Karol Wojnar: Różnice pomiędzy wersjami

Semantic MediaWikiThis message will disappear after all relevant tasks have been resolved.

There are 1 incomplete or pending task to finish installation of Semantic MediaWiki. An administrator or user with sufficient rights can complete it. This should be done before adding new data to avoid inconsistencies.

HieronimSienski (dyskusja | edycje)
Nie podano opisu zmian
HieronimSienski (dyskusja | edycje)
Nie podano opisu zmian
Linia 60: Linia 60:
== Źródła do biogramu ==
== Źródła do biogramu ==
====Książki====
====Książki====
* 40th anniversary 1967-2007. Drilling, Oil and Gas Faculty AGH University of Science and Technology in Cracow. Kraków 2007, s. 32, 218-219, [foto]
* Autobiografia : Karol Wojnar. Kraków 2002, 140 s.  
* Autobiografia : Karol Wojnar. Kraków 2002, 140 s.  
* Jubileusz XXX-lecia 1967–1997. Wydział Wiertnictwa, Nafty i Gazu Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie. Kraków 1997. s. [20], [foto]
* Jubileusz XXX-lecia 1967–1997. Wydział Wiertnictwa, Nafty i Gazu Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie. Kraków 1997. s. [20], [foto]

Wersja z 11:33, 25 cze 2018

Karol Wojnar
Nazwisko Wojnar
Imię / imiona Karol
Tytuły / stanowiska Prof. zw. dr hab. inż.
Data urodzenia 8 września 1920
Miejsce urodzenia Odrzykoń
Data śmierci 22 marca 2008
Miejsce śmierci Kraków
Dyscyplina/specjalności górnictwo, wiertnictwo
Pełnione funkcje Prodziekan Wydziału Wiertniczo-Naftowego AGH (1967–1970), (1974–1979)
Wydział Wydział Wiertniczo-Naftowy


Odznaczenia i nagrody Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Kawaler Krzyża Komandorskiego Orderu Polonia Restituta, Medal Komisji Edukacji Narodowej
FunkcjeGdzieoddo
ProdziekanWydział Wiertniczo-Naftowy
ProdziekanWydział Wiertniczo-Naftowy


Prof. zw. dr hab. inż. Karol Wojnar (1920–2008)

Dyscyplina/specjalności: górnictwo, wiertnictwo

Nota biograficzna

Urodził się 8 września 1920 roku w Odrzykoniu koło Krosna. Zmarł 22 marca 2008 roku w Krakowie, pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Studiował na Wydziale Górniczym Akademii Górniczej (1949).

W Akademii przeszedł wszystkie szczeble i stopnie: dr inż. (1960), dr hab. inż. (1964), prof. nadzw. (1971), prof. zw. (1982).

Związany z Akademią od 4 roku studiów kiedy to rozpoczął pracę jako młodszy asystent. W latach 1949–1960 st. asystent, w latach 1960-66 adiunkt, w latach 1967–1971 docent, w latach 1971–1982 prof. nadzw., w 1982 roku prof. zwyczajny

W latach 1966–1990 był Kierownikiem Zakładu Wierceń Geologiczno-Poszukiwawczych, Hydrogeologicznych i Inżynierskich w Instytucie Wiertniczo-Naftowym. Prodziekan Wydziału Wiertniczo-Naftowego w latach 1967-1970, 1974-1979 oraz organizator i kierownik studiów podyplomowych (1974-1990).

Kierownik studiów dla pracujących w Kielcach (1965-1966) i Krośnie (1967-1968), organizator i kierownik studiów zaocznych dla pracujących inżynierów w Pile (1977-1978).

W 1991 roku odszedł na emeryturę.

Pracował również w przemyśle, był konsultantem naukowym ds. wiertnictwa w przedsiębiorstwach hydrogeologicznych i przemyśle węglowym, w latach 1965-1990 ekspert przy pracach wiertniczych w Iraku, Libii, Austrii, Francji, RFN, Rosji, Czechach, Rumunii i Bułgarii. Był członkiem wielu Rad Naukowych Ośrodków Badawczo-Rozwojowych.

Twórca podstaw naukowych i dydaktycznych w zakresie mechaniki zwiercania skał, wiertnictwa geologiczno-poszukiwawczego, hydrogeologicznego i inżynieryjnego, wiertnictwa w ratownictwie górniczym.

Autor ponad 200 prac, w tym 7 skryptów, 6 monografii i 8 podręczników akademickich z zakresu wiertnictwa, m.in. Wiertnictwo i obsługa wierceń geologiczno-poszukiwawczych (1957), Technika rdzeniowania przy wierceniach obrotowych (1961), Wiertnictwo okrętne i udarowe (1964), Wiertnictwo (1976), Wiertnictwo ratunkowe w górnictwie (1980), Wiertnictwo - technika i technologia (1993). Ponadto autor 11 patentów i 81 ekspertyz. Promotor 12 prac doktorskich, wychowawca kilku prof. wyższych uczelni.

Członek Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Naftowego i Gazowniczego (SITPNiG) od 1948 r. oraz FSNT-NOT (1952-1990).

Odznaczenia i nagrody

Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Kawaler Krzyża Komandorskiego Orderu Polonia Restituta, Medal Komisji Edukacji Narodowej, odznaka Ratownik Górnictwa oraz wiele innych odznaczeń resortowych i branżowych

Źródła do biogramu

Książki

  • 40th anniversary 1967-2007. Drilling, Oil and Gas Faculty AGH University of Science and Technology in Cracow. Kraków 2007, s. 32, 218-219, [foto]
  • Autobiografia : Karol Wojnar. Kraków 2002, 140 s.
  • Jubileusz XXX-lecia 1967–1997. Wydział Wiertnictwa, Nafty i Gazu Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie. Kraków 1997. s. [20], [foto]
  • Kto jest kim w Polsce. Ed. 2. Red. L. Becela [et al.]. Warszawa 1989, s. 1462-1463
  • Kto jest kim w Polsce. Ed. 3. Red. L. Mackiewicz, A. Żołna. Warszawa 1993 s. 802
  • Kto jest kim w Polsce. Ed. 4. Warszawa 2001 s. 1036
  • Słownik biograficzny techników polskich. Z. 24 / Red. nacz. Józef Piłatowicz. Warszawa 2013, s. 169-171, [foto]
  • Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu). Gliwice 2004, s. 399, [foto]
  • Współcześni uczeni polscy : słownik biograficzny. T. 4 : S–Ż. Warszawa 2002, s. 721–722, [foto]

Artykuły

  • Biuletyn Rektora [AGH] 1990, 15 października, s. 20-21
  • Dziennik Polski 2008 nr 73 (27 III 2008) s. 12 [nekr.]
  • Jubileusze 70-lecia urodzin : Prof. Karol Wojnar. Biuletyn Rektora 1990, [nr 10] 15 października, s. 20
  • Wilga S.: Ludzie nafty w karykaturze : Prof. dr Karol Wojnar (1920-). Wiek Nafty 2003 nr 2. s. 17, [foto]
  • Wojnar K.: [Wspomnienia]. Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH 1995 nr 16. s. 8-10
  • Wojnar K.: Profesor zwyczajny dr hab. inż. Karol Wojnar wspomina swoje lata pracy w AGH (1944/45-1990/91). Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH 1995, nr 17, s. 18-21