Jan Anioła: Różnice pomiędzy wersjami
Nie podano opisu zmian |
Nie podano opisu zmian |
||
| Linia 89: | Linia 89: | ||
== Odznaczenia i nagrody == | == Odznaczenia i nagrody == | ||
[[Krzyż Walecznych]], [[Krzyż Czynu Bojowego Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie]], [[Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski]], | [[Krzyż Walecznych]], [[Krzyż Czynu Bojowego Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie]], [[Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski]], Medal Komisji Edukacji Narodowej, Zasłużony Nauczyciel PRL, Zasłużony Hutnik, [[Złoty Krzyż Zasługi]], indywidualna Nagroda I stopnia Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Order Budowniczych Polski Ludowej, [[Order Sztandaru Pracy]] I i II klasy | ||
== Bibliografia == | == Bibliografia == | ||
Wersja z 13:07, 16 paź 2014
Prof. zw. mgr inż. Jan Anioła (1908–1997)
Specjalność: mechanika maszyn i urządzeń hutniczych
Życiorys
Urodził się 11 kwietnia 1908 r. w miejscowości Lasek k/Poznania, zmarł 5 października 1997 r. w Krakowie. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim.
Studia ukończył w 1935 r. na Wydziale Mechanicznym Politechniki Gdańskiej. Do 1938 r. pracował jako inżynier mechanik przemysłu maszynowego i hutniczego. Uczestnik kampanii wrześniowej 1939 r., żołnierz Polskich Sił Zbrojnych we Francji i Wielkiej Brytanii (1940–1945). Po wojnie jego działalność zawodowa i organizacyjna związana była z budową i rozwojem polskiego hutnictwa. Pracował m.in. w biurach projektów „Biprohut”, „Biprostal” oraz w Hucie im. Lenina (1946–1960). Od 1948 dyrektor Biura Projektowania Nowej Huty. W latach 1954-1955 Dyrektor Departamentu Budowy Nowych Hut Ministerstwa Hutnictwa.
W AGH pracował od 1952 r. na Wydziale Metalurgicznym, od 1957 r. aż do emerytury był kierownikiem Katedry Maszyn Hutniczych na Wydziale Maszyn Górniczych i Hutniczych. Dziekan Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych w latach 1960–62, Prorektor ds. nauczania w latach 1963–69. W latach 1969-1972 Rektor Akademii Górniczo-Hutniczej. W 1979 r. Senat AGH przyznał mu wyróżnienie Doctora honoris causa.
Autor 2 monografii i skryptów oraz około 30 artykułów. W 1979 r. Promotor 10 doktoratów i 7 habilitacji. Pod jego promotorstwem uzyskano 4 tytuł profesora nadzwyczajnego i 2 tytuły profesora zwyczajnego.
Członek wielu organizacji, m. in.: Naczelnej Organizacji Technicznej, Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Hutniczego, Rady Naukowej Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego, Polskiej Akademii Nauk.
Uczony i praktyk, przyjaciel i wychowawca wielu pokoleń młodzieży, kadr inżynierskich i nauczycieli akademickich.
Odznaczenia i nagrody
Krzyż Walecznych, Krzyż Czynu Bojowego Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski, Medal Komisji Edukacji Narodowej, Zasłużony Nauczyciel PRL, Zasłużony Hutnik, Złoty Krzyż Zasługi, indywidualna Nagroda I stopnia Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Order Budowniczych Polski Ludowej, Order Sztandaru Pracy I i II klasy
Bibliografia
Źródło:
- Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH 1997 nr 47. s. 11
- Kto jest kim w Polsce. Informator biograficzny. Ed. 3. Kraków 1993. S. 20–21
- Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH 1997 nr 46. s. 22–23
- Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. Gliwice cop. 2004. S. 11
