Emilian Iwanciw

Emilian Iwanciw
Nazwisko	Iwanciw
Imię / imiona	Emilian
Tytuły / stanowiska	Prof. zw. dr inż.
Data urodzenia	31 marca 1913
Miejsce urodzenia	Kraków
Data śmierci	15 lipca 1994
Miejsce śmierci	Tylmanowa
Dyscyplina/specjalności	metalurgia
Pełnione funkcje	Kierownik Zakładu Metalurgii Miedzi i Metali Rzadkich Wydziału Metali Nieżelaznych AGH (1969-1983)
Wydział	Wydział Metali Nieżelaznych
Odznaczenia i nagrody	Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Medal Komisji Edukacji Narodowej

Prof. zw. dr inż. Emilian Iwanciw (1913–1994)

Dyscyplina/specjalności: metalurgia

Nota biograficzna

Urodził się 31 marca 1913 roku w Krakowie, zmarł 15 lipca 1994 roku w Tylmanowej k. Krościenka. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Ukończył studia na Wydziale Hutniczym AG w Krakowie w 1937 roku. Od tego roku związany z Zakładem Innych Poza Żelazem Metali. Rozpoczął pracę od stanowiska st. asystenta, zostając kolejno: adiunktem (1947), zast. prof. (1952), docentem (1955), prof. nadzw. (1958), prof. zwycz. (1978).

W latach 1961–1962 był organizatorem Wydziału Metali Nieżelaznych. W 1965 roku objął kierownictwo Katedry Metali Nieżelaznych AGH. W 1967 roku zorganizował Katedrę Metalurgii Miedzi i został jej kierownikiem. W 1969 roku po reorganizacji Inst. Metali Nieżelaznych, był aż do emerytury tj. do 1983 roku kierownikiem Zakładu Metalurgii Miedzi i Metali Rzadkich Wydziału Metali Nieżelaznych.

Równolegle w latach 1954–1963 był kierownikiem Pracowni Metalurgicznej w Zakładzie Metali Instytutu Podstawowych Problemów Techniki PAN. W ramach współpracy z przemysłem, doradca naukowy i konsultant wszystkich instytucji w Polsce zajmujących się przetwórstwem metali nieżelaznych. Autor zastosowanej w Hucie Miedzi ”Głogów II” koncepcji bezpośredniego przetopu krajowych koncentratów do miedzi.

Jako dorobek pozostawił ponad 40 publikacji i kilkadziesiąt sprawozdań z prac badawczych dla przemysłu. Reprezentował naukę polską w różnych ośrodkach naukowych na świecie. Opracował m.in. programy studiów dla wydziału metalurgicznego na uniwersytecie w Antofagaście. Prowadził seminaria dla kadry naukowej w Wenezueli.

Odznaczenia i nagrody

Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Medal Komisji Edukacji Narodowej, inne

Źródła do biogramu

Książki

• 90 lat "Metalurgii" w fotografiach i wspomnieniach. Oprac. I. Suliga. Kraków 2012, s. 115, 328, 329, [foto]
• Kto jest kim w Polsce 1984 : informator biograficzny. Red. zespół L. Becela [et al.]. Ed. 1. Warszawa 1984, s. 311
• Kto jest kim w Polsce : informator biograficzny. Red. zespół L. Becela [et al.]. Ed. 2. Warszawa 1989, s. 418
• Kto jest kim w Polsce : informator biograficzny. Red. L. Mackiewicz, A. Żołna. Ed. 3. Warszawa 1993, s. 230
• Księga wychowanków i wychowawców Akademii Górniczej w Krakowie (1919-1949). Oprac. J. Sulima-Samujłło. Kraków 1979, s. 62
• Non omnis moriar… : groby profesorów AGH Cmentarz Rakowicki. Z. 2020. Oprac. H. Sieński. Kraków 2020, s. 38-40, [foto]
• Profesor Emilian Iwanciw. W: 100 anegdot na stulecie Wydziału 1922-2022 : jubileusz 100-lecia Wydziału Inżynierii Metali i Informatyki Przemysłowej AGH. Oprac. I. Suliga. Kraków 2022, s. 134-135, [foto]
• [Skład Osobowy Akademii Górniczej … 1937/38]. Kraków 1937, s. 112
• Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 119, [foto]
• Z dziejów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie w latach 1919-1967. Oprac. J. Sulima-Samujłło oraz zespół aut. Kraków 1970, s. 622 (Wydawnictwa Jubileuszowe 1919-1969)

Artykuły

• Biuletyn Rektora [AGH] 1983, październik, s. 10
• Biuletyn Rektora [AGH] 1993, nr 9, s. 3
• Drwal T.: Emilian Iwanciw Profesor Polskiej Miedzi. Rudy i Metale Nieżelazne 1983, nr 10, s. 371-373
• Prof. Emilian Iwanciw - profesor polskiej miedzi : uczeni o uczonych - wspomnienie. Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH 1995, nr 19/20, s. 23-24, [foto]

Inne

Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie. Internetowy Lokalizator Grobów [online] [przeglądany 13.12.2017]. Dostępny w: www.rakowice.eu