO-SiO2-H2O jako podstawa technologii autoklawizowanych materiałów budowlanych" uzyskał stopień doktora habilitowanego.

Od 1991 roku profesor nadzwyczajny AGH.

Odbył trzy staże przemysłowe: w Cementowni Chełm, Cementowni Odra, Cementowni Warta.

Autor około 100 publikacji, autor lub współautor około 20 patentów.

Był kierownikiem projektu IniTech.

Członek American Ceramic Society, SITPMB, Polskiej Akademii Inżynierskiej, International Fibres Safety Group, Komitetu Badań Naukowych, Polskiego Towarzystwa Ceramicznego, Polskiej Akademii Nauk.

==== Odznaczenia i nagrody ====

Brązowy Medal na Międzynarodowym Konkursie Wynalazków "Brusseles Eureka"

==== Bibliografia publikacji ====

https://bpp.agh.edu.pl/autor/dyczek-jerzy-02415

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 2. Pion hutniczy. Kraków 1979, s. 217
* Kto jest kim w ceramice : 50 lecie Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki : 1949-1999. [AGH]. Kraków 1999, s. 118-119, [foto]
* [Skład Osobowy Akademii Górniczo-Hutniczej … 1962/63]. Kraków 1963, s. 69
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 76-77, [foto]

==== Inne ====

* Funkcjonalne popioły [online] [przeglądany 7.10.2021]. Dostępny w: https://www.agh.edu.pl/nauka/info/article/funkcjonalne-popioly/

{{DEFAULTSORT:Dyczek, Jerzy Rudolf}}
[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 8.10.2021'''''

Jerzy Rudolf Dyczek

2022-07-13T08:57:47Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Dyczek
|given-name=Jerzy Rudolf
|honorific-prefix=Dr hab. inż., prof. AGH
|image=Jerzy_Dyczek.jpg
|birth_date=15 listopada 1937
|birth_place=Kraków
|fields=inżynieria chemiczna, technologia materiałów budowlanych, chemia cementu, materiały termoizolacyjne
|faculty=Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
|name=Jerzy Rudolf Dyczek
|image_size=11259
}}
Dr hab. inż., prof. AGH '''Jerzy Rudolf Dyczek''' (1937–)

Dyscyplina/specjalności: inżynieria chemiczna, technologia materiałów budowlanych, chemia cementu, materiały termoizolacyjne

== Nota biograficzna ==

Urodził się 15 listopada 1937 roku w Krakowie.

W 1955 roku ukończył Liceum Ogólnokształcące im . A. Witkowskiego w Krakowie.

W 1961 roku ukończył Wydział Ceramiczny AGH.

W 1961 roku rozpoczął pracę asystenta w Zakładzie i Katedrze Technologii Materiałów Wiążących [[Wydział Ceramiczny|Wydziału Ceramicznego]] AGH.

W 1968 roku na podstawie pracy "Powierzchnia właściwa jako cecha strukturalna stwardniałego zaczynu cementowego" uzyskał stopień doktora nauk technicznych.

W latach 1969–71 odbył staż naukowy na Uniwersytecie Aberdeen w Szkocji.

W 1983 roku na podstawie rozprawy "Układ CaO-SiO2-H2O jako podstawa technologii autoklawizowanych materiałów budowlanych" uzyskał stopień doktora habilitowanego.

Od 1991 roku profesor nadzwyczajny AGH.

Odbył trzy staże przemysłowe: w Cementowni Chełm, Cementowni Odra, Cementowni Warta.

Autor około 100 publikacji, autor lub współautor około 20 patentów.

Był kierownikiem projektu IniTech.

Członek American Ceramic Society, SITPMB, Polskiej Akademii Inżynierskiej, International Fibres Safety Group, Komitetu Badań Naukowych, Polskiego Towarzystwa Ceramicznego, Polskiej Akademii Nauk.

==== Odznaczenia i nagrody ====

Brązowy Medal na Międzynarodowym Konkursie Wynalazków "Brusseles Eureka"

==== Bibliografia publikacji ====

https://bpp.agh.edu.pl/autor/dyczek-jerzy-02415

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 2. Pion hutniczy. Kraków 1979, s. 217
* Kto jest kim w ceramice : 50 lecie Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki : 1949-1999. [AGH]. Kraków 1999, s. 118-119, [foto]
* [Skład Osobowy Akademii Górniczo-Hutniczej … 1962/63]. Kraków 1963, s. 69
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 76-77, [foto]

==== Inne ====

* Funkcjonalne popioły [online] [przeglądany] 7.10.2021]. Dostępny w: https://www.agh.edu.pl/nauka/info/article/funkcjonalne-popioly/

{{DEFAULTSORT:Dyczek, Jerzy Rudolf}}
[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 8.10.2021'''''

Jerzy Rudolf Dyczek

2022-07-13T08:48:46Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Dyczek
|given-name=Jerzy Rudolf
|honorific-prefix=Dr hab. inż., prof. AGH
|image=Jerzy_Dyczek.jpg
|birth_date=15 listopada 1937
|birth_place=Kraków
|fields=inżynieria chemiczna, technologia materiałów budowlanych, chemia cementu, materiały termoizolacyjne
|faculty=Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
|name=Jerzy Rudolf Dyczek
|image_size=11259
}}
Dr hab. inż., prof. AGH '''Jerzy Rudolf Dyczek''' (1937–)

Dyscyplina/specjalności: inżynieria chemiczna, technologia materiałów budowlanych, chemia cementu, materiały termoizolacyjne

== Nota biograficzna ==

Urodził się 15 listopada 1937 roku w Krakowie.

W 1955 roku ukończył Liceum Ogólnokształcące im . A. Witkowskiego w Krakowie.

W 1961 roku ukończył Wydział Ceramiczny AGH.

W 1961 roku rozpoczął pracę asystenta w Zakładzie i Katedrze Technologii Materiałów Wiążących [[Wydział Ceramiczny|Wydziału Ceramicznego]] AGH.

W 1968 roku na podstawie pracy "Powierzchnia właściwa jako cecha strukturalna stwardniałego zaczynu cementowego" uzyskał stopień doktora nauk technicznych.

W latach 1969–71 odbył staż naukowy na Uniwersytecie Aberdeen w Szkocji.

W 1983 roku na podstawie rozprawy "Układ CaO-SiO2-H2O jako podstawa technologii autoklawizowanych materiałów budowlanych" uzyskał stopień doktora habilitowanego.

Od 1991 roku profesor nadzwyczajny AGH.

Odbył trzy staże przemysłowe: w Cementowni Chełm, Cementowni Odra, Cementowni Warta.

Autor około 100 publikacji, autor lub współautor około 20 patentów.

Był kierownikiem projektu IniTech.

Członek American Ceramic Society, SITPMB, Polskiej Akademii Inżynierskiej, International Fibres Safety Group, Komitetu Badań Naukowych, Polskiego Towarzystwa Ceramicznego, Polskiej Akademii Nauk

==== Odznaczenia i nagrody ====

Brązowy Medal na Międzynarodowym Konkursie Wynalazków "Brusseles Eureka"

==== Bibliografia publikacji ====

https://bpp.agh.edu.pl/autor/dyczek-jerzy-02415

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 2. Pion hutniczy. Kraków 1979, s. 217
* Kto jest kim w ceramice : 50 lecie Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki : 1949-1999. [AGH]. Kraków 1999, s. 118-119, [foto]
* [Skład Osobowy Akademii Górniczo-Hutniczej … 1962/63]. Kraków 1963, s. 69
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 76-77, [foto]

==== Inne ====

* Funkcjonalne popioły [online] [przeglądany] 7.10.2021]. Dostępny w: https://www.agh.edu.pl/nauka/info/article/funkcjonalne-popioly/

{{DEFAULTSORT:Dyczek, Jerzy Rudolf}}
[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 8.10.2021'''''

Agnieszka Maria Kopia

2022-07-13T06:21:55Z

DominikaKozaczek: /* Odznaczenia i nagrody */

{{Infobox scientist
|family-name=Kopia
|given-name=Agnieszka Maria
|honorific-prefix=Dr hab. inż., prof. AGH
|image=Agnieszka Kopia.jpg
|birth_date=5 grudnia 1970
|birth_place=Bochnia
|fields=inżynieria materiałowa, inżynieria powierzchni, techniki laserowe, nanomateriały
|function=Dziekan Wydziału Inżynierii Metali i Informatyki Przemysłowej (2020-2024)
|faculty=Wydział Inżynierii Metali i Informatyki Przemysłowej
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Dziekan
|Jednostka=Wydział Inżynierii Metali i Informatyki Przemysłowej
|Rok_od=2020
|Rok_do=2024
}}
Dr hab. inż., prof. AGH '''Agnieszka Maria Kopia''' (1970-)

Dyscyplina/specjalności: inżynieria materiałowa, inżynieria powierzchni, techniki laserowe, nanomateriały

== Nota biograficzna ==

Urodziła się 5 grudnia 1970 roku w Bochni.

W latach 1989-1994 studiowała w AGH.

W 1996 roku rozpoczęła pracę w Zakładzie Inżynierii i Analiz Materiałów [[Wydział Metalurgii i Inżynierii Materiałowej|Wydziału Metalurgii i Inżynierii Materiałowej]] AGH.

W 2000 roku na podstawie pracy "Struktura i własności kompozytów na przewodnik wysokotemperaturowy Bi-2223/ferryt NiFe2O4", obronionej na Wydziale Metalurgii i Inżynierii Materiałowej, uzyskała stopień doktora. W tym samym roku uzyskała stopień doktora nauk chemicznych na Université de Toulon et du Var we Francji.

Od 2000 roku opiekun koła naukowego Hut-Inform.

W 2012 roku na podstawie rozprawy "Cienkie warstwy półprzewodnikowe o właściwościach katalicznych" uzyskała stopień doktora habilitowanego.

W 2020 roku została dziekanem Wydziału Inżynierii Metali i Informatyki Przemysłowej.

Koordynator Programu Sokrates pomiędzy Université de Toulon et du Var we Francji a AGH.

Główny wykonawca w programach POLONIUM.

Promotor 3 prac doktorskich. Recenzent prac doktorskich i habilitacyjnych.

Autorka ponad 150 publikacji.

Członek rzeczywisty EMAS, Akademicko Gospodarczego Stowarzyszenia Hutnictwa.

==== Bibliografia publikacji ====

https://bpp.agh.edu.pl/autor/kopia-agnieszka-03794

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Profesor Agnieszka Kopia. W: 100 anegdot na stulecie Wydziału 1922-2022 : jubileusz 100-lecia Wydziału Inżynierii Metali i Informatyki Przemysłowej AGH. Oprac. I. Suliga. Kraków 2022, s. 68-70, [foto]
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 163

==== Artykuły ====

* Dziekani i prodziekani na kadencję 2020-2024. ''Vivat Akademia : AGH '' 2020, nr 22, s. 3

==== Inne ====

* Dr hab. inż. Agnieszka Kopia - System Wspomagania Wyboru ... [online] [przeglądany] 7.10.2021]. Dostępny w: https://recenzenci.opi.org.pl/sssr-web/site/people-details?personId=44ea6a7159234739

{{DEFAULTSORT:Kopia, Agnieszka Maria}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 26.10.2021'''''

Jarosław Jan Koźlak

2022-07-13T06:11:30Z

DominikaKozaczek: /* Źródła do biogramu */

{{Infobox scientist
|family-name=Koźlak
|given-name=Jarosław Jan
|honorific-prefix=Dr hab. inż., prof. AGH
|image=Jarosław Koźlak.jpg
|birth_date=8 maja 1970
|birth_place=Kraków
|death_date=24 września 2021
|fields=informatyka, informatyka techniczna i telekomunikacja, informatyka i technologie informacyjne, technologie i systemy informacyjne, obliczenia naukowe, systemy inteligentne, sztuczna inteligencja, systemy inteligentne i wieloagentowe, techniki integracji oprogramowania, technologie WWW, system operacyjny, programowanie systemu
|faculty=Wydział Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji
}}
Dr hab. inż., prof. AGH '''Jarosław Jan Koźlak''' (1970-2021)

Dyscyplina/specjalności: informatyka, informatyka techniczna i telekomunikacja, informatyka i technologie informacyjne, technologie i systemy informacyjne, obliczenia naukowe, systemy inteligentne, sztuczna inteligencja, systemy inteligentne i wieloagentowe, techniki integracji oprogramowania, technologie WWW, system operacyjny, programowanie systemu

== Nota biograficzna ==

Urodził się 8 maja 1970 roku w Krakowie. Zmarł 24 września 2021 roku. Pochowany na Cmentarzu Batowickim w Krakowie.

W 1994 roku ukończył Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki AGH.

W 1994 roku rozpoczął pracę w Katedrze Informatyki [[Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki|Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki]] AGH.

W 2000 roku na podstawie pracy "Zachowanie integralności funkcjonalnej w otwartych systemach wieloagentowych z odtwarzalnymi zasobami", napisanej na Wydziale Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki, uzyskał stopień doktora.

W latach 2002-2003 i 2005 pracował na Politechnice Belfort Montbeliard (UTMB) we Francji jako maitre de conferances.

Od 2012 roku pracował w Instytucie Informatyki (dawniej Katedra Informatyki) w Grupie Inteligentnych Systemów Informacyjnych na [[Wydział Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji|Wydziale Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji]] AGH.

W 2014 roku na podstawie rozprawy "Agentowe modele transportu i ruchu drogowego" uzyskał stopień doktora habilitowanego. Był profesorem uczelnianym AGH.

Był współprzewodniczącym IV Międzynarodowej Konferencji Informatyki Behawioralnej, Ekonomicznej i Społeczno-Kulturalnej (BESC 2017), zorganizowanej w AGH w dniach 16-18 października 2017 roku.

Był członkiem komitetu programowego licznych konferencji, m.in.: Agent Day, International Conference on Practical Applications of Agents and Multi-Agent Systems (PAAMS), Ibero-American Conference on Artificial Intelligence (IBERAMIA), International Conference on Parallel Problem Solving from Nature (PPSN), International Conference on Behavioral, Economic and Socio-cultural Computing (BESC), Workshop on Social Network Analysis in Applications (SNAA), International School and Conference on Network Science (NetSci), European Network Intelligence Conference (ENIC), International Conference on Signal Image Technology & Internet based Systems (SITIS), IASTED International Conference on Internet and Multimedia Systems and Applications (IMSA), IEEE International Conference on Digital Information Management (ICDIM), IEEE International Conference on Soft Computing as Transdisciplinary Science and Technology (CSTST), ACM SAC track Advances in Spatial and Image-based Information Systems (ASIIS), International Conference on Management of Digital EcoSystems (MEDES), IISE Annual Conference and Expo, Międzynarodowa Konferencja Badań Stosowanych w Informatyce i Inżynierii (ICAR), Międzynarodowa Konferencja Systemów dla Przedsiębiorstw (ES).

Prowadził zajęcia dydaktyczne (również w języku angielskim) z przedmiotów takich jak: systemy operacyjne, programowanie systemowe, technologie integracji systemów, systemy zdecentralizowane i agentowe, technologie WWW, sieci społeczne.

W ramach programu Erasmus prowadził zajęcia na uniwersytetach zagranicznych oraz kontynuował i rozwijał współpracę z zagranicznymi ośrodkami, przyjmując ich kadrę naukową i studentów przybywających na studia i staże (praktyki).

Był promotorem kilku prac doktorskich i opiekunem prawie 60 prac magisterskich.

Autor około 140 publikacji.

==== Bibliografia publikacji ====

https://bpp.agh.edu.pl/autor/kozlak-jaroslaw-01266

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* [Skład Osobowy Akademii Górniczo-Hutniczej … 1998]. Kraków 1998, s. 58, 339

==== Inne ====

* Dr hab. inż. Jarosław Jan Koźlak - System Wspomagania ... [online] [przeglądany 5.10.2021]. Dostępny w: https://recenzenci.opi.org.pl/sssr-web/site/people-details?personId=cafed587f7e2ef43
* Jaroslaw Kozlak's Home Page - AGH [online] [przeglądany 5.10.2021]. Dostępny w: https://home-agh-edu-pl.translate.goog/~kozlak/?_x_tr_sch=http&_x_tr_sl=en&_x_tr_tl=pl&_x_tr_hl=pl&_x_tr_pto=nui,sc
* Nie żyje dr hab. inż. Jarosław Koźlak, prof. AGH [online] [przeglądany 5.10.2021]. Dostępny w: https://www.agh.edu.pl/pracownicy/odeszli/info/article/nie-zyje-dr-hab-inz-jaroslaw-kozlak-prof-agh/
* Oddział Małopolski – Polskie Towarzystwo Informatyczne [online] [przeglądany 5.10.2021]. Dostępny w: http://pti.krakow.pl/pozegnanie-jaroslawa-kozlaka/

{{DEFAULTSORT:Koźlak, Jarosław Jan}}

[[Category:Biogramy]]

Tomasz Brylewski

2022-07-13T06:09:36Z

DominikaKozaczek: /* Inne */

{{Infobox scientist
|family-name=Brylewski
|given-name=Tomasz
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Tomasz_Brylewski.jpg
|birth_date=3 marca 1963
|birth_place=Krotoszyn
|fields=inżynieria materiałowa, fizykochemia ciała stałego, wysokotemperaturowa korozja metali i stopów, ceramiczne ogniwa paliwowe (SOFC), nadprzewodniki wysokotemperaturowe (NWT)
|faculty=Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
|name=Tomasz Brylewski
|image_size=10520
}}
Prof. dr hab. inż. '''Tomasz Brylewski''' (1963–)

Dyscyplina/specjalności: inżynieria materiałowa, fizykochemia ciała stałego, wysokotemperaturowa korozja metali i stopów, ceramiczne ogniwa paliwowe (SOFC), nadprzewodniki wysokotemperaturowe (NWT)

== Nota biograficzna ==

Urodził się 3 marca 1963 roku w Krotoszynie.

W 1983 roku Ukończył Technikum Ceramiczne w Krotoszynie.

W 1988 roku ukończył studia na Wydziale Inżynierii Materiałowej i Ceramiki AGH.

W 1994 roku rozpoczął pracę w Katedrze Fizykochemii Ciała Stałego [[Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki|Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki]] AGH.

W 1994 roku na podstawie pracy "Synteza i właściwości fizykochemiczne nadprzewodników ceramicznych w układach Y-Ba-Cu-O i (Bi,Pb)-Sr-Ca-Cu-O otrzymanych metodą zol-żel", napisanej w Katedrze Fizykochemii Ciała WIMiC pod kierunkiem profesora Kazimierza Przybylskiego, uzyskał doktorat.

W latach 1995–96 odbył staż naukowy w Tokyo Institute of Technology.

W 2009 roku na podstawie rozprawy "Metaliczne interkonektory w układzie ceramika/metal do zastosowań w ogniwach paliwowych SOFC" uzyskał stopień doktora habilitowanego.

W 2020 roku uzyskał tytuł profesora w dziedzinie nauk inżynieryjno-technicznych.

Zajmuje się badaniami nad syntezą i oceną właściwości fizykochemicznych wysokotemperaturowych nadprzewodników ceramicznych w układach: Y-Ba-Cu-O,(Bi, Pb)-Sr-Ca-Cu-O i Hg-Ba-Ca-Cu-O otrzymywanych metodą zol-żel.

Autor i współautor ponad 300 publikacji i komunikatów w czasopismach i materiałach konferencyjnych polskich oraz zagranicznych.

Promotor 4 prac doktorskich. Recenzent prac doktorskich i habilitacyjnych. Uczestnik wielu konferencji naukowych krajowych i międzynarodowych.

Członek Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Materiałów Budowlanych, Polskiego Towarzystwa Chemicznego, Polskiego Towarzystwa Ceramicznego.

==== Odznaczenia i nagrody ====

Wyróżnienie Komitetu Naukowego Międzynarodowego Towarzystwa Mikroelektroniki Hybrydowej - Oddział Polska, Wyróżnienie Komitetu Naukowego Zjazdu Polskiego Towarzystwa Chemicznego, wielokrotnie Nagroda Rektora AGH

==== Bibliografia publikacji ====

https://bpp.agh.edu.pl/autor/brylewski-tomasz-02273

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kto jest kim w ceramice : 50 lecie Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki : 1949-1999. [AGH]. Kraków 1999, s. 150-151, [foto]
* [Skład Osobowy Akademii Górniczo-Hutniczej … 1994]. Kraków 1994, s. 67, 211
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 40, [foto]

==== Inne ====

* Prof. dr hab. inż. Tomasz Brylewski - System Wspomagania ... [online] [przeglądany 6.10.2021]. Dostępny w: https://recenzenci.opi.org.pl/sssr-web/site/people-details?personId=351ba5413f3693c3

{{DEFAULTSORT:Brylewski, Tomasz }}
[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 6.10.2021'''''

Tomasz Brylewski

2022-07-13T06:02:06Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Brylewski
|given-name=Tomasz
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Tomasz_Brylewski.jpg
|birth_date=3 marca 1963
|birth_place=Krotoszyn
|fields=inżynieria materiałowa, fizykochemia ciała stałego, wysokotemperaturowa korozja metali i stopów, ceramiczne ogniwa paliwowe (SOFC), nadprzewodniki wysokotemperaturowe (NWT)
|faculty=Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
|name=Tomasz Brylewski
|image_size=10520
}}
Prof. dr hab. inż. '''Tomasz Brylewski''' (1963–)

Dyscyplina/specjalności: inżynieria materiałowa, fizykochemia ciała stałego, wysokotemperaturowa korozja metali i stopów, ceramiczne ogniwa paliwowe (SOFC), nadprzewodniki wysokotemperaturowe (NWT)

== Nota biograficzna ==

Urodził się 3 marca 1963 roku w Krotoszynie.

W 1983 roku Ukończył Technikum Ceramiczne w Krotoszynie.

W 1988 roku ukończył studia na Wydziale Inżynierii Materiałowej i Ceramiki AGH.

W 1994 roku rozpoczął pracę w Katedrze Fizykochemii Ciała Stałego [[Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki|Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki]] AGH.

W 1994 roku na podstawie pracy "Synteza i właściwości fizykochemiczne nadprzewodników ceramicznych w układach Y-Ba-Cu-O i (Bi,Pb)-Sr-Ca-Cu-O otrzymanych metodą zol-żel", napisanej w Katedrze Fizykochemii Ciała WIMiC pod kierunkiem profesora Kazimierza Przybylskiego, uzyskał doktorat.

W latach 1995–96 odbył staż naukowy w Tokyo Institute of Technology.

W 2009 roku na podstawie rozprawy "Metaliczne interkonektory w układzie ceramika/metal do zastosowań w ogniwach paliwowych SOFC" uzyskał stopień doktora habilitowanego.

W 2020 roku uzyskał tytuł profesora w dziedzinie nauk inżynieryjno-technicznych.

Zajmuje się badaniami nad syntezą i oceną właściwości fizykochemicznych wysokotemperaturowych nadprzewodników ceramicznych w układach: Y-Ba-Cu-O,(Bi, Pb)-Sr-Ca-Cu-O i Hg-Ba-Ca-Cu-O otrzymywanych metodą zol-żel.

Autor i współautor ponad 300 publikacji i komunikatów w czasopismach i materiałach konferencyjnych polskich oraz zagranicznych.

Promotor 4 prac doktorskich. Recenzent prac doktorskich i habilitacyjnych. Uczestnik wielu konferencji naukowych krajowych i międzynarodowych.

Członek Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Materiałów Budowlanych, Polskiego Towarzystwa Chemicznego, Polskiego Towarzystwa Ceramicznego.

==== Odznaczenia i nagrody ====

Wyróżnienie Komitetu Naukowego Międzynarodowego Towarzystwa Mikroelektroniki Hybrydowej - Oddział Polska, Wyróżnienie Komitetu Naukowego Zjazdu Polskiego Towarzystwa Chemicznego, wielokrotnie Nagroda Rektora AGH

==== Bibliografia publikacji ====

https://bpp.agh.edu.pl/autor/brylewski-tomasz-02273

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kto jest kim w ceramice : 50 lecie Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki : 1949-1999. [AGH]. Kraków 1999, s. 150-151, [foto]
* [Skład Osobowy Akademii Górniczo-Hutniczej … 1994]. Kraków 1994, s. 67, 211
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 40, [foto]

==== Inne ====

* Prof. dr hab. inż. Tomasz Brylewski - System Wspomagania ... [online] [przeglądany 6.10. 2021]. Dostępny w: https://recenzenci.opi.org.pl/sssr-web/site/people-details?personId=351ba5413f3693c3

{{DEFAULTSORT:Brylewski, Tomasz }}
[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 6.10.2021'''''

Tomasz Brylewski

2022-07-13T06:00:07Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Brylewski
|given-name=Tomasz
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Tomasz_Brylewski.jpg
|birth_date=3 marca 1963
|birth_place=Krotoszyn
|fields=inżynieria materiałowa, fizykochemia ciała stałego, wysokotemperaturowa korozja metali i stopów, ceramiczne ogniwa paliwowe (SOFC), nadprzewodniki wysokotemperaturowe (NWT)
|faculty=Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
|name=Tomasz Brylewski
|image_size=10520
}}
Prof. dr hab. inż. '''Tomasz Brylewski''' (1963–)

Dyscyplina/specjalności: inżynieria materiałowa, fizykochemia ciała stałego, wysokotemperaturowa korozja metali i stopów, ceramiczne ogniwa paliwowe (SOFC), nadprzewodniki wysokotemperaturowe (NWT)

== Nota biograficzna ==

Urodził się 3 marca 1963 roku w Krotoszynie.

W 1983 roku Ukończył Technikum Ceramiczne w Krotoszynie.

W 1988 roku ukończył studia na Wydziale Inżynierii Materiałowej i Ceramiki AGH.

W 1994 roku rozpoczął pracę w Katedrze Fizykochemii Ciała Stałego [[Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki|Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki]] AGH.

W 1994 roku na podstawie pracy "Synteza i właściwości fizykochemiczne nadprzewodników ceramicznych w układach Y-Ba-Cu-O i (Bi,Pb)-Sr-Ca-Cu-O otrzymanych metodą zol-żel", napisanej w Katedrze Fizykochemii Ciała WIMiC pod kierunkiem profesora Kazimierza Przybylskiego, uzyskał doktorat.

W latach 1995–96 odbył staż naukowy w Tokyo Institute of Technology.

W 2009 roku na podstawie rozprawy "Metaliczne interkonektory w układzie ceramika/metal do zastosowań w ogniwach paliwowych SOFC" uzyskał stopień doktora habilitowanego.

W 2020 roku uzyskał tytuł profesora w dziedzinie nauk inżynieryjno-technicznych.

Zajmuje się badaniami nad syntezą i oceną właściwości fizykochemicznych wysokotemperaturowych nadprzewodników ceramicznych w układach: Y-Ba-Cu-O,(Bi, Pb)-Sr-Ca-Cu-O i Hg-Ba-Ca-Cu-O otrzymywanych metodą zol-żel.

Autor i współautor ponad 300 publikacji i komunikatów w czasopismach i materiałach konferencyjnych polskich i zagranicznych.

Promotor 4 prac doktorskich. Recenzent prac doktorskich i habilitacyjnych. Uczestnik wielu konferencji naukowych krajowych i międzynarodowych.

Członek Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Materiałów Budowlanych, Polskiego Towarzystwa Chemicznego, Polskiego Towarzystwa Ceramicznego.

==== Odznaczenia i nagrody ====

Wyróżnienie Komitetu Naukowego Międzynarodowego Towarzystwa Mikroelektroniki Hybrydowej - Oddział Polska, Wyróżnienie Komitetu Naukowego Zjazdu Polskiego Towarzystwa Chemicznego, wielokrotnie Nagroda Rektora AGH

==== Bibliografia publikacji ====

https://bpp.agh.edu.pl/autor/brylewski-tomasz-02273

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kto jest kim w ceramice : 50 lecie Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki : 1949-1999. [AGH]. Kraków 1999, s. 150-151, [foto]
* [Skład Osobowy Akademii Górniczo-Hutniczej … 1994]. Kraków 1994, s. 67, 211
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 40, [foto]

==== Inne ====

* Prof. dr hab. inż. Tomasz Brylewski - System Wspomagania ... [online] [przeglądany 6.10. 2021]. Dostępny w: https://recenzenci.opi.org.pl/sssr-web/site/people-details?personId=351ba5413f3693c3

{{DEFAULTSORT:Brylewski, Tomasz }}
[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 6.10.2021'''''

Jarosław Jan Koźlak

2022-07-13T05:56:46Z

DominikaKozaczek: /* Źródła do biogramu */

{{Infobox scientist
|family-name=Koźlak
|given-name=Jarosław Jan
|honorific-prefix=Dr hab. inż., prof. AGH
|image=Jarosław Koźlak.jpg
|birth_date=8 maja 1970
|birth_place=Kraków
|death_date=24 września 2021
|fields=informatyka, informatyka techniczna i telekomunikacja, informatyka i technologie informacyjne, technologie i systemy informacyjne, obliczenia naukowe, systemy inteligentne, sztuczna inteligencja, systemy inteligentne i wieloagentowe, techniki integracji oprogramowania, technologie WWW, system operacyjny, programowanie systemu
|faculty=Wydział Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji
}}
Dr hab. inż., prof. AGH '''Jarosław Jan Koźlak''' (1970-2021)

Dyscyplina/specjalności: informatyka, informatyka techniczna i telekomunikacja, informatyka i technologie informacyjne, technologie i systemy informacyjne, obliczenia naukowe, systemy inteligentne, sztuczna inteligencja, systemy inteligentne i wieloagentowe, techniki integracji oprogramowania, technologie WWW, system operacyjny, programowanie systemu

== Nota biograficzna ==

Urodził się 8 maja 1970 roku w Krakowie. Zmarł 24 września 2021 roku. Pochowany na Cmentarzu Batowickim w Krakowie.

W 1994 roku ukończył Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki AGH.

W 1994 roku rozpoczął pracę w Katedrze Informatyki [[Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki|Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki]] AGH.

W 2000 roku na podstawie pracy "Zachowanie integralności funkcjonalnej w otwartych systemach wieloagentowych z odtwarzalnymi zasobami", napisanej na Wydziale Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki, uzyskał stopień doktora.

W latach 2002-2003 i 2005 pracował na Politechnice Belfort Montbeliard (UTMB) we Francji jako maitre de conferances.

Od 2012 roku pracował w Instytucie Informatyki (dawniej Katedra Informatyki) w Grupie Inteligentnych Systemów Informacyjnych na [[Wydział Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji|Wydziale Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji]] AGH.

W 2014 roku na podstawie rozprawy "Agentowe modele transportu i ruchu drogowego" uzyskał stopień doktora habilitowanego. Był profesorem uczelnianym AGH.

Był współprzewodniczącym IV Międzynarodowej Konferencji Informatyki Behawioralnej, Ekonomicznej i Społeczno-Kulturalnej (BESC 2017), zorganizowanej w AGH w dniach 16-18 października 2017 roku.

Był członkiem komitetu programowego licznych konferencji, m.in.: Agent Day, International Conference on Practical Applications of Agents and Multi-Agent Systems (PAAMS), Ibero-American Conference on Artificial Intelligence (IBERAMIA), International Conference on Parallel Problem Solving from Nature (PPSN), International Conference on Behavioral, Economic and Socio-cultural Computing (BESC), Workshop on Social Network Analysis in Applications (SNAA), International School and Conference on Network Science (NetSci), European Network Intelligence Conference (ENIC), International Conference on Signal Image Technology & Internet based Systems (SITIS), IASTED International Conference on Internet and Multimedia Systems and Applications (IMSA), IEEE International Conference on Digital Information Management (ICDIM), IEEE International Conference on Soft Computing as Transdisciplinary Science and Technology (CSTST), ACM SAC track Advances in Spatial and Image-based Information Systems (ASIIS), International Conference on Management of Digital EcoSystems (MEDES), IISE Annual Conference and Expo, Międzynarodowa Konferencja Badań Stosowanych w Informatyce i Inżynierii (ICAR), Międzynarodowa Konferencja Systemów dla Przedsiębiorstw (ES).

Prowadził zajęcia dydaktyczne (również w języku angielskim) z przedmiotów takich jak: systemy operacyjne, programowanie systemowe, technologie integracji systemów, systemy zdecentralizowane i agentowe, technologie WWW, sieci społeczne.

W ramach programu Erasmus prowadził zajęcia na uniwersytetach zagranicznych oraz kontynuował i rozwijał współpracę z zagranicznymi ośrodkami, przyjmując ich kadrę naukową i studentów przybywających na studia i staże (praktyki).

Był promotorem kilku prac doktorskich i opiekunem prawie 60 prac magisterskich.

Autor około 140 publikacji.

==== Bibliografia publikacji ====

https://bpp.agh.edu.pl/autor/kozlak-jaroslaw-01266

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* [Skład Osobowy AGH … 1998]. Kraków 1998, s. 58, 339

==== Inne ====

* Dr hab. inż. Jarosław Jan Koźlak - System Wspomagania ... [online] [przeglądany 5.10.2021]. Dostępny w: https://recenzenci.opi.org.pl/sssr-web/site/people-details?personId=cafed587f7e2ef43
* Jaroslaw Kozlak's Home Page - AGH [online] [przeglądany 5.10.2021]. Dostępny w: https://home-agh-edu-pl.translate.goog/~kozlak/?_x_tr_sch=http&_x_tr_sl=en&_x_tr_tl=pl&_x_tr_hl=pl&_x_tr_pto=nui,sc
* Nie żyje dr hab. inż. Jarosław Koźlak, prof. AGH [online] [przeglądany 5.10.2021]. Dostępny w: https://www.agh.edu.pl/pracownicy/odeszli/info/article/nie-zyje-dr-hab-inz-jaroslaw-kozlak-prof-agh/
* Oddział Małopolski – Polskie Towarzystwo Informatyczne [online] [przeglądany 5.10.2021]. Dostępny w: http://pti.krakow.pl/pozegnanie-jaroslawa-kozlaka/

{{DEFAULTSORT:Koźlak, Jarosław Jan}}

[[Category:Biogramy]]

Jarosław Jan Koźlak

2022-07-13T05:56:25Z

DominikaKozaczek: /* Inne */

{{Infobox scientist
|family-name=Koźlak
|given-name=Jarosław Jan
|honorific-prefix=Dr hab. inż., prof. AGH
|image=Jarosław Koźlak.jpg
|birth_date=8 maja 1970
|birth_place=Kraków
|death_date=24 września 2021
|fields=informatyka, informatyka techniczna i telekomunikacja, informatyka i technologie informacyjne, technologie i systemy informacyjne, obliczenia naukowe, systemy inteligentne, sztuczna inteligencja, systemy inteligentne i wieloagentowe, techniki integracji oprogramowania, technologie WWW, system operacyjny, programowanie systemu
|faculty=Wydział Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji
}}
Dr hab. inż., prof. AGH '''Jarosław Jan Koźlak''' (1970-2021)

Dyscyplina/specjalności: informatyka, informatyka techniczna i telekomunikacja, informatyka i technologie informacyjne, technologie i systemy informacyjne, obliczenia naukowe, systemy inteligentne, sztuczna inteligencja, systemy inteligentne i wieloagentowe, techniki integracji oprogramowania, technologie WWW, system operacyjny, programowanie systemu

== Nota biograficzna ==

Urodził się 8 maja 1970 roku w Krakowie. Zmarł 24 września 2021 roku. Pochowany na Cmentarzu Batowickim w Krakowie.

W 1994 roku ukończył Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki AGH.

W 1994 roku rozpoczął pracę w Katedrze Informatyki [[Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki|Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki]] AGH.

W 2000 roku na podstawie pracy "Zachowanie integralności funkcjonalnej w otwartych systemach wieloagentowych z odtwarzalnymi zasobami", napisanej na Wydziale Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki, uzyskał stopień doktora.

W latach 2002-2003 i 2005 pracował na Politechnice Belfort Montbeliard (UTMB) we Francji jako maitre de conferances.

Od 2012 roku pracował w Instytucie Informatyki (dawniej Katedra Informatyki) w Grupie Inteligentnych Systemów Informacyjnych na [[Wydział Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji|Wydziale Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji]] AGH.

W 2014 roku na podstawie rozprawy "Agentowe modele transportu i ruchu drogowego" uzyskał stopień doktora habilitowanego. Był profesorem uczelnianym AGH.

Był współprzewodniczącym IV Międzynarodowej Konferencji Informatyki Behawioralnej, Ekonomicznej i Społeczno-Kulturalnej (BESC 2017), zorganizowanej w AGH w dniach 16-18 października 2017 roku.

Był członkiem komitetu programowego licznych konferencji, m.in.: Agent Day, International Conference on Practical Applications of Agents and Multi-Agent Systems (PAAMS), Ibero-American Conference on Artificial Intelligence (IBERAMIA), International Conference on Parallel Problem Solving from Nature (PPSN), International Conference on Behavioral, Economic and Socio-cultural Computing (BESC), Workshop on Social Network Analysis in Applications (SNAA), International School and Conference on Network Science (NetSci), European Network Intelligence Conference (ENIC), International Conference on Signal Image Technology & Internet based Systems (SITIS), IASTED International Conference on Internet and Multimedia Systems and Applications (IMSA), IEEE International Conference on Digital Information Management (ICDIM), IEEE International Conference on Soft Computing as Transdisciplinary Science and Technology (CSTST), ACM SAC track Advances in Spatial and Image-based Information Systems (ASIIS), International Conference on Management of Digital EcoSystems (MEDES), IISE Annual Conference and Expo, Międzynarodowa Konferencja Badań Stosowanych w Informatyce i Inżynierii (ICAR), Międzynarodowa Konferencja Systemów dla Przedsiębiorstw (ES).

Prowadził zajęcia dydaktyczne (również w języku angielskim) z przedmiotów takich jak: systemy operacyjne, programowanie systemowe, technologie integracji systemów, systemy zdecentralizowane i agentowe, technologie WWW, sieci społeczne.

W ramach programu Erasmus prowadził zajęcia na uniwersytetach zagranicznych oraz kontynuował i rozwijał współpracę z zagranicznymi ośrodkami, przyjmując ich kadrę naukową i studentów przybywających na studia i staże (praktyki).

Był promotorem kilku prac doktorskich i opiekunem prawie 60 prac magisterskich.

Autor około 140 publikacji.

==== Bibliografia publikacji ====

https://bpp.agh.edu.pl/autor/kozlak-jaroslaw-01266

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* [Skład Osobowy AGH … 1998]. Kraków 1998, s. 58, 339

==== Inne ====

* Dr hab. inż. Jarosław Jan Koźlak - System Wspomagania ... [online] [przeglądany 5.10.2021]. Dostępny w: https://recenzenci.opi.org.pl/sssr-web/site/people-details?personId=cafed587f7e2ef43
* Jaroslaw Kozlak's Home Page - AGH [online] [przeglądany 5.10. 2021]. Dostępny w: https://home-agh-edu-pl.translate.goog/~kozlak/?_x_tr_sch=http&_x_tr_sl=en&_x_tr_tl=pl&_x_tr_hl=pl&_x_tr_pto=nui,sc
* Nie żyje dr hab. inż. Jarosław Koźlak, prof. AGH [online] [przeglądany 5.10. 2021]. Dostępny w: https://www.agh.edu.pl/pracownicy/odeszli/info/article/nie-zyje-dr-hab-inz-jaroslaw-kozlak-prof-agh/
* Oddział Małopolski – Polskie Towarzystwo Informatyczne [online] [przeglądany 5.10. 2021]. Dostępny w: http://pti.krakow.pl/pozegnanie-jaroslawa-kozlaka/

{{DEFAULTSORT:Koźlak, Jarosław Jan}}

[[Category:Biogramy]]

Jarosław Jan Koźlak

2022-07-13T05:50:05Z

DominikaKozaczek: /* Książki */

{{Infobox scientist
|family-name=Koźlak
|given-name=Jarosław Jan
|honorific-prefix=Dr hab. inż., prof. AGH
|image=Jarosław Koźlak.jpg
|birth_date=8 maja 1970
|birth_place=Kraków
|death_date=24 września 2021
|fields=informatyka, informatyka techniczna i telekomunikacja, informatyka i technologie informacyjne, technologie i systemy informacyjne, obliczenia naukowe, systemy inteligentne, sztuczna inteligencja, systemy inteligentne i wieloagentowe, techniki integracji oprogramowania, technologie WWW, system operacyjny, programowanie systemu
|faculty=Wydział Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji
}}
Dr hab. inż., prof. AGH '''Jarosław Jan Koźlak''' (1970-2021)

Dyscyplina/specjalności: informatyka, informatyka techniczna i telekomunikacja, informatyka i technologie informacyjne, technologie i systemy informacyjne, obliczenia naukowe, systemy inteligentne, sztuczna inteligencja, systemy inteligentne i wieloagentowe, techniki integracji oprogramowania, technologie WWW, system operacyjny, programowanie systemu

== Nota biograficzna ==

Urodził się 8 maja 1970 roku w Krakowie. Zmarł 24 września 2021 roku. Pochowany na Cmentarzu Batowickim w Krakowie.

W 1994 roku ukończył Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki AGH.

W 1994 roku rozpoczął pracę w Katedrze Informatyki [[Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki|Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki]] AGH.

W 2000 roku na podstawie pracy "Zachowanie integralności funkcjonalnej w otwartych systemach wieloagentowych z odtwarzalnymi zasobami", napisanej na Wydziale Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki, uzyskał stopień doktora.

W latach 2002-2003 i 2005 pracował na Politechnice Belfort Montbeliard (UTMB) we Francji jako maitre de conferances.

Od 2012 roku pracował w Instytucie Informatyki (dawniej Katedra Informatyki) w Grupie Inteligentnych Systemów Informacyjnych na [[Wydział Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji|Wydziale Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji]] AGH.

W 2014 roku na podstawie rozprawy "Agentowe modele transportu i ruchu drogowego" uzyskał stopień doktora habilitowanego. Był profesorem uczelnianym AGH.

Był współprzewodniczącym IV Międzynarodowej Konferencji Informatyki Behawioralnej, Ekonomicznej i Społeczno-Kulturalnej (BESC 2017), zorganizowanej w AGH w dniach 16-18 października 2017 roku.

Był członkiem komitetu programowego licznych konferencji, m.in.: Agent Day, International Conference on Practical Applications of Agents and Multi-Agent Systems (PAAMS), Ibero-American Conference on Artificial Intelligence (IBERAMIA), International Conference on Parallel Problem Solving from Nature (PPSN), International Conference on Behavioral, Economic and Socio-cultural Computing (BESC), Workshop on Social Network Analysis in Applications (SNAA), International School and Conference on Network Science (NetSci), European Network Intelligence Conference (ENIC), International Conference on Signal Image Technology & Internet based Systems (SITIS), IASTED International Conference on Internet and Multimedia Systems and Applications (IMSA), IEEE International Conference on Digital Information Management (ICDIM), IEEE International Conference on Soft Computing as Transdisciplinary Science and Technology (CSTST), ACM SAC track Advances in Spatial and Image-based Information Systems (ASIIS), International Conference on Management of Digital EcoSystems (MEDES), IISE Annual Conference and Expo, Międzynarodowa Konferencja Badań Stosowanych w Informatyce i Inżynierii (ICAR), Międzynarodowa Konferencja Systemów dla Przedsiębiorstw (ES).

Prowadził zajęcia dydaktyczne (również w języku angielskim) z przedmiotów takich jak: systemy operacyjne, programowanie systemowe, technologie integracji systemów, systemy zdecentralizowane i agentowe, technologie WWW, sieci społeczne.

W ramach programu Erasmus prowadził zajęcia na uniwersytetach zagranicznych oraz kontynuował i rozwijał współpracę z zagranicznymi ośrodkami, przyjmując ich kadrę naukową i studentów przybywających na studia i staże (praktyki).

Był promotorem kilku prac doktorskich i opiekunem prawie 60 prac magisterskich.

Autor około 140 publikacji.

==== Bibliografia publikacji ====

https://bpp.agh.edu.pl/autor/kozlak-jaroslaw-01266

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* [Skład Osobowy AGH … 1998]. Kraków 1998, s. 58, 339

==== Inne ====

* Dr hab. inż. Jarosław Jan Koźlak - System Wspomagania ... [online] [przeglądany 5.10. 2021]. Dostępny w: https://recenzenci.opi.org.pl/sssr-web/site/people-details?personId=cafed587f7e2ef43
* Jaroslaw Kozlak's Home Page - AGH [online] [przeglądany 5.10. 2021]. Dostępny w: https://home-agh-edu-pl.translate.goog/~kozlak/?_x_tr_sch=http&_x_tr_sl=en&_x_tr_tl=pl&_x_tr_hl=pl&_x_tr_pto=nui,sc
* Nie żyje dr hab. inż. Jarosław Koźlak, prof. AGH [online] [przeglądany 5.10. 2021]. Dostępny w: https://www.agh.edu.pl/pracownicy/odeszli/info/article/nie-zyje-dr-hab-inz-jaroslaw-kozlak-prof-agh/
* Oddział Małopolski – Polskie Towarzystwo Informatyczne [online] [przeglądany 5.10. 2021]. Dostępny w: http://pti.krakow.pl/pozegnanie-jaroslawa-kozlaka/

{{DEFAULTSORT:Koźlak, Jarosław Jan}}

[[Category:Biogramy]]

Jarosław Jan Koźlak

2022-07-12T12:55:28Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Koźlak
|given-name=Jarosław Jan
|honorific-prefix=Dr hab. inż., prof. AGH
|image=Jarosław Koźlak.jpg
|birth_date=8 maja 1970
|birth_place=Kraków
|death_date=24 września 2021
|fields=informatyka, informatyka techniczna i telekomunikacja, informatyka i technologie informacyjne, technologie i systemy informacyjne, obliczenia naukowe, systemy inteligentne, sztuczna inteligencja, systemy inteligentne i wieloagentowe, techniki integracji oprogramowania, technologie WWW, system operacyjny, programowanie systemu
|faculty=Wydział Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji
}}
Dr hab. inż., prof. AGH '''Jarosław Jan Koźlak''' (1970-2021)

Dyscyplina/specjalności: informatyka, informatyka techniczna i telekomunikacja, informatyka i technologie informacyjne, technologie i systemy informacyjne, obliczenia naukowe, systemy inteligentne, sztuczna inteligencja, systemy inteligentne i wieloagentowe, techniki integracji oprogramowania, technologie WWW, system operacyjny, programowanie systemu

== Nota biograficzna ==

Urodził się 8 maja 1970 roku w Krakowie. Zmarł 24 września 2021 roku. Pochowany na Cmentarzu Batowickim w Krakowie.

W 1994 roku ukończył Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki AGH.

W 1994 roku rozpoczął pracę w Katedrze Informatyki [[Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki|Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki]] AGH.

W 2000 roku na podstawie pracy "Zachowanie integralności funkcjonalnej w otwartych systemach wieloagentowych z odtwarzalnymi zasobami", napisanej na Wydziale Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki, uzyskał stopień doktora.

W latach 2002-2003 i 2005 pracował na Politechnice Belfort Montbeliard (UTMB) we Francji jako maitre de conferances.

Od 2012 roku pracował w Instytucie Informatyki (dawniej Katedra Informatyki) w Grupie Inteligentnych Systemów Informacyjnych na [[Wydział Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji|Wydziale Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji]] AGH.

W 2014 roku na podstawie rozprawy "Agentowe modele transportu i ruchu drogowego" uzyskał stopień doktora habilitowanego. Był profesorem uczelnianym AGH.

Był współprzewodniczącym IV Międzynarodowej Konferencji Informatyki Behawioralnej, Ekonomicznej i Społeczno-Kulturalnej (BESC 2017), zorganizowanej w AGH w dniach 16-18 października 2017 roku.

Był członkiem komitetu programowego licznych konferencji, m.in.: Agent Day, International Conference on Practical Applications of Agents and Multi-Agent Systems (PAAMS), Ibero-American Conference on Artificial Intelligence (IBERAMIA), International Conference on Parallel Problem Solving from Nature (PPSN), International Conference on Behavioral, Economic and Socio-cultural Computing (BESC), Workshop on Social Network Analysis in Applications (SNAA), International School and Conference on Network Science (NetSci), European Network Intelligence Conference (ENIC), International Conference on Signal Image Technology & Internet based Systems (SITIS), IASTED International Conference on Internet and Multimedia Systems and Applications (IMSA), IEEE International Conference on Digital Information Management (ICDIM), IEEE International Conference on Soft Computing as Transdisciplinary Science and Technology (CSTST), ACM SAC track Advances in Spatial and Image-based Information Systems (ASIIS), International Conference on Management of Digital EcoSystems (MEDES), IISE Annual Conference and Expo, Międzynarodowa Konferencja Badań Stosowanych w Informatyce i Inżynierii (ICAR), Międzynarodowa Konferencja Systemów dla Przedsiębiorstw (ES).

Prowadził zajęcia dydaktyczne (również w języku angielskim) z przedmiotów takich jak: systemy operacyjne, programowanie systemowe, technologie integracji systemów, systemy zdecentralizowane i agentowe, technologie WWW, sieci społeczne.

W ramach programu Erasmus prowadził zajęcia na uniwersytetach zagranicznych oraz kontynuował i rozwijał współpracę z zagranicznymi ośrodkami, przyjmując ich kadrę naukową i studentów przybywających na studia i staże (praktyki).

Był promotorem kilku prac doktorskich i opiekunem prawie 60 prac magisterskich.

Autor około 140 publikacji.

==== Bibliografia publikacji ====

https://bpp.agh.edu.pl/autor/kozlak-jaroslaw-01266

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* [Skład Osobowy Akademii Górniczo-Hutniczej … 1998]. Kraków 1998, s. 58, 339

==== Inne ====

* Dr hab. inż. Jarosław Jan Koźlak - System Wspomagania ... [online] [przeglądany 5.10. 2021]. Dostępny w: https://recenzenci.opi.org.pl/sssr-web/site/people-details?personId=cafed587f7e2ef43
* Jaroslaw Kozlak's Home Page - AGH [online] [przeglądany 5.10. 2021]. Dostępny w: https://home-agh-edu-pl.translate.goog/~kozlak/?_x_tr_sch=http&_x_tr_sl=en&_x_tr_tl=pl&_x_tr_hl=pl&_x_tr_pto=nui,sc
* Nie żyje dr hab. inż. Jarosław Koźlak, prof. AGH [online] [przeglądany 5.10. 2021]. Dostępny w: https://www.agh.edu.pl/pracownicy/odeszli/info/article/nie-zyje-dr-hab-inz-jaroslaw-kozlak-prof-agh/
* Oddział Małopolski – Polskie Towarzystwo Informatyczne [online] [przeglądany 5.10. 2021]. Dostępny w: http://pti.krakow.pl/pozegnanie-jaroslawa-kozlaka/

{{DEFAULTSORT:Koźlak, Jarosław Jan}}

[[Category:Biogramy]]

Jarosław Jan Koźlak

2022-07-12T12:50:57Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Koźlak
|given-name=Jarosław Jan
|honorific-prefix=Dr hab. inż., prof. AGH
|image=Jarosław Koźlak.jpg
|birth_date=8 maja 1970
|birth_place=Kraków
|death_date=24 września 2021
|fields=informatyka, informatyka techniczna i telekomunikacja, informatyka i technologie informacyjne, technologie i systemy informacyjne, obliczenia naukowe, systemy inteligentne, sztuczna inteligencja, systemy inteligentne i wieloagentowe, techniki integracji oprogramowania, technologie WWW, system operacyjny, programowanie systemu
|faculty=Wydział Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji
}}
Dr hab. inż., prof. AGH '''Jarosław Jan Koźlak''' (1970-2021)

Dyscyplina/specjalności: informatyka, informatyka techniczna i telekomunikacja, informatyka i technologie informacyjne, technologie i systemy informacyjne, obliczenia naukowe, systemy inteligentne, sztuczna inteligencja, systemy inteligentne i wieloagentowe, techniki integracji oprogramowania, technologie WWW, system operacyjny, programowanie systemu

== Nota biograficzna ==

Urodził się 8 maja 1970 roku w Krakowie. Zmarł 24 września 2021 roku. Pochowany na Cmentarzu Batowickim w Krakowie.

W 1994 roku ukończył Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki AGH.

W 1994 roku rozpoczął pracę w Katedrze Informatyki [[Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki|Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki]] AGH.

W 2000 roku na podstawie pracy "Zachowanie integralności funkcjonalnej w otwartych systemach wieloagentowych z odtwarzalnymi zasobami", napisanej na Wydziale Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki, uzyskał stopień doktora.

W latach 2002-2003 i 2005 pracował na Politechnice Belfort Montbeliard (UTMB) we Francji jako maitre de conferances.

Od 2012 roku pracował w Instytucie Informatyki (dawniej Katedra Informatyki) w Grupie Inteligentnych Systemów Informacyjnych na [[Wydział Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji|Wydziale Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji]] AGH.

W 2014 roku na podstawie rozprawy "Agentowe modele transportu i ruchu drogowego" uzyskał stopień doktora habilitowanego. Był profesorem uczelnianym AGH.

Był współprzewodniczącym IV Międzynarodowej Konferencji Informatyki Behawioralnej, Ekonomicznej i Społeczno-Kulturalnej (BESC 2017), zorganizowanej w AGH w dniach 16-18 października 2017 roku.

Był członkiem komitetu programowego licznych konferencji, m.in.: Agent Day, International Conference on Practical Applications of Agents and Multi-Agent Systems (PAAMS), Ibero-American Conference on Artificial Intelligence (IBERAMIA), International Conference on Parallel Problem Solving from Nature (PPSN), International Conference on Behavioral, Economic and Socio-cultural Computing (BESC), Workshop on Social Network Analysis in Applications (SNAA), International School and Conference on Network Science (NetSci), European Network Intelligence Conference (ENIC), International Conference on Signal Image Technology & Internet based Systems (SITIS), IASTED International Conference on Internet and Multimedia Systems and Applications (IMSA), IEEE International Conference on Digital Information Management (ICDIM), IEEE International Conference on Soft Computing as Transdisciplinary Science and Technology (CSTST), ACM SAC track Advances in Spatial and Image-based Information Systems (ASIIS), International Conference on Management of Digital EcoSystems (MEDES), IISE Annual Conference and Expo, Międzynarodowa Konferencja Badań Stosowanych w Informatyce i Inżynierii (ICAR), Międzynarodowa Konferencja Systemów dla Przedsiębiorstw (ES).

Prowadził zajęcia dydaktyczne (również w języku angielskim) z przedmiotów takich jak: systemy operacyjne, programowanie systemowe, technologie integracji systemów, systemy zdecentralizowane i agentowe, technologie WWW, sieci społeczne.

W ramach programu Erasmus prowadził zajęcia na uniwersytetach zagranicznych oraz kontynuował i rozwijał współpracę z zagranicznymi ośrodkami, przyjmując ich kadrę naukową i studentów przybywających na studia i staże (praktyki).

Promotorem kilku prac doktorskich i opiekunem prawie 60 prac magisterskich.

Autor około 140 publikacji.

==== Bibliografia publikacji ====

https://bpp.agh.edu.pl/autor/kozlak-jaroslaw-01266

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* [Skład Osobowy Akademii Górniczo-Hutniczej … 1998]. Kraków 1998, s. 58, 339

==== Inne ====

* Dr hab. inż. Jarosław Jan Koźlak - System Wspomagania ... [online] [przeglądany 5.10. 2021]. Dostępny w: https://recenzenci.opi.org.pl/sssr-web/site/people-details?personId=cafed587f7e2ef43
* Jaroslaw Kozlak's Home Page - AGH [online] [przeglądany 5.10. 2021]. Dostępny w: https://home-agh-edu-pl.translate.goog/~kozlak/?_x_tr_sch=http&_x_tr_sl=en&_x_tr_tl=pl&_x_tr_hl=pl&_x_tr_pto=nui,sc
* Nie żyje dr hab. inż. Jarosław Koźlak, prof. AGH [online] [przeglądany 5.10. 2021]. Dostępny w: https://www.agh.edu.pl/pracownicy/odeszli/info/article/nie-zyje-dr-hab-inz-jaroslaw-kozlak-prof-agh/
* Oddział Małopolski – Polskie Towarzystwo Informatyczne [online] [przeglądany 5.10. 2021]. Dostępny w: http://pti.krakow.pl/pozegnanie-jaroslawa-kozlaka/

{{DEFAULTSORT:Koźlak, Jarosław Jan}}

[[Category:Biogramy]]