Jan Wdowiarz: Różnice pomiędzy wersjami
Nie podano opisu zmian |
Nie podano opisu zmian |
||
| Linia 54: | Linia 54: | ||
Urodził się 5 marca 1903 roku w Rogach k. Krosna. Zmarł 26 września 1956 roku w Krośnie i tam też pochowany, w starej części cmentarza komunalnego. | Urodził się 5 marca 1903 roku w Rogach k. Krosna. Zmarł 26 września 1956 roku w Krośnie i tam też pochowany, w starej części cmentarza komunalnego. | ||
Studiował geologię na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Początkowo aż do wybuchu wojny pracował jako st. asystent w Katedrze Geologii na Politechnice Lwowskiej. W okresie | Studiował geologię na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Początkowo aż do wybuchu wojny pracował jako st. asystent w Katedrze Geologii na Politechnice Lwowskiej. W okresie przedwojennym aż do 1941 roku wykładał geologię inżynierską i naftową na Politechnice Lwowskiej. Następnie pracował w Karpackim Instytucie Geologicznym w Borysławiu, Gelologicznym w Jaśle oraz w Państw. Urzędzie Naftowym w Krośnie. W 1946 roku przeszedł do pracy w przedsiębiorstwie „Poszukiwania Naftowe” w Krakowie. W 1949 roku rozpoczął pracę w Państw. Inst. Geologicznym. W 1951 roku otrzymał tytuł docenta na UJ. | ||
W 1953 roku rozpoczął pracę w AGH. Tutaj objął wykłady z geologii i kartografii geologicznej na [[Wydział Geologiczno-Poszukiwawczy|Wydziale Geologiczno-Poszukiwawczym]]. W 1955 roku otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego. | |||
Członek Polskiego Towarzystwa Geologicznego, członek założyciel | Członek Polskiego Towarzystwa Geologicznego, członek założyciel Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Naftowego. Należał do Związku Zawodowego Naftowców oraz Związku Zawodowego Urzędników Państwowych (potem Zw. Zaw. Górników). | ||
Ogłosił ponad 30 publikacji, pozostawił liczne rękopisy, mapy i szkice geologiczne z zakresu geologii karpackiej, szczegółowe zdjęcia geologiczne okolic Leska. | Ogłosił ponad 30 publikacji, pozostawił liczne rękopisy, mapy i szkice geologiczne z zakresu geologii karpackiej, szczegółowe zdjęcia geologiczne okolic Leska. | ||
Wersja z 12:44, 12 lis 2015
| Jan Wdowiarz | |
|---|---|
 | |
| Nazwisko | Wdowiarz |
| Imię / imiona | Jan |
| Tytuły / stanowiska | Prof. nadzw. dr |
| Data urodzenia | 5 marca 1903 |
| Miejsce urodzenia | Rogi |
| Data śmierci | 26 września 1956 |
| Miejsce śmierci | Krosno |
| Dyscyplina/specjalności | geologia |
| Wydział | Wydział Geologiczno-Poszukiwawczy
|
| Odznaczenia i nagrody | Srebrny Krzyż Zasługi |
Prof. nadzw. dr Jan Wdowiarz (1903–1956)
Specjalność: geologia
Życiorys
Urodził się 5 marca 1903 roku w Rogach k. Krosna. Zmarł 26 września 1956 roku w Krośnie i tam też pochowany, w starej części cmentarza komunalnego.
Studiował geologię na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Początkowo aż do wybuchu wojny pracował jako st. asystent w Katedrze Geologii na Politechnice Lwowskiej. W okresie przedwojennym aż do 1941 roku wykładał geologię inżynierską i naftową na Politechnice Lwowskiej. Następnie pracował w Karpackim Instytucie Geologicznym w Borysławiu, Gelologicznym w Jaśle oraz w Państw. Urzędzie Naftowym w Krośnie. W 1946 roku przeszedł do pracy w przedsiębiorstwie „Poszukiwania Naftowe” w Krakowie. W 1949 roku rozpoczął pracę w Państw. Inst. Geologicznym. W 1951 roku otrzymał tytuł docenta na UJ.
W 1953 roku rozpoczął pracę w AGH. Tutaj objął wykłady z geologii i kartografii geologicznej na Wydziale Geologiczno-Poszukiwawczym. W 1955 roku otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego.
Członek Polskiego Towarzystwa Geologicznego, członek założyciel Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Naftowego. Należał do Związku Zawodowego Naftowców oraz Związku Zawodowego Urzędników Państwowych (potem Zw. Zaw. Górników).
Ogłosił ponad 30 publikacji, pozostawił liczne rękopisy, mapy i szkice geologiczne z zakresu geologii karpackiej, szczegółowe zdjęcia geologiczne okolic Leska.
Odznaczenia i nagrody
Bibliografia
Źródło:
- Życiorysy profesorów i asystentów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie (1919–1964). Kraków 1965. S. 212–214
- Słownik biograficzny techników polskich. Z. 18. Warszawa 2007. S. 163–164, portr.