Aleksander Ciszewski: Różnice pomiędzy wersjami
m (zamienił w treści „== Odznaczenia i nagrody ==” na „==== Odznaczenia i nagrody ====”) |
|||
Linia 69: | Linia 69: | ||
* Słownik biograficzny techników polskich. Z. 22. Warszawa 2011. s. 20–23 | * Słownik biograficzny techników polskich. Z. 22. Warszawa 2011. s. 20–23 | ||
* Wydział Metalurgii i Inżynierii Materiałowej : informator / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie. Wydział Metalurgii i Inżynierii Materiałowej ; [oprac. merytoryczne: Ryszard Benesch et al. ; red.: Jerzy Kajtoch]. Kraków: Małopolska Oficyna Wydaw. KRAK-BUCH, 1994, s. 23, portr. | * Wydział Metalurgii i Inżynierii Materiałowej : informator / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie. Wydział Metalurgii i Inżynierii Materiałowej ; [oprac. merytoryczne: Ryszard Benesch et al. ; red.: Jerzy Kajtoch]. Kraków: Małopolska Oficyna Wydaw. KRAK-BUCH, 1994, s. 23, portr. | ||
* Wykaz osób, które otrzymały Doktoraty Honoris Causa Akademii Górniczo-Hutniczej. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 1994, nr 5, s. 18 | |||
Wersja z 11:30, 21 kwi 2016
Aleksander Ciszewski | |
---|---|
Nazwisko | Ciszewski |
Imię / imiona | Aleksander |
Tytuły / stanowiska | Inż. |
Data urodzenia | 17 sierpnia 1878 |
Miejsce urodzenia | Uladówka |
Data śmierci | 5 marca 1941 |
Miejsce śmierci | Warszawa |
Dyscyplina/specjalności | górnictwo
|
Rok przyznania doktoratu h.c. AGH | 1935 |
Powód przyznania doktoratu h.c. AGH | za zasługi dla rozwoju polskiego przemysłu |
Odznaczenia i nagrody | Złoty Krzyż Zasługi, Medal Niepodległości, Krzyż Oficerski OOP |
Inż. Aleksander Ciszewski (1878–1941)
Specjalność: górnictwo
Nota biograficzna
Urodził się 17 sierpnia 1878 roku w Uladówce na Podolu. Zmarł 5 marca 1941 roku w Warszawie. Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim.
W 1903 roku ukończył Instytut Górniczy w Petersburgu. W latach 1903–1906 pracował w Towarzystwie Kopalń i Zakładów Górniczych Sosnowieckich, a w latach 1906–1920 był zatrudniony w przemyśle węglowym Zagłębia Donieckiego. Po powrocie do Polski pracował jako generalny dyrektor w Dyrekcji Kopalń Państwowych (1920–22), w latach 1922–24 był zastępcą generalnego dyrektora „Skarbofermu”, a w latach 1924–39 generalnym dyrektorem Zakładów Hohenlohego w Wełnowcu i Towarzystwa „Fulmen”.
Od 1932 rroku był prezesem Unii Polskiego Przemysłu Górniczo-Hutniczego. Uzyskał znaczną pomoc finansową na wykończenie gmachu głównego Akademii Górniczej. W 1935 roku otrzymał doktorat honoris causa Akademii Górniczej za zasługi dla rozwoju polskiego przemysłu.
Odznaczenia i nagrody
Złoty Krzyż Zasługi, Medal Niepodległości, Krzyż Oficerski OOP
Bibliografia
- 50 lat Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w fotografii. Kraków 1971. s. [1] poz. 235, portr.
- Przegląd Górniczy 1992 nr 12. s. 19
- Słownik biograficzny techników polskich. Z. 22. Warszawa 2011. s. 20–23
- Wydział Metalurgii i Inżynierii Materiałowej : informator / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie. Wydział Metalurgii i Inżynierii Materiałowej ; [oprac. merytoryczne: Ryszard Benesch et al. ; red.: Jerzy Kajtoch]. Kraków: Małopolska Oficyna Wydaw. KRAK-BUCH, 1994, s. 23, portr.
- Wykaz osób, które otrzymały Doktoraty Honoris Causa Akademii Górniczo-Hutniczej. Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH 1994, nr 5, s. 18