Edytuj Scientist-test: Franciszek Kaim

{{Infobox scientist |family-name=Kaim |given-name=Franciszek |honorific-prefix=Mgr inż. |image=Franciszek_Kaim.jpg |birth_date=13 lutego 1919 |birth_place=Wola Drwińska |death_date=11 września 1996 |death_place=Warszawa |fields=metalurgia |dhc_year=1979 |dhc_reason=za wybitne zasługi i osiągnięcia w rozwoju nauk metalurgii żelaza, metali nieżelaznych i odlewnictwa w Akademii Górniczo-Hutniczej oraz rozwoju polskiego hutnictwa |honorAGH=Doktor Honoris Causa AGH |name=Franciszek Kaim |image_size=9412 }} Mgr inż. '''Franciszek Kaim''' (1919–1996) Dyscyplina/specjalności: metalurgia == Nota biograficzna == Urodził się 13 lutego 1919 roku w Woli Drwińskiej (powiat Bochnia). Zmarł 11 września 1996 roku w Warszawie. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie. Studiował na Wydziale Hutniczym Akademii Górniczej — tytuł mgr inż. hutnika uzyskał w 1948 roku. Był asystentem zmianowym Huty „Bobrek” w Zabrzu, zastępcą szefa stalowni Huty „Małapanew” Ozimek, potem kierownikiem odlewni żeliwa i dyrektorem tej Huty. W latach 1953–1957 podsekretarz stanu w Ministerstwie Hutnictwa w Warszawie, w latach 1957–1967 podsekretarz stanu i zastępca ministra do spraw hutnictwa w Ministerstwie Przemysłu Ciężkiego, a w latach 1967–1970 jego minister. W latach 1976–1980 był ministrem hutnictwa. W latach 1970–1979 wiceprezes Rady Ministrów PRL. Inicjator wprowadzenia wielu nowych technologii z odlewnictwa, modernizacji polskiego hutnictwa oraz unifikacji urządzeń i wyrobów hutniczych. Ma osobisty wkład w programowanie rozwoju i unowocześnienie krajowego hutnictwa żelaza. Pełnomocnik budowy Huty im. Tadeusza Sendzimira, Huty Warszawa i Huty Katowice, przemysłu stoczniowego i innych. Inicjator rozbudowy Huty Ostrowiec, Zakładów Przetwórstwa Hutniczego w Bochni i Mikrohuty w Strzemieszycach. W 1979 roku otrzymał doktorat honoris causa AGH za wybitne zasługi i osiągnięcia w rozwoju nauk metalurgii żelaza, metali nieżelaznych i odlewnictwa w Akademii Górniczo-Hutniczej oraz rozwoju polskiego hutnictwa. Był rzecznikiem współpracy z wyższymi uczelniami, a zwłaszcza z AGH. Przyczynił się do wyposażenia uczelni w nowoczesną aparaturę badawczą. Organizator funduszów na rzecz rozwoju AGH (m.in. budowa DS i stołówki pracowniczej AGH). == Źródła do biogramu == ==== Książki ==== * 75 lat Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie. Kraków 1994, s. [7], [foto] * Księga wychowanków i wychowawców Akademii Górniczej w Krakowie (1919-1949). Oprac. J. Sulima-Samujłło. Kraków 1979, s. 71 * Wydział Metalurgii i Inżynierii Materiałowej : informator. Red. J. Kajtoch. Kraków 1994, s. 28, [foto] ==== Artykuły ==== * ''Gazeta Wyborcza'' 1996, nr 217 (17 IX 1996) [dod.] Gazeta Wyborcza Katowice, s. 18 [nekr.] * [''Protokół z posiedzenia Senatu AGH'' ... 9.10.1979], s. 9–10 * Wykaz osób, które otrzymały Doktoraty Honoris Causa Akademii Górniczo-Hutniczej. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 1994, nr 5, s. 18 ==== Inne ==== * Franciszek Kaim – Wikipedia, wolna encyklopedia [online] [przeglądany 28.02.2023]. Dostępny w:https://www.wikiwand.com/pl/Franciszek_Kaim {{DEFAULTSORT:Kaim, Franciszek }} [[Category:Biogramy]] [[Category:Doktorzy honoris causa AGH]]

Zapisz Pokaż podgląd Podgląd zmian Anuluj