Henryk Kucha: Różnice pomiędzy wersjami

Henryk Kucha
Nazwisko	Kucha
Imię / imiona	Henryk
Tytuły / stanowiska	Prof. dr hab. inż.
Data urodzenia	8 kwietnia 1946
Miejsce urodzenia	Husów
Data śmierci	11 lipca 2020
Dyscyplina/specjalności	geologia, geologia złóż, mineralogia, ochrona środowiska
Wydział	Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska ; ;

Semantic MediaWikiThis message will disappear after all relevant tasks have been resolved.

There are 1 incomplete or pending task to finish installation of Semantic MediaWiki. An administrator or user with sufficient rights can complete it. This should be done before adding new data to avoid inconsistencies.

← poprzednia edycja następna edycja →

Wersja z 14:44, 20 gru 2021

Prof. dr hab. inż. Henryk Kucha (1945-2020)

Dyscyplina/specjalności:geologia, geologia złóż, mineralogia, ochrona środowiska

Nota biograficzna

Urodził się 8 kwietnia 1945 roku w Husowie w powiecie łańcuckim. Zmarł 11 lipca 2020 roku. Pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Łańcucie.

W 1969 roku ukończył studia na Wydziale Geologiczno-Poszukiwawczym AGH. Jego praca dyplomowa "Mineralizacja torowa pegmatytów z okolic Bogatyni" otrzymała wyróżnienie na IV Ogólnopolskim Konkursie na najlepszą pracę dyplomową studentów uczelni technicznych.

W 1969 roku rozpoczął pracę asystenta stażysty Zakładzie Złóż Rud Instytutu Mineralogii i Złóż Surowców Mineralnych Wydziału Geologiczno-Poszukiwawczego AGH.

W 1973 roku na podstawie pracy "Występowanie złota, niklu i kobaltu w złożach miedzi Lubina i Polkowic" uzyskał stopień doktora.

W 1982 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego.

W 1995 roku uzyskał tytuł profesora nauk o ziemi.

Był odkrywcą trzech minerałów: eugenitu (w okolicach Lubina, w złożach cechsztyńskich), hibbingitu (1991 – w okolicach amerykańskiego miasta Hibbing) i viaeneitu (1993 – w okolicach belgijskiej miejscowości Engis. Odkrył i udokumentował występowanie złota i platyny w złożach miedzi na obszarze Legnicko-Głogowskiego Okręgu Miedziowego w okolicach Lubina.

Był twórcą metody analizy wartościowania siarki przy pomocy mikroanalizatora rentgentowskiego oraz metody oznaczania komórki elementarnej nowych minerałów za pomocą transmisyjnego mikroskopu elektronowego.

Był cenionym geologiem, specjalistą wielu dziedzin z zakresu geologii złóż oraz ochrony środowiska.

Jego badania przyczyniły się m. in. do odkrycia minerałów: eugenitu, hibbitu, viaeneitu i Th-ningyoite oraz występowania złota i platynowców w łupkach miedzionośnych na monoklinie przedsudeckiej.

Swoją wiedzę przekazywał młodszym adeptom geologii, nie tylko w Polsce, ale również na uczelniach wyższych w Australii, Austrii, Belgii i Irlandii. Posiadane szerokie doświadczenie w zawodowe wykorzystywał podczas prac badawczych dla wielu firm poszukiwawczych i wydobywczych.

Autor ponad 170 publikacji.

Promotor i recenzent prac doktorskich.

Członek Polskiego Towarzystwa Geologicznego,

Odznaczenia i nagrody

Nagroda Naukowa im. Ludwika Zejsznera, Medal Van Den Broeka Belgijskiego Towarzystwa Geologicznego.

Bibliografia publikacji

https://bpp.agh.edu.pl/autor/?idA=02181&idform=1&afi=1&f1Search=1&fodR=2000&fdoR=2020&fagTP=0

Źródła do biogramu

Książki

Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 1. Pion górniczy. Kraków 1979, s. 205
[Skład Osobowy AGH … 19669/70]. Kraków 1970, s. 59
Współcześni uczeni polscy : słownik biograficzny. T. 2 : H – Ł. Red. nauk. J. Kapuścik. Warszawa 1999, s. 557-558, [foto]

Artykuły

Dziennik Polski 2020, nr 164 (15 VII 2020) s. 16 [nekr.]
Nagroda naukowa imienia Ludwik Zejsznera za rok 1976. Rocznik Polskiego Towarzystwa Geologicznego 1978, Vol. 47, nr 3/4, s. 615-616, [foto]

Inne

Henryk Kucha – Wikipedia, wolna encyklopedia [online] [przeglądany 8.12.2020]. Dostępny w: https://pl.wikipedia.org/wiki/Henryk_Kucha
In memoriam – Polskie Towarzystwo Geologiczne [online] [przeglądany 8.12.2020]. Dostępny w: http://www.ptgeol.pl/2020/07/15/zmarl-prof-henryk-kucha-2/
Odszedł prof. dr hab. inż. Henryk Kucha [online] [przeglądany 8.12.2020]. Dostępny w: http://www.wggios.agh.edu.pl/info/article/odszedl-prof-dr-hab-inz-henryk-kucha/
Zmarł prof. Henryk Kucha [online] [przeglądany 8.12.2020]. Dostępny w: https://www.agh.edu.pl/pracownicy/odeszli/info/article/zmarl-prof-henryk-kucha/

@@ Linia 2: / Linia 2: @@
 |family-name=Kucha
 |given-name=Henryk
+|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
+|image=Henryk Kucha.jpg
+|birth_date=8 kwietnia 1946
+|birth_place=Husów
+|death_date=11 lipca 2020
+|fields=geologia, geologia złóż, mineralogia, ochrona środowiska
 |faculty=Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska
 }}
-'''Henryk Kucha'''   '''<span style="color:red;">biogram będzie uzupełniony</span>'''
+Prof. dr hab. inż. '''Henryk Kucha''' (1945-2020)
-Dyscyplina/specjalności:geologia, mineralogia
+Dyscyplina/specjalności:geologia, geologia złóż, mineralogia, ochrona środowiska
 == Nota biograficzna ==
 Urodził się 8 kwietnia 1945 roku w Husowie w powiecie łańcuckim. Zmarł 11 lipca 2020 roku. Pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Łańcucie.
 W 1969 roku ukończył studia na Wydziale Geologiczno-Poszukiwawczym AGH. Jego praca dyplomowa "Mineralizacja torowa pegmatytów z okolic Bogatyni" otrzymała wyróżnienie na IV Ogólnopolskim Konkursie na najlepszą pracę dyplomową studentów uczelni technicznych.
-W 1969 roku rozpoczął pracę Zakładzie Złóż Rud na Wydziale Geologiczno-Poszukiwawczym
+W 1969 roku rozpoczął pracę asystenta stażysty Zakładzie Złóż Rud Instytutu Mineralogii i Złóż Surowców Mineralnych [[Wydział Geologiczno-Poszukiwawczy|Wydziału Geologiczno-Poszukiwawczego]] AGH.
-Po ukończeniu studiów podjął pracę na macierzystej uczelni, początkowo ......
+W 1973 roku na podstawie pracy "Występowanie złota, niklu i kobaltu w złożach miedzi Lubina i Polkowic" uzyskał stopień doktora.
+W 1982 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego.
-W 1973 uzyskał stopień doktora nauk przyrodniczych, w 1982 stopień doktora habilitowanego, w 1995 tytuł profesora nauk o ziemi[4]. Pracował na Wydziale Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska AGH.
+W 1995 roku uzyskał tytuł profesora nauk o ziemi.
-Był odkrywcą trzech minerałów: eugenitu (w okolicach Lubina, w złożach cechsztyńskich)[5], hibbingitu (1991 – w okolicach amerykańskiego miasta Hibbing)[5][6] i viaeneitu (1993 – w okolicach belgijskiej miejscowości Engis)[5][7]. Odkrył i udokumentował występowanie złota i platyny w złożach miedzi na obszarze Legnicko-Głogowskiego Okręgu Miedziowego w okolicach Lubina[1].
-Był twórcą metody analizy wartościowania siarki przy pomocy mikroanalizatora rentgentowskiego oraz metody oznaczania komórki elementarnej nowych minerałów za pomocą transmisyjnego mikroskopu elektronowego[1].
-W 1976 otrzymał Nagrodę Naukową im. Ludwika Zejsznera za pracę Materia organiczna Au, Ni i Co w utworach cechszstynu monokliny przedsudeckiej[3]. W 1996 Belgijskie Towarzystwo Geologiczne przyznało mu Medal Van Den Broeka[5].
+Był odkrywcą trzech minerałów: eugenitu (w okolicach Lubina, w złożach cechsztyńskich), hibbingitu (1991 – w okolicach amerykańskiego miasta Hibbing) i viaeneitu (1993 – w okolicach belgijskiej miejscowości Engis. Odkrył i udokumentował występowanie złota i platyny w złożach miedzi na obszarze Legnicko-Głogowskiego Okręgu Miedziowego w okolicach Lubina.
+Był twórcą metody analizy wartościowania siarki przy pomocy mikroanalizatora rentgentowskiego oraz metody oznaczania komórki elementarnej nowych minerałów za pomocą transmisyjnego mikroskopu elektronowego.
 Był cenionym geologiem, specjalistą wielu dziedzin z zakresu geologii złóż oraz ochrony środowiska.
@@ Linia 36: / Linia 36: @@
 Jego badania przyczyniły się m. in. do odkrycia minerałów: eugenitu, hibbitu, viaeneitu i Th-ningyoite oraz występowania złota i platynowców w łupkach miedzionośnych na monoklinie przedsudeckiej.
-Profesor swoją wiedzę przekazywał młodszym adeptom geologii, nie tylko w Polsce, ale również na uczelniach wyższych w Australii, Austrii, Belgii i Irlandii. Posiadane szerokie doświadczenie w zawodowe wykorzystywał podczas prac badawczych dla wielu firm poszukiwawczych i wydobywczych.
+Swoją wiedzę przekazywał młodszym adeptom geologii, nie tylko w Polsce, ale również na uczelniach wyższych w Australii, Austrii, Belgii i Irlandii. Posiadane szerokie doświadczenie w zawodowe wykorzystywał podczas prac badawczych dla wielu firm poszukiwawczych i wydobywczych.
+Autor ponad 170 publikacji.
+Promotor i recenzent prac doktorskich.
 Członek Polskiego Towarzystwa Geologicznego,
 ==== Odznaczenia i nagrody ====
+Nagroda Naukowa im. Ludwika Zejsznera, Medal Van Den Broeka Belgijskiego Towarzystwa Geologicznego.
 ==== Bibliografia publikacji ====
@@ Linia 52: / Linia 56: @@
 ==== Książki ====
-* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 1. Pion górniczy. Kraków 1979, s. 20 na Wydziale Geologiczno-Poszukiwawczym
+* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 1. Pion górniczy. Kraków 1979, s. 205
+* [Skład Osobowy AGH … 19669/70]. Kraków 1970, s. 59
+* Współcześni uczeni polscy : słownik biograficzny. T. 2 : H – Ł. Red. nauk. J. Kapuścik.  Warszawa 1999, s. 557-558, [foto]
 ==== Artykuły ====
-*
+* ''Dziennik Polski'' 2020, nr 164 (15 VII 2020) s. 16 [nekr.]
+*  Nagroda naukowa imienia Ludwik Zejsznera za rok 1976. ''Rocznik Polskiego Towarzystwa Geologicznego'' 1978, Vol. 47, nr 3/4, s. 615-616, [foto]
 ==== Inne ====
@@ Linia 68: / Linia 75: @@
 [[Category:Biogramy]]
-'''''<span style="color:red;">stan na dzień 8.12.2020</span>'''''

Szukaj