Andrzej Jerzy Nowakowski

Semantic MediaWikiThis message will disappear after all relevant tasks have been resolved.

There are 1 incomplete or pending task to finish installation of Semantic MediaWiki. An administrator or user with sufficient rights can complete it. This should be done before adding new data to avoid inconsistencies.

Andrzej Jerzy Nowakowski
Nazwisko Nowakowski
Imię / imiona Andrzej Jerzy
Tytuły / stanowiska Prof. dr hab. inż.
Data urodzenia 2 listopada 1938
Miejsce urodzenia Katowice
Data śmierci 2 listopada 2020
Dyscyplina/specjalności metalurgia, przeróbka plastyczna metali, walcownictwo
Pełnione funkcje Prodziekan Wydziału Metalurgicznego (1981-1984, 1984–1987)
Wydział Wydział Inżynierii Metali i Informatyki Przemysłowej


Odznaczenia i nagrody Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Medal Komisji Edukacji Narodowej
FunkcjeGdzieoddo
ProdziekanWydział Metalurgiczny
ProdziekanWydział Metalurgiczny

Prof. dr hab. inż. Andrzej Jerzy Nowakowski (1938–2020)

Dyscyplina/specjalności: metalurgia, przeróbka plastyczna metali, walcownictwo

Nota biograficzna

Urodził się 2 listopada 1938 roku w Katowicach. Zmarł 2 listopada 2020 roku. Pochowany na Cmentarzu Batowickim w Krakowie.

W 1962 roku ukończył Wydział Metalurgiczny AGH, uzyskując tytuł magistra inżyniera metalurga w specjalności plastyczna przeróbka metali.

Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę asystenta w Zakładzie Walcownictwa Katedry Plastycznej Przeróbki Metali Wydziału Metalurgicznego AGH.

W 1969 roku na podstawie pracy "Parametry siłowe i technologiczne procesu walcowania stali w wykrojach skrzynkowych" uzyskał stopień naukowy doktora nauk technicznych oraz został zatrudniony na stanowisku adiunkta.

W latach 1972–1974 był kierownikiem Naukowo-Dydaktycznego Punktu Konsultacyjnego Wydziału Metalurgicznego AGH w Ozimku koło Opola i wykładał przedmioty związane z walcownictwem. Był również wieloletnim wykładowcą w Punkcie Konsultacyjnym AGH przy „Hucie Warszawa”.

W latach 1972–1982 pełnił funkcję sekretarza Zespołu Dydaktyczno-Wychowawczego Hutnictwa przy Ministerstwie Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki.

W 1977 roku uzyskał habilitację, a od 1978 roku pracował jako docent. W 1987 roku został profesorem nadzwyczajnym, w 1993 roku uzyskał tytuł naukowy profesora zwyczajnego.

W latach 1978-1981 był wicedyrektorem Instytutu Metalurgii Wydziału Odlewnictwa.

W latach 1981–1984 i 1984-1987 był prodziekanem ds. socjalnych i wychowania studentów oraz ds. rozwoju kadry i współpracy z zagranicą.

W latach 1995–2009 kierował Pracownią Walcownictwa w Zakładzie Plastycznej Przeróbki Metali Wydziału Metalurgii i Inżynierii Materiałowej, a od 2005 będącej w strukturach Wydział Inżynierii Metali i Informatyki Przemysłowej.

Kierował także studiami doktoranckimi oraz studiami podyplomowymi z zakresu walcownictwa.

Był wybitnym specjalistą z zakresu walcownictwa.

W latach 1987–1989 Profesor pracował społecznie jako wiceprzewodniczący Rady Społeczno-Gospodarczej m. Krakowa.

Oprócz zajęć dydaktycznych z zakresu teorii technologii procesów walcowania, brał udział w kompleksowych badaniach nad poprawą uzysków w walcowniach polskiego hutnictwa. Od początku pracy w AGH działalność naukowa i dydaktyczna związana z praktyką przemysłową. Jako jeden z najmłodszych pracowników został w 1965 roku konsultantem naukowym Huty im. F. Dzierżyńskiego (obecnie Huta „Bankowa”), z którą związany był niemal do końca działalności zawodowej. Był również konsultantem i doradcą naukowym w Hucie „Bobrek”, Hucie „Warszawa”, Hucie „Częstochowa” i Hucie „Katowice”. Współpracował także z hutami: „Stalowa Wola”, „Zawiercie”, „Łabędy”, „Kościuszko”, „Jedność” i Instytutem Metalurgii Żelaza w Gliwicach.

Był stypendystą m.in. w ONZ i DAAD (RWTH-Aachen, Niemcy) oraz Fundacji Kościuszkowskiej (Lehigh University, USA) oraz odbył staże naukowe w w Lehigh University, Betlehem (Pensylwania) w USA, w Instytucie Stali i Stopów (MISIS) w Moskwie.

Autor ponad 100 artykułów, współautor patentów, ekspertyz i prac naukowo-badawczych. Promotor 5 prac doktorskich i około 100 magisterskich i inżynierskich. Uczestniczył w ponad 50 konferencjach naukowych, kongresach i sympozjach w kraju i za granicą. Opiniował wiele wniosków na stopień naukowy i stanowisko profesora, oceniał liczne prace habilitacyjne i doktorskie, a także opracował wiele recenzji do wydawnictw naukowych i wniosków projektów KBN.

W 2009 roku przeszedł na emeryturę.

Członek zespołu redakcyjnego czasopisma branżowego „Hutnik. Wiadomości Hutnicze” oraz redakcji wydawnictwa naukowego AGH „Metalurgia i Odlewnictwo”. dla których to opracował dziesiątki recenzji naukowych publikowanych artykułów, przyczyniając się do podnoszenia ich poziomu naukowo-edytorskiego.

Był członkiem Międzynarodowego Stowarzyszenia Kalibrowników i Walcowników AIKW (Düsseldorf, Niemcy), Akademicko-Gospodarczego Stowarzyszenia Hutnictwa, SITPH i wieloletnim przewodniczącym Komisji Stowarzyszeniowej ds. Specjalizacji Zawodowej Inżynierów i Techników przy Zarządzie Głównym SITPH w Katowicach, Komitetu Metalurgii PAN (Sekcji Teorii Procesów Przeróbki Plastycznej); Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Hutniczego, Międzynarodowego Stowarzyszenia Kalibrowników i Inżynierów Walcowników w Düsseldorfie (AIKw).

Odznaczenia i nagrody

Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Medal Komisji Edukacji Narodowej, Złota Odznaka Honorowa SITPH, dwukrotnie Nagroda Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki, wielokrotnie Nagroda Rektora.

Bibliografia publikacji

https://badap.agh.edu.pl/autor/nowakowski-andrzej-002870

Źródła do biogramu

Książki

  • Encyklopedia osobistości Rzeczypospolitej Polskiej. [T.] 3. [Londyn] 2017, s. 926, [foto]
  • Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 2. Pion hutniczy . Kraków 1979, s. 130
  • Łuksza J.: 40 lat pracy naukowej i dydaktycznej prof. zw. dr. hab. inż. Andrzeja Nowakowskiego. W: Walcownictwo '02. Procesy — narzędzia — wyroby. 40 lat pracy naukowej i dydaktycznej Profesora Andrzeja Nowakowskiego. Ustroń 16–18 października 2002 r. Kraków 2002, s. 11–13, [foto]
  • Profesor Andrzej Nowakowski. W: 100 anegdot na stulecie Wydziału 1922-2022 : jubileusz 100-lecia Wydziału Inżynierii Metali i Informatyki Przemysłowej AGH. Oprac. I. Suliga. Kraków 2022, s. 150-151, [foto]
  • [Skład Osobowy AGH … 1963/64]. Kraków 1964, s. 85
  • [Skład Osobowy AGH … 1978/79]. Kraków 1979, s. 18, 19, 68, 70, 76
  • Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 252, [foto]
  • Współcześni uczeni polscy : słownik biograficzny. T. 3 : M – R. Red. nauk. J. Kapuścik. Warszawa 2000, s. 322–323, [foto]

Artykuły

  • Gazeta Wyborcza 2020, nr 260 (5 XI 2020), [dod.] Magazyn Krakowski, s. 2 [nekr.]
  • Turczyn S.: Profesor dr hab. inz. Andrzej Nowakowski 2.11.1938 - 2.11.2020. Biuletyn AGH 2020, nr 153-154, s. 32-33, [foto]
  • Wyciślik A.: Jubileusz 40-lecia pracy naukowej i dydaktycznej prof. zw. dr. hab. inż. Andrzeja Nowakowskiego. Hutnik. Wiadomości Hutnicze 2002, nr 11, s. 459–460, [foto]

Inne

Źródło: „http://historia.agh.edu.pl/mediawiki/index.php?title=Andrzej_Jerzy_Nowakowski&oldid=75757”