Marian Golec: Różnice pomiędzy wersjami

Semantic MediaWikiThis message will disappear after all relevant tasks have been resolved.

There are 1 incomplete or pending task to finish installation of Semantic MediaWiki. An administrator or user with sufficient rights can complete it. This should be done before adding new data to avoid inconsistencies.

Utworzył nową stronę „{{Infobox scientist | name = Marian Golec | image = | family-name = Golec | given-name = Marian | additional-name = | honorific-prefix = Dr hab. | honorific...”
 
Nie podano opisu zmian
Linia 58: Linia 58:
Autor wielu publikacji oraz kilku patentów, promotor wielu prac dyplomowych. Był doskonałym dydaktykiem i organizatorem.
Autor wielu publikacji oraz kilku patentów, promotor wielu prac dyplomowych. Był doskonałym dydaktykiem i organizatorem.


Źródło:
* 25 lat Wydziału Paliw i Energii 1974-1999. Kraków [1999?]. S. 5




{{DEFAULTSORT:Golec, Marian }}
{{DEFAULTSORT:Golec, Marian }}
[[Category:Uczony]]
[[Category:Uczony]]

Wersja z 00:36, 11 gru 2013

Marian Golec
Nazwisko Golec
Imię / imiona Marian
Tytuły / stanowiska Dr hab.
Data urodzenia 1942
Data śmierci 1984
Dyscyplina/specjalności technologia produkcji i użytkowania elektrod węglowych




Dr hab. Marian Golec (1942-1984)

Specjalność: technologia produkcji i użytkowania elektrod węglowych

Urodził się 19 sierpnia 1942 roku w Krakowie, zmarł 31 sierpnia 1984 roku. W roku 1961 ukończył Technikum Mechaniczno-Elektryczne w Bielsku-Białej. W tym samym roku rozpoczął studia na Wydziale Metalurgicznym AGH, które ukończył w 1967 roku.

Pracę w Katedrze Koksownictwa jako asystent stażysta rozpoczął w 1967 roku. W czasie asystentury pełnił funkcję V-ce Przewodniczącego koła Młodych Pracowników Naukowych na Wydziale Metalurgicznym, był opiekunem grup studenckich. W 1973 roku po uzyskaniu stopnia doktora nauk technicznych został adiunktem w Katedrze Technologii Wyrobów Węglowo-Grafitowych. W roku 1980 odbył trzymiesięczny staż naukowy w Technische Uniwersität Clausthal w Niemczech, gdzie prowadził badania na elektrodach grafitowych. W marcu 1984 roku przedstawił rozprawę habilitacyjną. Po Jego śmierci w 1984 roku Centralna Komisja Kwalifikacyjna nadała mu stopień doktora habilitowanego.

W swojej pracy naukowo-badawczej zajmował się problematyką związaną z technologią produkcji i użytkowania elektrod węglowo-grafitowych.

Autor wielu publikacji oraz kilku patentów, promotor wielu prac dyplomowych. Był doskonałym dydaktykiem i organizatorem.

Źródło:

  • 25 lat Wydziału Paliw i Energii 1974-1999. Kraków [1999?]. S. 5