Henryk Zdzisław Kaiser

Semantic MediaWikiThis message will disappear after all relevant tasks have been resolved.

There are 1 incomplete or pending task to finish installation of Semantic MediaWiki. An administrator or user with sufficient rights can complete it. This should be done before adding new data to avoid inconsistencies.

Henryk Zdzisław Kaiser
Nazwisko Kaiser
Imię / imiona Henryk Zdzisław
Tytuły / stanowiska Dr inż.
Data urodzenia 24 września 1919
Miejsce urodzenia Środa
Data śmierci 5 maja 1998
Dyscyplina/specjalności budowa i eksploatacja maszyn, silniki spalinowe, maszyny i urządzenia energetyczne, pompy, sprężarki, wentylatory, wymiana ciepła, wykorzystanie energii promieniowania słonecznego do celów grzewczych
Wydział Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki


Odznaczenia i nagrody Srebrny Krzyż Zasługi, Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Dr inż. Henryk Zdzisław Kaiser (1919-1998)

Dyscyplina/specjalności: budowa i eksploatacja maszyn, silniki spalinowe, maszyny i urządzenia energetyczne, pompy, sprężarki, wentylatory, wymiana ciepła, wykorzystanie energii promieniowania słonecznego do celów grzewczych

Nota biograficzna

Urodził się 24 września 1919 roku w Środzie. Zmarł 5 maja 1998 roku. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

W 1946 roku ukończył Wydział Komunikacji Wydziałów Politechnicznych Akademii Górniczej.

Od 1953 roku był kierownikiem Rozruchu Huty im. Lenina w Nowej Hucie.

W 1961 roku na podstawie pracy "Kinematyka i dynamika specjalnych układów silnika spalinowego z pierścieniowym cylindrem", której promotorem był profesor Władysław Rubczyński i obronionej w Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej, uzyskał stopień doktora.

W 1960 roku rozpoczął pracę starszego asystenta w Zakładzie Pomp, Sprężarek i Wentylatorów Katedry Termodynamiki i Urządzeń Energetycznych Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych AGH.

Był pierwszym badaczem ogrzewania słonecznego w Polsce oraz twórcą i kierownikiem pierwszego w Polsce Laboratorium Słonecznego wybudowanego w AGH w 1975 roku. Pomieszczenia pomiarowe laboratorium usytuowane były na dachu hali maszyn budynku B-3. Miejsce to wybrano tak, by stanowiska odbiorcze skierowane na południe były napromieniowane od wschodu do zachodu Słońca. Zajmował się również opracowaniem, opatentowaniem i wdrożeniem nowej konstrukcji silnika spalinowego oraz opatentowaniem i wdrożeniem wysokosprawnych płaskich kolektorów słonecznych.

Autor ponad 60 publikacji i 10 patentów.

Był też wykładowcą Politechniki Krakowskiej.

Był rzeczoznawcą Polcargo.

Był uczestnikiem kampanii wrześniowej 1939 roku.

Członek Naczelnej Organizacji Technicznej. W latach 1952–1955 i 1962–1964 był prezesem Krakowskiego Klubu Szachistów.

Odznaczenia i nagrody

Srebrny Krzyż Zasługi, Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Odznaka Zasłużony Budowniczy Huty im. Lenina

Źródła do biogramu

Książki

  • Kaiser H.: Wykorzystanie energii słonecznej. Kraków 1995, s. 271-272
  • Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 3. Pion elektromechaniczny i Wydziały Politechniczne. Kraków 1979, s. 238
  • [Skład Osobowy AGH … 1960/1961]. Kraków 1960, s. 157
  • Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 135

Inne