Leopold Adamiakowski: Różnice pomiędzy wersjami

Semantic MediaWikiThis message will disappear after all relevant tasks have been resolved.

There are 1 incomplete or pending task to finish installation of Semantic MediaWiki. An administrator or user with sufficient rights can complete it. This should be done before adding new data to avoid inconsistencies.

HieronimSienski (dyskusja | edycje)
Nie podano opisu zmian
HieronimSienski (dyskusja | edycje)
Nie podano opisu zmian
Linia 20: Linia 20:
15 sierpnia 1920 roku był ochotnikiem w Bitwie Warszawskiej.
15 sierpnia 1920 roku był ochotnikiem w Bitwie Warszawskiej.


Ukończył Oddział Górniczy Wydziału Mechanicznego Politechniki Lwowskiej i w 1926 roku Wydział Górniczy Akademii Górniczej oraz Wydział Praw Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Studiował na Oddziale Górniczym Wydziału Mechanicznego Politechniki Lwowskiej. W 1922 roku rozpoczął studia na Wydziale Górniczym  Akademii Górniczej, które ukończył w 1926 roku. Studiował również na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego.


Pracował w OUG Kraków, OUG Drohobycz, w kopalniach ropy naftowej "California" i "Oklahoma", w kopalni w Tustanowicach oraz w Ministerstwie Przemysłu i Handlu w Warszawie.
Od 1925 roku pracował w OUG Kraków, OUG Drohobycz, w kopalniach ropy naftowej "California" i "Oklahoma" w Drohobyczu, w kopalni "Pionier" w Tustanowicach oraz w Ministerstwie Przemysłu i Handlu w Warszawie.


Członek Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej - Komenda Placu Śródmieście-Południe i w randze podporucznika ps. "Okrza" uczestniczył w powstaniu warszawskim. Więzień obozu w Pruszkowie.  
Członek Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej - Komenda Placu Śródmieście-Południe i w randze podporucznika ps. "Okrza" uczestniczył w powstaniu warszawskim. Więzień obozu w Pruszkowie.  
Linia 51: Linia 51:


* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 1. Pion górniczy. Kraków 1979, s. 107
* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 1. Pion górniczy. Kraków 1979, s. 107
* Księga wychowanków i wychowawców Akademii Górniczej w Krakowie (1919–1949). s. 7 ??????
* Księga wychowanków i wychowawców Akademii Górniczej w Krakowie (1919–1949). Kraków 1979, s. 7  
* Mazurkiewicz M.: Jak zostałem profesorem czyli pół wieku w AGH. Kraków 2016, s. 100
* Mazurkiewicz M.: Jak zostałem profesorem czyli pół wieku w AGH. Kraków 2016, s. 100
* [Skład Osobowy AGH … 1957/58]. Kraków 1958, s. 56, 58, 65, 108, 126
* [Skład Osobowy AGH … 1957/58]. Kraków 1958, s. 56, 58, 65, 108, 126

Wersja z 13:19, 8 gru 2020

Leopold Adamiakowski
[[File:{{{image}}}|thumb|center|300px]]
Nazwisko Adamiakowski
Imię / imiona Leopold
Tytuły / stanowiska Dr inż.
Data urodzenia 11 wrzesnia 1903
Miejsce urodzenia Stanisławów
Data śmierci 23 grudnia 1983
Dyscyplina/specjalności górnictwo, geologia
Wydział Wydział Górniczy



Dr inż. Leopold Adamiakowski (1903-1983) biogram będzie uzupełniony

Dyscyplina/specjalności:górnictwo, geologia

Nota biograficzna

Urodził się 11 września 1903 roku w Stanisławowie. Zmarł 23 grudnia 1983 roku. pochowany na Cmentarzu Batowickim w Krakowie.

15 sierpnia 1920 roku był ochotnikiem w Bitwie Warszawskiej.

Studiował na Oddziale Górniczym Wydziału Mechanicznego Politechniki Lwowskiej. W 1922 roku rozpoczął studia na Wydziale Górniczym Akademii Górniczej, które ukończył w 1926 roku. Studiował również na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Od 1925 roku pracował w OUG Kraków, OUG Drohobycz, w kopalniach ropy naftowej "California" i "Oklahoma" w Drohobyczu, w kopalni "Pionier" w Tustanowicach oraz w Ministerstwie Przemysłu i Handlu w Warszawie.

Członek Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej - Komenda Placu Śródmieście-Południe i w randze podporucznika ps. "Okrza" uczestniczył w powstaniu warszawskim. Więzień obozu w Pruszkowie.

Pracował w Biurze Projektów Kamienia, Wapna i Surowców Mineralnych Przedsiębiorstwa Geologicznego Surowców Skalnych.

Od 1957 roku pracuje w AGH. Początkowo jako starszy asystent w Katedrze i Zakładzie Górnictwa Ogólnego Wydziału Górniczego. Wykładał również na Wydziale Geologiczno-Poszukiwawczym. Od 1966 roku w Katedrze Górnictwa Rud i Soli, a od 1969 roku w Zakładzie Górnictwa Surowców Chemicznych Instytutu Górnictwa Podziemnego.

W 1965 roku na podstawie pracy "Metoda wyznaczania górniczo-technicznych kryteriów bilansowości złóż surowców ilastych ceramiki szlachetnej" uzyskał stopień doktora.

W 1972 roku przeszedł na emeryturę.

Autor 2 książek i 2 patentów.

Członek Komisji Zasobów Kopalin Centralnego Urzędu Geologii.

Członek zwyczajny Polskiego Towarzystwa Geologicznego i Stowarzyszenia Polskich Inżynierów Górniczych i Hutniczych.

Odznaczenia i nagrody

Krzyż Powstańców Warszawy, dyplom "Zasłużony dla Rozwoju AGH"

Bibliografia publikacji

Źródła do biogramu

Książki

  • Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 1. Pion górniczy. Kraków 1979, s. 107
  • Księga wychowanków i wychowawców Akademii Górniczej w Krakowie (1919–1949). Kraków 1979, s. 7
  • Mazurkiewicz M.: Jak zostałem profesorem czyli pół wieku w AGH. Kraków 2016, s. 100
  • [Skład Osobowy AGH … 1957/58]. Kraków 1958, s. 56, 58, 65, 108, 126
  • Wacławik J.: Kronika Wydziału Górniczego 1919-1999. Kraków 1999, s. 67

Artykuły

Inne


stan na dzień 7.12.2020