Aleksander Lepiarczyk

Semantic MediaWikiThis message will disappear after all relevant tasks have been resolved.

There are 1 incomplete or pending task to finish installation of Semantic MediaWiki. An administrator or user with sufficient rights can complete it. This should be done before adding new data to avoid inconsistencies.

Aleksander Lepiarczyk
Nazwisko Lepiarczyk
Imię / imiona Aleksander
Tytuły / stanowiska Doc. dr inż.
Data urodzenia 8 grudnia 1920


Dyscyplina/specjalności metalurgia, inżynieria i ochrona środowiska, technika cieplna, piece przemysłowe, ochrona powietrza atmosferycznego
Wydział Wydział Metalurgiczny


Odznaczenia i nagrody Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Doc. dr inż. Aleksander Lepiarczyk (1920-)

Dyscyplina/specjalności: metalurgia, inżynieria i ochrona środowiska, technika cieplna, piece przemysłowe, ochrona powietrza atmosferycznego

Nota biograficzna

Urodził się 8 grudnia 1920 roku.

W czasie II wojny światowej był uczniem Państwowej Szkoły Technicznej Górniczo-Hutniczo-Mierniczej w Krakowie.

W 1952 roku ukończył Wydział Metalurgiczny AGH.

W latach 1951-1952 był zastępcą asystenta w Zakładzie i Katedrze Metalografii Wydziału Metalurgicznego AGH.

W latach 1952-1956 studiował w Moskiewskim Instytucie Energetycznym i w 1956 roku uzyskał tam stopień doktora.

W latach 1956-1968 był adiunktem w Zakładzie i Katedrze Budowy Pieców Hutniczych Wydziału Metalurgicznego, następnie w latach 1968-1991 był docentem

Był kierownikiem Zakładu Pieców Przemysłowych, kierownikiem Studium Doktoranckiego i kierownikiem Studium Podyplomowego.

Autor kilku patentów.

Promotor 1 pracy doktorskiej.

Był konsultantem naukowo-technicznym i współpracował z przemysłem, m.in.: Kombinat Metalurgiczny Huta im. Lenina, Huta "Katowice" i Huta "Kościuszko". Pracował w Głównym Zarządzie Rozruchu Kombinatu Metalurgicznego Huta "Katowice". Prowadził prace naukowo-badawcze dla przemysłu, z których najważniejsze to: opracowanie metody przyspieszenia rozruchu elektrowni "Bełchatów", współudział w opracowaniu projektowym elektrowni "Jänschwalde" - jednej z ważniejszych inwestycji w NRD, modernizacja grzewczych pieców wgłębnych w Hucie "Katowice", konsultacje naukowo-techniczne dla hut "Trzebinia", "Pokój", "Częstochowa", "Warszawa" oraz zakładów przemysłowych, m.in. Zakładów Mechanicznych "URSUS". Pracował też w Biurze Projektów i Dostaw Pieców Tunelowych w Krakowie.

Członek Naczelnej Organizacji Technicznej.

Odznaczenia i nagrody

Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Nagroda Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki, II stopnia, Złota Odznaka "Zasłużony dla Ziemi Krakowskiej"

Źródła do biogramu

Książki

  • Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 2. Pion hutniczy. Kraków 1979, s. 113
  • [Skład Osobowy AGH … 1951/52]. Kraków 1952, s. 79, 82
  • [Skład Osobowy AGH … 1956/57]. Kraków 1957, s. 148
  • Tajna Organizacja Nauczycielska : działalność Związku Nauczycielstwa Polskiego podczas okupacji hitlerowskiej 1939-1945. Red. W. Panek, A. Ryś, D. Sala, P. Wierzbicki. Wyd. 2 poprawione i uzupełnione. Kraków 2021, s. 113
  • Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 195-1996, [foto]
  • Z dziejów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie w latach 1919-1967. Oprac. J. Sulima-Samujłło oraz zespół aut. Kraków 1970, s. 188, 198, 363, 538, 542, 544 (Wydawnictwa Jubileuszowe 1919-1969)

stan na dzień 25.10.2023