Czesław Harańczyk

Semantic MediaWikiThis message will disappear after all relevant tasks have been resolved.

There are 1 incomplete or pending task to finish installation of Semantic MediaWiki. An administrator or user with sufficient rights can complete it. This should be done before adding new data to avoid inconsistencies.

Czesław Harańczyk
Nazwisko Harańczyk
Imię / imiona Czesław
Tytuły / stanowiska Prof. dr hab. inż.
Data urodzenia 13 lipca 1927
Miejsce urodzenia Kraków
Data śmierci 21 grudnia 1998
Miejsce śmierci Kraków
Dyscyplina/specjalności geologia, górnictwo i geologia inżynierska, mineralogia, geologia złóż rud, geochemia
Wydział Wydział Geologiczno-Poszukiwawczy


Odznaczenia i nagrody Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, Medal 30-lecia Polski Ludowej

Prof. dr hab. inż. Czesław Harańczyk (1927-1998)

Dyscyplina/specjalności: geologia, górnictwo i geologia inżynierska, mineralogia, geologia złóż rud, geochemia

Nota biograficzna

Urodził się 13 lipca 1927 roku w Krakowie. Zmarł 21 grudnia 1998 roku w Krakowie. Pochowany na Cmentarzu Salwatorskim w Krakowie.

W 1955 roku ukończył Wydział Ceramiczny AGH.

Jeszcze w trakcie studiów, w 1952 roku rozpoczął pracę zastępcy asystenta w Zakładzie i Katedrze Surowców Mineralnych Wydziału Geologiczno-Poszukiwawczego AGH i pracował do 1958 roku.

Następnie pracował w Przedsiębiorstwie Geologicznym, a jednocześnie od 1971 roku był pracownikiem Zakładu Mineralogii i Petrografii ING UJ, gdzie od 1974 roku był kierownikiem.

W 1960 roku na podstawie pracy "Mineralogia i geochemia kruszców śląsko-krakowskich złóż rud cynku i ołowiu", której promotorem był profesor Hubert Gruszczyk, na Wydziale Geologiczno-Poszukiwawczym, uzyskał stopień doktora.

W 1969 roku na podstawie rozprawy "Mineralizacja kruszcowa utworów euksynicznych monokliny przedsudeckiej" przedstawionej na Uniwersytecie Wrocławskim uzyskał stopień doktora habilitowanego. Był pierwszym w Polsce badaczem, który w 1973 roku opublikował pracę, dotyczącą związku genezy złóż różnego typu z procesem ruchu płyt litosfery (nazwanym przez niego epeiroforezą), stając się jednym z prekursorów zastosowania zasad nowej globalnej tektoniki w metalogenii. Był ponadto jednym z pionierów zastosowania metod izotopowych w geologii i geochemii złóż rud.

W 1993 roku otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego na Uniwersytecie Jagiellońskim, a w 1994 roku otrzymał tytuł profesora nauk o Ziemi.

W latach 1961-1962 prowadził wielomiesięczne badania terenowe na Sumatrze w Indonezji, w 1964 roku w Afryce (Uganda, Kenia, Tanzania), w 1971 roku w Egipcie, w 1975 roku w Nigerii, w 1976 roku w Ameryce Południowej (Wenezuela) i w 1989 roku na Bliskim Wschodzie w Iraku. W ramach konsultacji prowadził badania w Korei Północnej, Algierii oraz w Grecji.

Odkrywca nowych minerałów: morozewiczytu i polkowicytu.

Był autorem ponad 100 publikacji naukowych.

Promotor 6 prac doktorskich.

Był członkiem założycielem International Association of Genesis of Ore Deposits (IAGOD), członkiem Society of Economic Geologists, Komitetu Nauk Mineralogicznych Polskiej Akademii Nauk, Polskiego Towarzystwa Geologicznego i Polskiego Towarzystwa Mineralogicznego.

Odznaczenia i nagrody

Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, Medal 30-lecia Polski Ludowej, Srebrna Odznaka Budowniczego LGOM

Źródła do biogramu

Książki

  • Czesław Harańczyk. W: Manecki A.: Ludzie nauk o Ziemi i Kosmosie : z wydarzeniami lat minionych w tle. Kraków 2023, s. 68
  • Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 2. Pion hutniczy. Kraków 1979, s. 211
  • [Skład Osobowy AGH … 1954/55]. Kraków 1955, s. 90
  • Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 113

Artykuły

  • Narębski W.: Czesław Harańczyk 1927-1998. Przegląd Geologiczny 1999, nr 4, s. 307-308, [foto]

Inne

stan na dzień 26.09.2023

Źródło: „http://historia.agh.edu.pl/mediawiki/index.php?title=Czesław_Harańczyk&oldid=83831”