Maria Borczuch-Łączka

Semantic MediaWikiThis message will disappear after all relevant tasks have been resolved.

There are 1 incomplete or pending task to finish installation of Semantic MediaWiki. An administrator or user with sufficient rights can complete it. This should be done before adding new data to avoid inconsistencies.

Maria Borczuch-Łączka
Nazwisko Borczuch-Łączka
Imię / imiona Maria
Tytuły / stanowiska Prof. dr hab. inż.
Data urodzenia 18 lipca 1943
Miejsce urodzenia Gorlice
Data śmierci 2 listopada 2020
Dyscyplina/specjalności spektroskopowe metody badania szkieł, szkła specjalne, optoelektronika i medycyna
Pełnione funkcje Prodziekanem Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki (1999-2002 i 2002-2005)
Wydział Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki



FunkcjeGdzieoddo
ProdziekanWydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
ProdziekanWydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki

Prof. dr hab. inż. Maria Borczuch-Łączka (1943–2020)

Dyscyplina/specjalności: spektroskopowe metody badania szkieł, szkła specjalne, optoelektronika i medycyna

Nota biograficzna

Urodziła się 18 lipca 1943 roku w Gorlicach. Zmarła 2 listopada 2020 roku. Pochowana na Cmentarzu Borek Fałęcki w Krakowie.

W 1962 roku ukończyła Liceum Ogólnokształcące w Bobowej.

W 1967 roku ukończyła studia na Wydziale Ceramicznym AGH.

W 1967 roku rozpoczęła pracę asystenta stażysty w Katedrze i Zakładzie Technologii Szkła Wydziału Ceramicznego.

Przez pierwsze lata pracy prowadziła badania dotyczące roli metali przejściowych i ziem rzadkich w strukturze szkieł krzemianowych, boranowych i fosforanowych oraz ich wpływu na właściwości optyczne szkła. Na podstawie tych badań, prowadzonych pod kierunkiem prof. Jerzego Habera, napisała pracę „Badanie widm optycznych jonów ceru, neodymu i kobaltu w szkłach o różnym składzie chemicznym, celem określenia charakteru wiązania chemicznego” w 1974 roku uzyskała stopień doktora.

Po uzyskaniu stopnia naukowego doktora, poza problematyką spektroskopii metali przejściowych i ziem rzadkich w szkłach, zainteresowała się procesem tworzenia, strukturą i właściwościami szkła krzemionkowego. Badania te rozpoczęły cykl prac, których wynikiem była rozprawa habilitacyjna „Domieszkowane szkło krzemionkowe”, dzięki której w 1991 roku uzyskała stopień naukowy doktora habilitowanego nauk technicznych.

Równocześnie prowadziła badania dotyczące otrzymywania metodą zol-żel specjalnych szkieł krzemianowych i krzemianowo-fosforanowych do zastosowań dla elektroniki, optyki niekonwencjonalnej oraz medycyny. Prowadziła też badania dotyczące szklistych materiałów bioaktywnych, biomateriałów kompozytowych, mechanizmu barwienia szkieł. W późniejszych latach skupiła się na badaniach w zakresie szkieł specjalnych: spektroskopowe metody badania szkieł, szkła specjalne aktywowane ziemiami rzadkimi, specjalne szkła dla optyki, opto-elektroniki i medycyny, otrzymywane chemiczną metodą zol-żel.

W 2000 roku uzyskała tytuł profesora nauk technicznych.

W latach 1999-2002 i 2002-2005 była prodziekanem Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki ds. dydaktycznych.

Kolejny obszar badawczy dotyczył nowoczesnych organiczno-nieorganicznych materiałów hybrydowych. We współpracy z Instytutem Straumanna w Szwajcarii prowadziła badania związane z materiałami szklanokrystalicznymi dla stomatologii estetycznej, których rezultatem był patent międzynarodowy i komercjalizacja opracowanego tworzywa. Wszystkie powyższe prace badawcze były realizowane w ramach projektów uzyskanych z KBN/NCN/MNiSW.

Uczestniczyła i zarządzała wieloma projektami badawczymi oraz była członkiem i ekspertem licznych organizacji naukowych.

Autorka i współautorka około 250 prac naukowych, o obiegu krajowym i międzynarodowym oraz opracowań monograficznych i 4 patentów. Promotorka 6 doktoratów oraz wielu prac magisterskich i inżynierskich. Była też recenzentką prac inżynierskich, magisterskich, doktorskich i habilitacyjnych.

Członek Polskiego Towarzystwa Ceramicznego, Polskiego Towarzystwa Biomateriałów. Była ekspertem Państwowej Komisji Akredytacyjnej dla kierunku Technologia Chemiczna.

Od 2002 była zatrudniona na stanowisku profesor zwyczajnej w Instytucie Politechnicznym Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej w Tarnowie. Od 2015 roku kierowała najpierw Zakładem, a potem Katedrą Inżynierii Materiałowej.

Bibliografia publikacji

https://badap.agh.edu.pl/autor/borczuch-laczka-maria-003613

Źródła do biogramu

Książki

  • Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 2. Pion górniczy. Kraków 1979, s. 221
  • Kto jest kim w ceramice : 50-lecie Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki 1949-1999. [AGH]. Kraków : 1999, s. 10, 126, [foto]
  • [Skład Osobowy AGH … 1967/68]. Kraków 1968, s. 50

Artykuły

  • Dziekani i prodziekani AGH na kadencję 1999-2002. Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH 1999, nr 69, s. 4
  • Władze AGH na kadencję 2002-2005. Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH 2002, nr 106/107, s. 16

Inne

Źródło: „http://historia.agh.edu.pl/mediawiki/index.php?title=Maria_Borczuch-Łączka&oldid=81281”