Antoni Karamara

Antoni Karamara
[[File:{{{image}}}|thumb|center|300px]]
Nazwisko	Karamara
Imię / imiona	Antoni
Tytuły / stanowiska	Prof. dr hab. inż.
Data urodzenia	12 lutego 1923
Miejsce urodzenia	Targowiska
Data śmierci	29 czerwca 2000
Miejsce śmierci	Kraków

Prof. dr hab. inż. Antoni Karamara (1923-2000) biogram będzie uzupełniony

Dyscyplina/specjalności:

Nota biograficzna

Urodził się 12 lutego 1923 roku w Targowiskach k. Krosna. Zmarł 29 czerwca 2000 roku w Krakowie.

W 1941 roku został przyjęty na Oddział Mierniczy Państwowej Szkoły Technicznej Górniczo-Hutniczo-Mierniczej, zorganizowanej i prowadzonej przez Rektora Akademii Górniczej prof. Walerego Goetla, którą ukończył w 1943 roku. Następnie pracował w Urzędzie Pomiarów Miasta w Krakowie.

W kwietniu 1945 roku rozpoczyna studia na Wydziale Metalurgicznym Akademii Górniczo-Hutniczej, a ponadto w lipcu tegoż roku zdaje jako eksternista egzamin dojrzałości typu humanistycznego i weryfikuje okupacyjny dyplom technika miernika, natomiast praca magisterska na temat anizotropii właściwości mechanicznych i magnetycznych blachy niklowej, poddanej rosnącym zgniotom, staje się punktem wyjścia dalszego rozwoju naukowego Profesora.

Stopień doktora nauk technicznych uzyskuje w 1958 r. przedstawiając pracę "Magnetyczne efekty naprężeń w żeliwie szarym", natomiast doktora habilitowanego w 1963 r. za rozprawę pt.: "Zagadnienie jednoznacznej oceny jakości żeliwa w świetle badań jego własności mechanicznych i magnetycznych". Profesorem nadzwyczajnym został w 1968 r., natomiast profesorem zwyczajnym w 1989 r.

Od początku pracy zawodowej w Instytucie Odlewnictwa w Krakowie Profesor prowadził działalność dydaktyczną w AGH. Był wykładowcą Studium Przygotowawczego Wieczorowej Szkoły Inżynierskiej, a także Studium Wieczorowego przy Wydziale Metalurgicznym AGH oraz Studium Doktoranckiego Wydziału Odlewnictwa AGH. Od roku 1976 aż do przejścia na emeryturę prowadzi seminaria i wykłady na Wydziale Odlewnictwa organizując i kierując pracami naukowymi Laboratorium Konstrukcji Odlewów. Jego wykłady spotykały się zawsze z dużym zainteresowaniem studentów i pracowników nauki, ponieważ wygłaszane były piękną polszczyzną i zdradzały głęboką wiedzę prawdziwego uczonego.

Profesor wypromował sporą grupę doktorów i opiekował się kilkoma pracami habilitacyjnymi, i wielokrotnie recenzował prace doktorskie, habilitacyjne i inne opracowania naukowe.

Profesor reprezentował naukę polską na wielu Światowych Kongresach Odlewniczych. Pracował w Komisji Metod Badania Żeliwa C.I.A.T.F. Międzynarodowego Komitetu Technicznych Stowarzyszeń Odlewników, był przewodniczącym Komisji 7.4. "Żeliwo sferoidalne". Był również stypendystą Rządu Francuskiego w Centre Technique des industries de la Fonderie. W tej działalności wielce pomocna okazała się biegła znajomość w słowie i w piśmie języka francuskiego, angielskiego i niemieckiego, jak też bardzo staranne wykształcenie ogólne.

Do szczególnie cennych osiągnięć Profesora należą m.in.:

- Zapoczątkowanie adaptacji klasycznych hipotez wytężenia w celu ich zastosowania przy wykorzystaniu pomierzonych odkształceń zamiast obliczonych naprężeń, co stworzyło możliwości precyzyjnej oceny wytrzymałości postaciowej odlewów w warunkach obciążeń eksploatacyjnych,

- Opracowanie "banku danych" dla większości stosowanych stopów odlewniczych,

- Modyfikacja definicji określających własności mechaniczne stopów,

- Ilościowe określenie związków między mikrostrukturą stopów odlewniczych a własnościami mechanicznymi, szeroko rozumianymi, itd.

Był odznaczony: Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Nagrodą Naukową Jerzego Buzka I-go stopnia, Złotą Honorową Odznaką STOP oraz wieloma nagrodami resortowymi.

Profesor Antoni Karamara należał do bardzo aktywnych i sumiennych ludzi, którzy całe swoje życie poświęcili odbudowie zniszczonego kraju i jego rozwoju, był gorącym patriotą, wielkim humanistą, szlachetnym, i skromnym człowiekiem. Takim pozostanie na zawsze w naszej pamięci.

/////////////////////

Źródła do biogramu

Inne

Informacja w kolorze czerwonym, zamieszczona przy biogramach do uzupełnienia (opracowania):

oraz w kolorze czerwonym umieszczona na końcu biogramu:

stan na dzień 19.06.2017